usta

Ayrıca bakınız: ústa

Türkçe

Söyleniş

• IPA^(anahtar): [us̪ˈt̪ɑ], [us̪t̪ɑˈɫ̪ɑɾ̞̊]
• Heceleme: us‧ta

Köken

Eski Türkçe us+ta 'us'sözcüğü akılı anlamın kullanılır ve 'ta'sözcüğü ise sahiplik anlamında kullanılır.

Ad

usta (belirtme hâli ustayı, çoğulu ustalar)

1. (unvanlar) bir zanaatı gereği gibi öğrenmiş olan ve kendi başına yapabilen kimse

   Nöbetçi, ustanın anasına ters ters baktı. - N. Hikmet

2. zanaat öğreticisi
3. zanaatçılar için unvan

   Üzeyir usta yoldan geçmeyeceğimizi söyledi. - R. H. Karay

4. (tarih) Osmanlı Devleti'nde saraydaki cariye ve hizmetlilerin kıdemlisi
5. akıl veren veya öğreten kimse

   Kız sana bir hâl olmuş, kim senin ustan? - R. H. Karay

Çekimleme

ustanın çekimlemesi

hâl	tekil	çoğul
yalın	usta	ustalar
belirtme	ustayı	ustaları
yönelme	ustaya	ustalara
bulunma	ustada	ustalarda
ayrılma	ustadan	ustalardan
tamlayan	ustanın	ustaların

iyelik ekleriyle

kişi	tekil	çoğul
1. tekil (benim)
yalın	ustam	ustalarım
belirtme	ustamı	ustalarımı
yönelme	ustama	ustalarıma
bulunma	ustamda	ustalarımda
ayrılma	ustamdan	ustalarımdan
tamlayan	ustamın	ustalarımın
2. tekil (senin)
yalın	ustan	ustaların
belirtme	ustanı	ustalarını
yönelme	ustana	ustalarına
bulunma	ustanda	ustalarında
ayrılma	ustandan	ustalarından
tamlayan	ustanın	ustalarının
3. tekil (onun)
yalın	ustası	ustaları
belirtme	ustasını	ustalarını
yönelme	ustasına	ustalarına
bulunma	ustasında	ustalarında
ayrılma	ustasından	ustalarından
tamlayan	ustasının	ustalarının
1. çoğul (bizim)
yalın	ustamız	ustalarımız
belirtme	ustamızı	ustalarımızı
yönelme	ustamıza	ustalarımıza
bulunma	ustamızda	ustalarımızda
ayrılma	ustamızdan	ustalarımızdan
tamlayan	ustamızın	ustalarımızın
2. çoğul (sizin)
yalın	ustanız	ustalarınız
belirtme	ustanızı	ustalarınızı
yönelme	ustanıza	ustalarınıza
bulunma	ustanızda	ustalarınızda
ayrılma	ustanızdan	ustalarınızdan
tamlayan	ustanızın	ustalarınızın
3. çoğul (onların)
yalın	ustası	ustaları
belirtme	ustasını	ustalarını
yönelme	ustasına	ustalarına
bulunma	ustasında	ustalarında
ayrılma	ustasından	ustalarından
tamlayan	ustasının	ustalarının

Üst kavramlar

• çalışan

Yan kavramlar

• çırak, kalfa

Atasözleri

• Analık usta, yumağı ufak yapar; çocuklar usta, ekmeği çifte kapar
• Bakmakla usta olunsa kasap olurdu

Çeviriler

meslek

• Almanca: Meister (de) e, Meisterin (de) d
• Arapça: أسطة‎ (ar) d [ʔustˤa]
• Fince: mestari (fi)
• Fransızca: maître (fr)
• Gagavuzca: usta (gag)
• İngilizce: adept (en), expert (en), master (en), skilled (en)
• İsveççe: mästare (sv)
• Karaçay Balkarca: çemer (krc)
• Norveççe: bas (no) e, mester (no) e
• Tatarca: osta (tt)
• Türkmence: halyypa (tk), ussa (tk)

Ön ad

usta (karşılaştırma daha usta, üstünlük en usta)

1. eli uz, işinin eri, becerikli, mahir

   Bunların hepsi de çok güzel sesli ve oyunun en ustaları arasından seçildi. - T. Buğra

Kaynakça

• TDK Türkçe Sözlük'te: "usta".
  TDK Özel Sözlük'te: usta"

Azerice

Ad

usta

1. erbap

Lehçe

Ad

usta

1. (anatomi) ağız

Sırp-Hırvatça

Ad

usta

1. (anatomi) (Sırp, Hırvat ağzı) ağız

Slovence

Ad

usta

1. (anatomi) ağız