İçeriğe atla

Robert Kilwardby

Vikipedi, özgür ansiklopedi

Robert Kilwardby

Kardinal, Canterbury Başpiskoposu
Tüm İngiltere'nin Primatı
Robert Kilwardby
Atanma11 Ekim 1272
Dönem bitişi5 Haziran 1278
Önce gelenWilliam Chillenden
Sonra gelenRobert Burnell
Diğer görevlerPorto ve Santa Rufina Kardinal Piskoposu
Nişanlar
Takdis26 Şubat 1273
(II.) Bittonlu William tarafından
Kardinal yapan12 Mart 1278
RütbeKardinal piskopos
Kişisel bilgiler
Doğumyak. 1215
Ölüm11 Eylül 1279
Viterbo
MezarıDominican convent, Viterbo
EğitimParis Üniversitesi
Papazlığa atanma töreni
Tarihçe
Piskoposluk kutsaması
Baş kutsayıcı (II.) Bittonlu William
Yardımcı kutsayanlarElyli Nicholas, Hugh Belsham, O.P., Walter Bronscombe, Godfrey Giffard ve Anian Schonaw, O.P.
Tarih26 Şubat 1273
Kardinallik
YükseltenPapa III. Nicholas
Tarih12 Mart 1278
Piskoposluk halefiyeti
Robert Kilwardby tarafından baş kutsayıcı olarak kutsanan piskoposlar
Robert Wickhampton13 Mayıs 1274
Walter de Merton21 Ekim 1274
Saint Thomas Cantilupe8 Eylül 1275
Gerard Grandison29 Mart 1276
Bishop William Middleton29 Mayıs 1278
John Bradfield, O.S.B.29 Mayıs 1278

Robert Kilwardby OP (c. 1215 – 11 Eylül 1279), İngiltere'de Canterbury Başpiskoposu ve bir kardinaldi. Kilwardby, İngiliz Kilisesi'nde yüksek bir dini makama ulaşan ilk dilenci tarikatı üyesiydi.

Kilwardby, Paris Üniversitesi'nde okudu, ardından orada gramer ve mantık öğretmeni olarak çalıştı. Daha sonra Dominikan Tarikatı'na katıldı ve teoloji okudu,[1] 1261'den önce,[2] muhtemelen 1245'te Oxford Üniversitesi'nde rektör yardımcısı oldu.[3] 1261'de İngiltere Dominikenleri'nin bölge başrahibi olarak atandı[4] ve Ekim 1272'de Papa X. Gregory, seçimle ilgili bir anlaşmazlığı sona erdirmek için onu Canterbury Başpiskoposu olarak atadı. Kilwardby, 11 Ekim 1272'de başpiskoposluğa atandı, 12 Aralık 1272'de dünyevi yetkiler verildi ve 26 Şubat 1273'te kutsandı. [5]

Kilwardby, Ağustos 1274'te I. Edward ve eşi Eleanor'u İngiltere kralı ve kraliçesi olarak taç giydirdi, ancak bunun dışında siyasete pek karışmadı. Bunun yerine, yoksullara yardım ve Dominikenlere bağış yapmak gibi dini görevlerine yoğunlaştı.[6]

1278 yılında Papa III. Nicolaus, Kilwardby'yi Porto ve Santa Rufina Kardinal Piskoposu olarak atadı.[7] Ardından Canterbury piskoposluğundan istifa ederek İngiltere'den ayrıldı[5] ve piskoposluğa ait evrak, kayıt defterleri ve belgeleri de beraberinde götürdü. Ayrıca, selefi borçları temizlemiş olmasına rağmen, piskoposluğu yine büyük bir borç yükü altında bıraktı.[8] Teorik olarak bu bir terfi gibi görünse de, muhtemelen öyle değildi; zira papa, Kilwardby'nin papalık gelirlerinin ödenmesine karşı direniş çabalarını desteklemesinden ve 1274'teki İkinci Lyon Konsili'nde talep edilen reformlara yönelik çabaların eksikliğinden memnun değildi.[9]

1279'da İtalya'da vefat etti ve Viterbo'daki Dominiken manastırına defnedildi.[7]

Kilwardby’nin teolojik ve felsefi görüşleri, David Knowles tarafından şöyle özetlenmiştir: Knowles, Kilwardby’nin “muhafazakar bir eklektik” olduğunu, “temel eğilimler doktrinini savunduğunu ve insan da dahil olmak üzere varlıkların biçim birliği konusundaki Aristotelesçi doktrine karşı çıktığını” belirtmiştir.[10] Bazı kaynaklar, o dönemin felsefi düşünce okullarının tarihini ve tanımını içeren Summa Philosophiae'nin yazarı olduğunu belirtir, ancak yazım stili diğer eserlerine benzememektedir ve Knowles, bu eserin Kilwardby tarafından yazıldığına inanmamaktadır.[11]

Kilwardby'nin Thomas Aquinas'ın bir muhalifi olduğu iddia edilmiştir. 1277'de, bazılarının Thomas Aquinas'ın öğretisine değindiği düşünülen otuz tezin öğretilmesini yasaklamıştır. Ancak Roland Hissette gibi son dönem akademisyenler bu yoruma itiraz etmişlerdir.[12]

Dilbilgisi üzerine yazılar

  • Commentaria Priscianus minor (Priscianus’un Institutiones grammaticae adlı eserinin 17. ve 18. kitaplarına ilişkin bir yorum)

Mantık üzerine yazılar

  • Notulae super librum Praedicamentorum
  • Notulae super librum Perihermeneias
  • Notule libri Priorum
  • Notule libri Posteriorum
  • Comentum super librum Topicorum
  • Notulae super librum Porphyrii
  • De natura relationis
  • Priorum Analyticorum expositio
  • Notuale super librum Sex Principiorum

Doğa felsefesi üzerine yazılar

  • De spiritu fantastico sive de receptione specierum
  • De tempore

Etik üzerine yazılar

  • Quaestiones supra libros Ethicorum
  • Quaestiones in librum primum Sententiarum
  • Quaestiones in librum secundum Sententiarum
  • Quaestiones in librum tertium Sententiarum
  • Quaestiones in librum quartum Sententiarum
  • De ortu scientiarum

De tempore adlı eser, Alexander Broadie tarafından düzenlenip çevrilmiş ve On Time and Imagination, Part 2: Introduction and Translation –"Zaman ve Hayal Gücü, 2. Bölüm: Giriş ve Çeviri"– adıyla yayımlanmıştır. De ortu scientiarum'un eleştirel bir baskısı ise 1976 yılında Albert G. Judy tarafından Papalık Ortaçağ Araştırmaları Enstitüsü adına yayımlanmıştır. Quaestiones in librum Sententiarum'un dört cildinin eleştirel bir baskısı, 1982–1993 yıllarında Elisabeth Gössmann, Gerhard Leibold, Richard Schenk ve Johannes Schneider tarafından Bavyera Bilim ve Beşeri Bilimler Akademisi adına beş cilt halinde yayınlanmıştır.

Aristoteles'in Prior Analytics –"Ön Analitik"– adlı eserine dayanan Notuel libri Priorum, Paul Thom ve John Scott tarafından düzenlenip çevrilmiştir (Oxford: Oxford University Press tarafından British Academy adına yayınlanmıştır, 2015; iki cilt).

Kilwardby ayrıca, Kilise Babaları‘nın eserlerinin alfabetik sırayla derlendiği ve Daniel A. Callus tarafından editörlüğü yapılan Tabulae super Originalia Patrum adlı özetin de yazarıydı (Bruges: De Tempel, 1948).

  1. ↑ Lawrence "Thirteenth Century" English Church and the Papacy p. 146
  2. ↑ Knowles Evolution of Medieval Thought p. 288
  3. ↑ Leff Paris and Oxford Universities pp. 290–293
  4. ↑ Greenway Fasti Ecclesiae Anglicanae 1066-1300: Volume 2: Monastic Cathedrals (Northern and Southern Provinces): Canterbury: Archbishops 28 Eylül 2007 tarihinde Wayback Machine sitesinde arşivlendi.
  5. 1 2 Fryde, et al. Handbook of British Chronology p. 233
  6. ↑ Moorman Church Life p. 371
  7. 1 2 Bellenger and Fletcher Princes of the Church p. 173
  8. ↑ Moorman Church Life, p. 173.
  9. ↑ Prestwich Edward I p. 249
  10. ↑ Knowles Evolution of Medieval Thought p. 249
  11. ↑ Knowles Evolution of Medieval Thought p. 287
  12. ↑ Burton,Monastic and Religious Orders pp. 206–207

Konuyla ilgili okumalar

[değiştir | kaynağı değiştir]

Dış bağlantılar

[değiştir | kaynağı değiştir]
Katolik Kilisesi unvanları
Önce gelen
William Chillenden
archbishop-elect olarak
Canterbury Başpiskoposu
1273–1278
Sonra gelen
Robert Burnell
archbishop-elect olarak
Önce gelen
Toledolu John
Porto ve Santa Rufina Kardinal Piskoposu
1278–1279
Sonra gelen
Bernard de Languissel