เรื่องย่อ นาคี

          นาคี เรื่องย่อละครช่อง 3 คำแก้ว ผู้มีสัญชาติกำเนิดที่ลึกลับ มิมีใครล่วงรู้แม้แต่ตัวเธอเองว่า เธอมีพลังพิเศษเหนือมนุษย์ ทศพล นักศึกษาโบราณคดีที่บังเอิญไปขุดพบรูปสลักและเขาต้องมนต์เสน่ห์ของ เจ้าแม่นาคี จนมิอาจถอนตัว ติดตามชมได้ทุกวันจันทร์-ศุกร์ เวลา 08.50 น.

20 ปีผ่านไป... พ.ศ. 2500

          คณะอาจารย์และนักศึกษาโดยการนำของอาจารย์ทัศนัยได้ลงพื้นที่ขุดค้นโบราณวัตถุ ในจำนวนนี้มี ทศพล นักศึกษาปีสุดท้ายของคณะโบราณคดีรวมอยู่ด้วย เขาเป็นคนรูปงามและหลงใหลในวัตถุโบราณเป็นอย่างมาก ทศพลขุดพบรูปปั้นประหลาดเป็นหินสลักสีขาวอมชมพูรูปหญิงสาวเปลือยท่านอนบิดตัว ช่วงล่างตั้งแต่สะโพกลงไปเป็นหางงู ส่วนบนของหน้าผากที่จรดกับศีรษะมีหงอน ซึ่งอาจารย์ทัศนัยอธิบายว่านั่นคือสัญลักษณ์ของ "นาคี" หรือ "พญานาค" ทศพลหลงใหลในความงามของรูปปั้นจนเก็บไปเพ้อถึงทำให้พิมพ์พรที่แอบชอบเขาอยู่ไม่พอใจ

          ตั้งแต่ขุดพบรูปปั้นประหลาดมีเรื่องราวแปลก ๆ เกิดขึ้นกับคณะทำงาน เริ่มตั้งแต่ทศพลพบเด็กสาวสวยสวมชุดแพรเยื่อไม้สีกลีบบัว แต่เมื่อเขาติดตามไปหล่อนหายไปอย่างไร้ร่องรอย ในเวลาเดียวกันคำแก้วซึ่งเติบโตเป็นสาวสวยของบ้านดอนไม้ป่าเกิดฝันประหลาดว่าได้พบชายหนุ่มรูปงาม เขาและพวกกำลังขุดหาวัตถุโบราณอยู่ ทศพลและเพื่อน ๆ คือ วันชนะ ประกิต เชษฐ์ สมมาตร รวมถึง พิมพ์พร รัตนาวดี และเจิดนภา ไม่ได้รับการต้อนรับจากกำนันแย้ม เพราะกำนันแย้มไม่ต้องการให้คนต่างถิ่นเข้ามายุ่มย่ามในหมู่บ้าน รวมถึงการขุดค้นที่เทวาลัยจึงขับไล่ทุกคนไปไม่ให้นอนค้างที่หมู่บ้าน สุดท้ายทัศนัยจึงพาเด็ก ๆ ไปอาศัยอยู่ที่บ้านของคำปอง และที่นั่นเองทศพลก็ได้พบกับคำแก้วและเริ่มชอบคำแก้วในที่สุด

          พิมพ์พรเดินตลาดของบ้านดอนไม้ป่าได้พบกับคำแก้วที่เก็บดอกไม้ป่าหลากชนิดมาขาย เธอไม่ชอบหน้าคำแก้วแต่แรกเห็นเพราะสวยจัดทั้งยังฉลาดรู้จักยอกย้อนต่อปากต่อคำต่างกับหญิงชาวบ้านทั่วไป พิมพ์พรเห็นรูปปั้นนาคี พิมพ์พรถึงกับประหลาดใจเมื่อพบว่าใบหน้าของรูปปั้นนั้นเหมือนเด็กสาวชาวป่าที่เธอเพิ่งได้พบแทบไม่ผิดเพี้ยน


          หมออ่วมทำนายกับกำนันแย้มว่าอีกเจ็ดวันจะเกิดสุริยคราสทำความวิตกให้กับเขามากเนื่องจากทุกครั้งที่เกิดปรากฏการณ์นี้จะต้องมีคนถูกฝูงงูกัดกินจนตายทุกครั้ง หมออ่วมบอกว่านี่เป็นอิทธิฤทธิ์ของเจ้าแม่นาคี เขาทำนายพิมพ์พรและรัตนาวดีว่ากำลังมีเคราะห์หนักจนอาจถึงสิ้นชีวิตภายในเจ็ดวัน พิมพ์พรและรัตนาวดีได้พบกับคำแก้วที่ตลาดอีกครั้ง รัตนาวดีเริ่มเอะใจเธอจำได้ว่าคำแก้วมีใบหน้าคล้ายกับรูปปั้นนาคีที่ทศพลขุดได้ พิมพ์พรขอให้เธอเก็บไว้เป็นความลับ

          หมออ่วมฉุกใจคิดว่า "เจ้าแม่นาคี" ที่แสดงอิทธิฤทธิ์ฆ่าคนจะเกี่ยวข้องกับคำแก้วเด็กสาวที่เกิดในวันสุริยคราสที่อำเภอโขงเจียมและเป็นวันเดียวกับที่เจ้าแม่อาละวาดเมื่อหลายปีก่อน นายอ่วมต้องการกำจัดเจ้าแม่นาคีแต่กำลังสืบหาที่อยู่และหาของขลังมาปราบ ส่วนลำเจียกลูกสาวนายกอก็ตกหลุมรักทศพลด้วยรูปร่างหน้าตาอันหล่อเหลา ยิ่งเมื่อเห็นทศพลชอบอยู่ใกล้ชิดกับคำแก้วก็ยิ่งไม่พอใจ ลำเจียกหาทางกลั่นแกล้งคำแก้วอยู่เสมอ โดยมีซ่อนกลิ่นกับชบาคอยเป็นมือขวาให้ลำเจียก

          ทศพลพบภาพประหลาดเป็นปราสาทราชวังตระการตาและหญิงสาวสวมมงกุฎงูคนเดิม เช่นเดียวกับคำแก้วที่ฝันถึงทศพล พิมพ์พรเห็นภาพประหลาดเป็นงูเผือกยักษ์กำลังโอบรัดทศพลอยู่ เธอกังวลและหวาดกลัวจนต้องเล่าให้ทศพลฟังว่างูใหญ่บางตัวมีฤทธิ์แปลงเป็นคนได้จากคำบอกเล่าของบิดา นั่นก็คือนายบุญส่งที่รอดชีวิตจากเหตุการณ์อาเพศเจ้าแม่นาคีเมื่อหลายปีก่อนนั่นเอง


          หมออ่วมลอบนำว่านพญาลิ้นงูที่ได้จากสัปเหร่อคงไปฝังไว้ที่ใต้ถุนเรือนคำปอง เพื่อทดสอบว่าคำแก้วคือร่างแปลงของนาคี จนคำแก้วร้อนรนอยู่บนเรือนไม่ได้ต้องเสาะหาขุดว่านนั้นทำลายเสีย หมออ่วมเริ่มแน่ใจมากขึ้น ทางด้านอาจารย์ทัศนัยขุดพบซากเมืองโบราณที่เต็มไปด้วยสัญลักษณ์งูเต็มไปหมด นอกจากนี้เขายังสันนิษฐานว่ารูปปั้นนาคีนั้นแท้ที่จริงแล้วไม่ใช่หินสลักหรือวัตถุทั่วไปแต่เป็นศพอาบน้ำยาเช่นเดียวกับมัมมี่ของอียิปต์ที่ถูกฝังไว้เป็นเวลานานจนแปรสภาพเป็นเนื้อหิน

          กำนันแย้มและหมออ่วมแจ้งเตือนชาวบ้านถึงวันสุริยคราสที่จะมาถึงในพรุ่งนี้ ยังบอกอีกว่าเจ้าแม่นาคีจะต้องอาละวาดฆ่าคนอีกเพราะที่ปราสาทหินร้างท้ายหมู่บ้านนั้นมีถ้ำติดต่อไปยังอำเภอโขงเจียมที่เจ้าแม่เคยปรากฏอิทธิฤทธิ์ หมออ่วมเสริมว่าเจ้าแม่นาคีนั้นมีร่างเป็นคนอาศัยปะปนอยู่กับชาวบ้านแต่เมื่อคำแก้วคาดคั้นให้บอกออกมาว่าเป็นใครเขาก็กลับอึกอักบอกว่ายังไม่มีหลักฐานแน่นหนาพอ

          คนขับรถที่พาคณะของอาจารย์ทัศนัยและเด็ก ๆ ถูกงูกัดตาย ทัศนัยจะเอาศพคนขับกลับไปทำพิธีแต่กำนันไม่ยอม บอกว่าถูกงูกัดตายหากเคลื่อนย้ายศพจะเกิดอาเพศใหญ่ ลำเจียกไปหาทศพลถึงที่บ้านคำแก้วขากลับเจองูเผือกจะทำร้าย ดีที่ใส่แหวนที่พ่อให้ไว้จึงรอดมาได้ ทศพลกับพวกมาที่บ้านสัปเหร่อคงถามเรื่องที่ฝังศพคนรถ ทศพลจ้างให้สัปเหร่อไปขุดโลงเปิดออกมา เห็นงูกำลังกัดกินศพอย่างหน้าสะอิดสะเอียนทุกคนแทบช็อก ส่วนรัตนาวดีก็กลัวตาย วิ่งหนีไปจากหมู่บ้านเจอเข้ากับผีโดนทำร้ายจนสลบไป ทุกคนตกใจที่รัตนาวดีหายไปจึงไปแจ้งกำนันแย้มแต่ก็ไม่รับแจ้ง บอกถ้าภายใน 3 วันไม่กลับมาคือไม่รอด ทัศนัยแบ่งเด็ก ๆ เป็น 2 กลุ่มออกไปตามหา คำแก้วช่วยเหลือรัตนาวดีมาได้ โดยพิมพ์พรและเจิดนภาไปพบการช่วยเหลือแล้วพากลับมาที่บ้านพัก แต่รัตนาวดีอยู่ในอาการหวาดกลัวยังคงไม่พูดจากับใคร สุดท้ายคำปองจึงไปหาหมออ่วมให้มารักษา หมออ่วมมาที่บ้านคำปองเห็นแววตาคำแก้วพร้อมกับกลิ่นสาบงูก็เริ่มมั่นใจว่าคำแก้ว จะต้องเป็นบริวารของเจ้าแม่นาคี


          ส่วนทศพล วันชนะ และประกิต ต้องค้างที่เทวาลัยเนื่องจากฝนตกหนัก ทำให้ทศพลค้นพบถ้ำใต้เทวาลัยและได้พบกับร่างทิพย์ของเจ้าแม่นาคีที่มีหน้าตาเหมือนกับคำแก้วอย่างไม่มีผิดเพี้ยน หลังจากออกจากถ้ำทศพลจึงบอกกับทัศนัยและจะพาทีมนักศึกษาเข้าไปสำรวจถ้ำต่อไปจนได้พบกับวัตถุโบราณจำนวนมาก

          ลำเจียกขะมักเขม้นซ้อมรำถวายเจ้าแม่ ตอนแรกคำแก้วจะไม่ยอมรำถวายทำให้กำนันไม่พอใจ แต่สุดท้ายคำปองเกลี้ยกล่อมให้ทำเพื่อเจ้าแม่นาคี เพราะเคยสัญญาไว้ตั้งแต่ตอนท้องคำแก้วว่าหากคำแก้วปลอดภัยดีจะยกคำแก้วให้กับเจ้าแม่นาคี สุดท้ายคำแก้วจึงยอมรำถวายให้ ชาวบ้านดอนไม้ป่าเชื่อว่า เมื่อเกิดสุริยุปราคามนุษย์ต้องสังเวยชีวิตเพื่อให้พญานาคคายดวงอาทิตย์ออกมา และเมื่อถึงวันบวงสรวงชาวบ้านต่างมากันพร้อมหน้าที่หน้าเทวาลัย คำแก้วก็มารำถวายด้วย คำแก้วเริ่มรำไปได้ไม่นานเธอก็เริ่มเลื้อยเหมือนงูผิวหนังเริ่มเป็นเกล็ด ลำเจียกหันมาเห็นร้องตกใจโวยวายใหญ่ทำให้พิธีต้องหยุดกะทันหัน คำแก้ววิ่งไปที่เทวาลัยในขณะที่ทศพลและอาจารย์รวมทั้งเพื่อน ๆ ต้องรีบหนีออกมาจากเทวาลัย ทศพลหยิบโบราณวัตถุออกมา ทำให้วัชระปราการ ฉัตรสุดา เลื่อมประภัส ซึ่งเป็นบริวารเจ้าแม่นาคี หลุดออกจากคำสาปกลายร่างเป็นคน

          ทศพลสงสารคำแก้วที่ถูกชาวบ้านใส่ร้ายว่าเป็นเจ้าแม่นาคีจึงชวนไปอยู่กรุงเทพฯ ด้วยกัน ลำเจียกมาพบพอดีเกิดไม่พอใจ แต่เธอก็ไม่กลัวคำแก้วเพราะใส่แหวนพิรอดของกอมาด้วย ลำเจียกวางแผนร่วมมือกับเลื่องจะเอาคำแก้ว มาเป็นเมียเลื่องให้ได้ ทศพลเริ่มอ่านเรื่องราวจากศิลาพบชื่อเมืองมรุกขนครและกษัตริย์ที่ปกครองเมืองนี้ก็คือพระเจ้านิรุทธราช


          คำแก้วถูกลำเจียกหลอกมาที่กระท่อมให้เลื่องปล้ำ คำแก้วตกใจกลายร่างเป็นงูเผือกเลื่องเห็นแทบช็อก คำแก้วหมดสติไปแล้วเลื่องก็ถูกงูฉกตาย เดี่ยวกับทัพเข้ามาเจอจึงถูกฉกตายไปด้วยทั้งคู่ ส่วนลำเจียกรีบวิ่งหนีไปได้ กำนันแย้มแค้นใจมาก ลำเจียกบอกว่าคำแก้วเป็นคนฆ่า ชาวบ้านแห่กันมาจะเอาเรื่องคำแก้วแต่ลำเจียกไม่กล้าพูดมากนัก เพราะกลัวเรื่องจะแดงขึ้นมาว่าตนเองเป็นคนวางแผนให้เลื่องฉุดคำแก้วไป

          กำนันแย้มร่วมมือกับหมออ่วมทำพิธีกำจัดเจ้าแม่นาคีใช้แหวนพิรอดพันกับสายสิญจน์ผูกกันไว้และเผาหุ่นเจ้าแม่นาคี คำแก้วซึ่งกำลังขายดอกไม้เริ่มร้อนทุรุนทุรายทนไม่ไหว ทศพลเห็นหมออ่วมทำพิธีรีบวิ่งไปหาคำแก้ว ถึงแม้จะถูกลูกน้องกำนันแย้มทำร้ายก็ตาม ส่วนลำเจียกเองก็กลัวที่ต้องถอดแหวนพิรอดออกจากนิ้วที่กอให้ไว้ เพราะกลัวจะถูกเจ้าแม่นาคีทำร้าย ร่างทิพย์เจ้าแม่นาคีพุ่งวูบออกมาจากร่างคำแก้ว เจ้าแม่นาคีทำพิธีเรียกฝนกางแขนออกทำปากขมุบขมิบสาธยายร่ายคาถาเรียกฝนมาสู้กับพิธีของหมออ่วม พายุฝนตกอย่างแรงฟ้าฝ่าจนสายสิญจน์ขาด ไฟที่หุ่นฟางดับลง พิธีหยุดลงกะทันหันทุกคนวิ่งหลบฝน คำแก้วสลบอยู่ในอ้อมกอดทศพล แล้วทศพลก็อุ้มเข้าเทวาลัยไปจนคำแก้วฟื้น ทศพลจึงให้คำแก้วขี่หลังกลับไปที่บ้าน

          ลำเจียกแต่งตัวเลียนแบบเจ้าแม่นาคีมาปล้ำทศพลถึงที่พัก แถมร้องโวยวายว่าถูกปล้ำ ทั้งทัศนัยพร้อมด้วยลูกศิษย์ต่างตกใจ แต่คำแก้วบอกว่าลำเจียกต่างหากที่มาปล้ำทศพลถึงที่พัก ทำให้ทศพลรอดพ้นจากลำเจียกไปได้ ลำเจียกแค้นใจคำแก้วมาก รุ่งเช้าทศพลสารภาพรักกับคำแก้ว คำแก้วอดดีใจไม่ได้ แต่ทำทีปฏิเสธจนทศพลเสียใจ


          หมออ่วม กำนันแย้ม ลำเจียก มาที่กระท่อมทศพล ใช้แหวนพิรอดส่องทางไม่ให้เจ้าแม่นาคีบังตา จนพบกับ เทวรูปเจ้าแม่นาคี กำนันแย้มและพวกจึงไปจับตัวทศพลและเพื่อน ๆ เอาไว้ คำแก้วรีบตามไปดู ถูกชาวบ้านเอาหินปาใส่ หาว่าคำแก้วเป็นงู ทศพลเข้าช่วยบอกกับกำนันแย้มและทุกคนว่าจะไปพิสูจน์เรื่องเจ้าแม่นาคีที่เทวาลัย เพราะไม่ว่าใครจะไปที่นั่นก็ไม่รอดกลับมา แต่หากเขารอดกลับมาได้ ต้องยอมปล่อยตัวทุกคน และไม่ต่อว่าคำแก้วอีก คำแก้วเป็นห่วงทศพลอยากตามไปช่วย

          ทศพลเข้าไปที่เทวาลัยพบศิลาจารึก พร้อมลวดลายอักขระบนศิลา คือ มนตร์อาลัมพายน์ ! เป็นวิชาสะกดจิตอย่างหนึ่งที่ใช้สะกดจิตพวกนาคทศพลมัวแต่สนใจอ่านอักขระ ไม่ทันมองว่าเงางูใหญ่ทาบทับลงไปบนแผ่นศิลา ทำให้ทศพลรู้สึกตัว พอหันหลังกลับไปมองก็เห็นดวงตาเรือง ๆ ของงูใหญ่วัชระปราการมองมาอย่างมุ่งร้าย สุดท้ายทศพลก็หมดสติไป

          ทศพลเริ่มหนาวเพราะอากาศในถ้ำ ส่วนงูเขียวพาคำแก้วเข้ามาที่ถ้ำจนได้ เจ้าแม่นาคีเข้าสิงร่างคำแก้วแล้วก็มาพบกับทศพล ทศพลดีใจมากที่ได้เจอคำแก้วโดยที่ไม่รู้ว่าเป็นเจ้าแม่นาคี เจ้าแม่พาทศพล มายังสระน้ำสีมรกต น้ำใส เป็นประกายระยิบระยับ สระแห่งนี้เป็นเส้นทางเชื่อมไปได้หลายแห่งเป็นรอยต่อระหว่างโลกมนุษย์กับวังบาดาลเมืองของพวกพญานาค เจ้าแม่เล่าเรื่องอดีตให้ทศพลฟังและบอกว่าตนเองรออยู่ จนไชยสิงห์มาเกิดเป็นทศพล คำแก้วก็คือเจ้าแม่นาคีนั่นเอง รุ่งเช้าทศพลหลับอยู่กับคำแก้ว คำแก้วตื่นมาตกใจจำอะไรไม่ได้ คำแก้วกลับบ้านไปแบบงุนงง ไม่แน่ใจว่าตนเองเป็นของทศพลหรือเปล่า


          กำนันแย้ม หมออ่วม กอ สั่งลูกน้อง ทั้งทุบ ทั้งเผา "รูปเจ้าแม่นาคี" แต่ก็ไม่สำเร็จ สุดท้ายเอาล่องแพไปเผาที่วัด คำแก้ว ทศพล และเพื่อน ๆ ช่วยกันออกตามหาเทวรูป แพของกำนันแตก ลูกสมุน ถูกน้ำวน ดูดจมหายไป เทวรูปก็จมไปด้วย ทศพลเสียดายมาก แต่คำแก้วบอกว่ามันอยู่ในที่เหมาะสมแล้วคือในน้ำนั่นเอง ลำเจียกบอกกับทุกคนว่าคำแก้ว กับทศพลผิดผีกันแล้ว คำปองเสียใจ แต่ทศพลกลับบอกว่าเป็นผัวเมียกันแล้วทศพลขอรับผิดชอบ สุดท้ายคำแก้วกับทศพลจึงได้แต่งงานกันในที่สุด ซึ่งลึก ๆ แล้วคำปองก็ดีใจที่คำแก้วจะมีทศพลมาคอยปกป้อง

          หมออ่วมจะปราบ "นาคี" โดยใช้ครุฑ คำปองมาได้ยินแต่ถูกคนของกำนันจับตัวไว้ เลื่อมประพัตร ฉัตรสุดา ไปบอกคำแก้ว คำแก้วรีบไปช่วยแม่ แต่ถูกจับตัวเอาไว้ ฉัตรสุดาจึงกลายร่างเป็นคน ไปบอกให้ทศพลมาช่วยคำแก้ว ทศพลถูกซ้อมจนสลบไป คำแก้ว กลายร่างเป็นงู ฉกสมุนกำนันแย้ม ฉกจนสมุนตายเรียบ บุญส่ง กำนันแย้ม หมออ่วม กอ วิ่งหนีงูเจ้าแม่นาคี เจ้าแม่นาคีจะฆ่าบุญส่งแต่คำปองห้ามไว้ วัชระปราการมาช่วยนาคีสกัดพวกกำนันแย้มหมออ่วมไว้ คำแก้วกลายร่างกลับเป็นคนร้องไห้เสียใจไม่อยากเป็นงู คำปองกอดลูกไว้บอกว่าต้องมีวิธีแก้อาถรรพ์ให้ได้ ดร.สุภัทรพ่อของทศพลมาที่หมู่บ้าน และได้รู้ว่าทศพลแต่งงานกับคำแก้วแล้ว

          ทศพลทำสัญลักษณ์ของ "นาคี" บนหน้าผากรูปปั้นหลุดออกมา เขาจึงเก็บไว้กับตัวตั้งใจว่าจะเก็บไว้ติดให้เหมือนเดิม นายบุญส่งตามมาที่หมู่บ้าน และดีใจมากที่พิมพ์พรลูกสาวของเขาปลอดภัย เขาได้พบกับคำแก้วทำให้คำแก้วจำได้ว่าเคยเป็นงูเผือกถูกจับมาขาย และนายบุญส่งได้ร้องท้าทายจนเธอโกรธจัดและอาละวาดฆ่าคน คำแก้วเกิดนิมิตหยั่งรู้ว่าหากเมื่อใดที่เธอมีความโกรธหรือระลึกชาติได้ครบถ้วนเธอจะกลายร่างเป็นงู มีเพียงสถานที่เดียวคือต้องขึ้นไปบนปราสาทหินเพื่อระลึกชาติจึงจะไม่กลายร่าง คำแก้วเห็นอดีตชาติของตนเอง


          ตำบลหนองไทรในอดีตคือมรุกขนคร ปกครองโดยพระเจ้านิรุทธราชซึ่งมีรูปร่างหน้าตาเป็นพิมพ์เดียวกับบุญส่ง  ทิศเหนือของนครมีสระน้ำกว้างใหญ่ใสสะอาดให้ชาวเมืองได้อาบกินทำการประมง ที่ก้นสระนั้นเป็นที่อาศัยของนางพญานาค ขณะนั้นเจ้าชายแสนเมืองหรือทศพลในชาตินี้ได้เป็นเชลยที่ถูกจับมาจากประเทศราช นางนาคีแปลงร่างเป็นสาวสวยพบรักและสมสู่อยู่กินกับเจ้าชาย แต่ในยามหลับนางกลับคืนร่างเป็นงูเผือกยักษ์หงอนสีแดงทำให้เจ้าชายรังเกียจนางจึงหนีกลับลงบาดาลไป เมื่อเจ้าชายแสนเมืองระลึกได้ถึงความรักที่มีต่อกันจึงไปเรียกหาที่สระ แต่นางนาคีซึ่งบำเพ็ญเพียรอยู่ก้นสระไม่ยอมใจอ่อนอีก

          ต่อมาพระเจ้านิรุทธราชจับปลาไหลเผือกได้ นำมาเฉือนเนื้อกินกันในหมู่บริวาร ซึ่งล้วนแต่เป็นผู้ที่คิดปองร้ายนางในชาตินี้ ได้แก่ หมออ่วม นายกอ กำนันแย้ม เชษฐ์ เคน รวมถึงผู้คนที่ถูกนางพญานาคีกัดตายในวันสุริยคราสนั่นเอง สนมสองนางของพระเจ้านิรุทธราชก็คือพิมพ์พรและลำเจียกทุกคนล้วนกินเนื้อของนาง ยกเว้นไว้แต่นางกำนัลคำปองที่สงสารปลาไหลไม่ยอมกิน เนื้อของปลาไหลประหลาดนั้นยิ่งหั่นแจกก็กลับยิ่งทวีคูณเพิ่มขึ้นจนต้องนำไปแจกชาวประชาให้ได้กินกันทั้งเมือง ตกค่ำคืนนั้นลมพัดแรงนางกำนัลคำปองได้ยินเสียงกระซิบให้หนีออกจากเมืองเสียก่อนที่จะเกิดหายนะครั้งใหญ่นางทำตามคำบอก คืนนั้นเองเจ้าแม่สำแดงอิทธิฤทธิ์บันดาลให้ฝนตกกระหน่ำแผ่นดินไหวน้ำท่วมมรุกขนครถล่มทลาย ด้วยกรรมหนักที่ได้ก่อนางจึงถูกฟ้าดินสาปให้กลายเป็นหิน ครึ่งหนึ่งเป็นคนแสดงถึงความดีงาม ครึ่งหนึ่งเป็นงูหมายถึงความชั่วร้าย ส่วนจิตวิญญาณเร่ร่อนเกิดแล้วตาย ตายแล้วเกิด เป็นงูบ้างคนบ้างจนกระทั่งสิ้นเวร หลังจากนั้นนับศตวรรษนางพญาเกิดเป็นงูเผือกที่โขงเจียมบำเพ็ญเพียรแต่กลับถูกจับมาขายฝรั่ง คำปองคลอดลูกตายเจ้าแม่นาคีจึงกลั้นใจตายแทรกวิญญาณทับร่างเด็กเติบโตเป็นคำแก้วนั่นเอง ทุกครั้งที่มีการตายโดยงูกัดในวันสุริยคราสหรือวันอื่น ๆ คำแก้วจะไม่รู้สึกตัว รับรู้แต่เพียงฝันร้ายว่าฆ่าคนตายเท่านั้น

          บุญส่ง นายกอ กำนันแย้ม และหมออ่วม เดินทางไปตำบลหนองไทรเพื่อหาของขลังมาปราบเจ้าแม่นาคี ต่อมานำรูปปั้นพญาครุฑมาเพื่อกำจัดคำแก้วอีกครั้งโดยจับตัวคำปองมาเป็นเหยื่อล่อ ด้านลำเจียกให้หมออ่วมทำเสน่ห์จนทศพลหลงใหลทิ้งคำแก้วไปยังตำบลนาคหนี ซึ่งเจ้าแม่นาคีไม่สามารถไปได้เนื่องจากที่ตำบลนี้มีตำนานเล่าว่านางนาคตนหนึ่งแปลงกายมายั่วพระธุดงค์ให้ตบะแตก ท่านจึงสาปให้นาคใด ๆ ก็ไม่สามารถเข้าเขตได้