ข้ามไปเนื้อหา

อ่าวไทย

จากวิกิพีเดีย สารานุกรมเสรี
อ่าวไทย
  • ឈូងសមុទ្រថៃ
  • Teluk Siam
  • Vịnh Thái Lan
อ่าวไทย
อ่าวไทยตั้งอยู่ในประเทศไทย
อ่าวไทย
อ่าวไทย
Location within ประเทศไทย
อ่าวไทยตั้งอยู่ในทวีปเอเชีย
อ่าวไทย
อ่าวไทย
Location within ทวีปเอเชีย
ที่ตั้งเอเชียตะวันออกเฉียงใต้
ชนิดอ่าว
แหล่งน้ำไหลเข้าหลักทะเลจีนใต้
เปิดสู่มหาสมุทร/ทะเลมหาสมุทรแปซิฟิก
ประเทศในลุ่มน้ำ
พื้นที่พื้นน้ำ320,000 km2 (120,000 sq mi)
ความลึกโดยเฉลี่ย58 m (190 ft)
แผนที่แสดงที่ตั้งของอ่าวไทย

อ่าวไทย (ชื่อเดิม อ่าวสยาม) เป็นน่านน้ำที่อยู่ในทะเลจีนใต้ มหาสมุทรแปซิฟิก ล้อมรอบด้วยประเทศไทย ประเทศมาเลเซีย ประเทศกัมพูชา และประเทศเวียดนาม

อ่าวไทยไม่เพียงแต่มีความสำคัญในทางภูมิศาสตร์และทรัพยากรธรรมชาติโดยเฉพาะน้ำมันและแก๊สแต่ยังมีความสำคัญในทางกฎหมายอาญาอย่างยิ่ง โดยอาณาเขตที่ศาลไทยมีอำนาจพิจารณาคดีเกี่ยวกับความผิดที่เกิดขึ้นในอาณาบริเวณอ่าวไทยตามที่กำหนดเขตไว้ในกฎหมายให้ถือเป็นราชอาณาจักรไทย

ประวัติศาสตร์

[แก้]
ภาพแผนที่โลกแผ่นที่ 11 ของเกลาดีโอส ปโตเลไมโอส ทางซ้ายมือคืออ่าวเบงกอล โดยในแผนที่เรียกว่า ปากอ่าวแม่น้ำคงคา ส่วนอ่าวไทย ทางขวาเรียกว่า แมกนัสไซนัส (Magnus Sinus)

อ่าวไทยได้ถูกกล่าวถึงครั้งแรกในแผนที่โลกของเกลาดีโอส ปโตเลไมโอสในชื่อ แมกนัสไซนัส (Magnus Sinus) หรืออ่าวที่กว้างไกลในภาษากรีก ซึ่งทะเลมีได้รวบรวมคำบรรยายจากพ่อค้าวาณิชที่เดินเรือไปอาณาจักรฟูนาน ซึ่งทำให้ทอเลมีอธิบายว่า หากเดินเรือจากอ่าวคงคา ผ่านแหลมทองคำ (Golden Chersonese) ขึ้นไปทางเหนือจะเจอปากอ่าวที่มีขนาดใหญ่มาก มีชายฝั่งคดเคี้ยวและมีแม่น้ำหลายสายไหลลงมาที่อ่าวนึ้[1] ซึ่งแม่น้ำหลายสายที่ว่าอาจหมายถึง แม่น้ำแม่กลอง แม่น้ำท่าจีน แม่น้ำเจ้าพระยา แม่น้ำป่าสัก และแม่น้ำบางปะกง โดยหากเดินเรือผ่านพื้นที่จังหวัดตราดลงไปอีกก็จะเจอเมืองท่าสำคัญของอาณาจักรฟูนาน ซึ่งปัจจุบันอยู่ที่แหล่งโบราณคดีโอเคีย ตำบลเตินเชิว จังหวัดอานซาง ประเทศเวียดนาม

ในจดหมายเหตุจีนสมัยโบราณยุคอาณาจักรพัน - พันหรือสุวรรณภูมิ อ่าวไทยมีชื่อว่า อ่าวจินหลิน[2] (Chin Lin) หมายถึงดินแดนทอง และทอเลมีเรียกชื่อบริเวณปากอ่าวไทยว่าไคร้เส (Chrysê)[3]

ประวัติศาสตร์โบราณ

[แก้]
แผนที่แสดงให้เห็นขอบเขตที่เป็นไปได้ของพื้นดินและน้ำในยุคน้ำแข็งครั้งสุดท้ายเมื่อ 20,000 ปีก่อน และเมื่อระดับน้ำทะเลในอดีตน่าจะต่ำกว่า 110 เมตร

ในช่วงยุคน้ำแข็งครั้งสุดท้าย (26,000-20,000 ปีก่อน) แผ่นน้ำแข็งหนา 3-4 กิโลเมตรในซีกโลกเหนือทำให้ระดับน้ำทะเลทั่วโลกลดลงประมาณ 120 เมตร สภาพภูมิอากาศของประเทศไทยเย็นกว่า -6 องศาเซลเซียส ไม่มีน้ำทะเลในอ่าวไทยเนื่องจากระดับน้ำทะเลต่ำกว่าระดับสูงสุดที่ 85 เมตร มีทะเลสาบขนาดใหญ่ที่เต็มไปด้วยน้ำจืดจากแม่น้ำและน้ำฝน แผ่นดินใหญ่เชื่อมต่อกันทางบกกับอดีตหมู่เกาะทางตะวันตกของอินโดนีเซียในเอเชียตะวันออกเฉียงใต้ทางทะเล แผ่นดินใหญ่ซุนดาแลนด์มีอยู่จนกระทั่งประมาณ 15,000 ปีก่อน

พื้นที่

[แก้]

อ่าวไทยมีพื้นที่ 300,858.76 ตารางกิโลเมตร[4] เขตแดนของอ่าวไทยกำหนดด้วยเส้นที่ลากจากแหลมกาเมา ทางตอนใต้ของเวียดนาม ไปยังเมืองโกตาบารูในชายฝั่งมาเลเซีย ซึ่งอยู่ห่างกัน 381 กิโลเมตร โดยจุดเหนือสุดของอ่าวไทย ตรงปากแม่น้ำเจ้าพระยา นิยมเรียกกันว่า "อ่าวประวัติศาสตร์รูปตัว ก" ซึ่งต่างชาติเรียก "อ่าวกรุงเทพ"

ชายฝั่งทะเลอ่าวไทยทอดยาว 1,840 กิโลเมตร มีความลึกเฉลี่ย 58 เมตร (190 ฟุต)[5] จุดที่ลึกที่สุด 85 เมตร (279 ฟุต)[5] จึงทำให้การแลกเปลี่ยนระหว่างน้ำจืดกับน้ำเค็มเป็นไปอย่างเชื่องช้า น้ำจืดจำนวนมากที่ไหลมาจากแม่น้ำต่าง ๆ ทำให้น้ำทะเลในอ่าวไทยมีระดับความเค็มต่ำประมาณร้อยละ 3.05-3.25 และมีตะกอนสูง แต่บริเวณที่ลึกกว่า 50 เมตร มีความเค็มสูงกว่านี้ประมาณร้อยละ 3.4% ซึ่งเกิดจากน้ำทะเลที่ไหลเข้ามาจากทะเลจีนใต้

ชายฝั่งทะเล

[แก้]

ชายฝั่งอ่าวประมาณ 70% เป็นของไทย 16.5% เป็นของกัมพูชา 13% เป็นของเวียดนาม และ 0.67% เป็นของมาเลเซีย

ประเทศ ความยาวของชายฝั่ง จังหวัดต่างๆ หมายเหตุ
ประเทศไทย 1,878 km (1,167 mi)[6][7][8] จังหวัดตราด, จังหวัดจันทบุรี, จังหวัดระยอง, จังหวัดชลบุรี, จังหวัดฉะเชิงเทรา, จังหวัดสมุทรปราการ, กรุงเทพมหานคร, จังหวัดสมุทรสาคร, จังหวัดสมุทรสงคราม, จังหวัดเพชรบุรี, จังหวัดประจวบคีรีขันธ์, จังหวัดชุมพร, จังหวัดสุราษฎร์ธานี, จังหวัดนครศรีธรรมราช, จังหวัดสงขลา, จังหวัดปัตตานี, และ จังหวัดนราธิวาส
กัมพูชา 443 km (275 mi)[9] จังหวัดแกบ, จังหวัดกำปอด, จังหวัดเกาะกง, จังหวัดพระสีหนุ.[9]
เวียดนาม 200 km (120 mi)[10] และ 154 km (96 mi)[11] จังหวัดอานซาง[10] และ จังหวัดก่าเมา[11] (จนกระทั่ง Cape Cà Mau).[12]
มาเลเซีย 18 km (11 mi) รัฐกลันตัน (จากชายแดนไทยถึงแม่น้ำกลันตัน).[12]
ทั้งหมด 2,693 km (1,673 mi)

อาณาเขตของอ่าวไทย

[แก้]
ภาพถ่ายดาวเทียมของอ่าวไทยในเดือนมกราคม พ.ศ. 2547 โดย NASA

ความสำคัญ

[แก้]

อาณาเขตของอ่าวไทยนั้นมีความเกี่ยวข้องกับหลักเรื่องดินแดนตามประมวลกฎหมายอาญา ซึ่ง หยุด แสงอุทัย ศาสตราจารย์ประจำคณะนิติศาสตร์ มหาวิทยาลัยธรรมศาสตร์ ว่า[13]

"ประมวลกฎหมายอาญาได้วางหลักเกณฑ์ไว้โดยใช้หลักดินแดน...'หลักดินแดน' หมายความว่า กฎหมายของรัฐใด ย่อมใช้บังคับแก่การกระทำความผิดที่เกิดขึ้นภายในเขตของรัฐนั้น ทั้งนี้...เพราะรัฐทุกรัฐมีอธิปไตยเหนืออาณาเขตของตน"

ตามกฎหมายไทยแล้ว มีบัญญัติในประมวลกฎหมายอาญา มาตรา 4 วรรคหนึ่ง ว่า "ผู้ใดกระทำความผิดในราชอาณาจักรต้องรับโทษตามกฎหมาย" และ ววรรคสองว่า "การกระทำความผิดในเรือไทยหรืออากาศยานไทยไม่ว่าจะอยู่ ณ ที่ใด ให้ถือว่ากระทำความผิดในราชอาณาจักร" ดังนั้น "ราชอาณาจักรไทย" ตามประมวลกฎหมายอาญาจึงหมายความถึง[13]

  1. พื้นดินและพื้นน้ำในอาณาเขตประเทศไทย
  2. ทะเลห่างจากดินแดนที่เป็นประเทศไทยไม่เกินสิบสองไมล์ทะเล
  3. ทะเลอันเป็นอ่าวไทย ตามที่กำหนดใน พระราชบัญญัติกำหนดเขตจังหวัดในอ่าวไทยตอนใน พ.ศ. 2502[14]
  4. พื้นอากาศเหนือ 1. 2. และ 3.
  5. อากาศยานไทย และเรือไทย

ทะเลอันเป็นอ่าวไทย

[แก้]
แผนที่แนบท้าย พระราชบัญญัติกำหนดเขตจังหวัดในอ่าวไทยตอนใน พ.ศ. 2502[14]

พระราชบัญญัติกำหนดเขตจังหวัดในอ่าวไทยตอนใน พ.ศ. 2502[14] เป็นพระราชบัญญัติที่ตราขึ้นเมื่อ 23 กันยายน พ.ศ. 2502 ประกาศในราชกิจจานุเบกษา เล่ม 76 ตอนที่ 92 หน้าที่ 430 วันที่ 29 กันยายน ปีเดียวกันนั้น และมีผลใช้บังคับในวันถัดจากวันประกาศในราชกิจจานุเบกษา

เหตุผลในการประกาศใช้พระราชบัญญัติดังกล่าว ดังนี้ เนื่องจากเขตจังหวัดต่าง ๆ ทางทะเลในอ่าวไทยตอนในยังไม่เป็นที่ชัดแจ้ง เป็นเหตุให้เกิดความยุ่งยากในทางปฏิบัติบางประการจึงควรจะได้กำหนดเสียให้เป็นที่ชัดแจ้ง เพื่อประโยชน์ในการปกครองและความสะดวกของประชาชน จึงจำเป็นต้องตราพระราชบัญญัตินี้

โดยมาตรา 3 แห่งพระราชบัญญัติดังกล่าวกำหนดเขตอ่าวไทยไว้ดังต่อไปนี้ (ดูแผนที่ด้านขวาประกอบ)

จังหวัดเพชรบุรี

[แก้]

จากจุดอักษร ก. ตำบลห้วยทรายเหนือ อำเภอชะอำ ละติจูด 12 องศา-35 ลิปดา45 พิลิปดาเหนือ, ลองจิจูด 49 องศา-47 ลิปดา-30 พิลิปดาตะวันออก; ขนานกับเส้นละติจูดไปถึงจุดหมายเลข (1) ละติจูด 12 องศา-35 ลิปดา-45 พิลิปดาเหนือ, ลองจิจูด 100 องศา-27 ลิปดา-30 พิลิปดาตะวันออก

จากจุดอักษร ข. บนเส้นแบ่งเขตจังหวัดระหว่างจังหวัดเพชรบุรีกับจังหวัดสมุทรสงครามไปถึงจุดหมายเลข (2) ละติจูด 13 องศา-13 ลิปดา-00 พิลิปดาเหนือ, ลองจิจูด 100 องศา-10 ลิปดา-00 พิลิปดาตะวันออก; แล้วขนานกับเส้นละติจูดไปถึงจุดหมายเลข (3), ละติจูด 13 องศา-13 ลิปดา-00 พิลิปดาเหนือ, ลองจิจูด 100 องศา-27 ลิปดา-30 พิลิปดาตะวันออก จากจุดหมายเลข (3) ละติจูด 13 องศา-13 ลิปดา-00 พิลิปดาเหนือ, ลองจิจูด 100 องศา-27 ลิปดา-30 พิลิปดาตะวันออก; ขนานกับเส้นลองจิจูดไปบรรจบกันที่จุดหมายเลข (1) ละติจูด 12 องศา-35 ลิปดา-45 พิลิปดาเหนือ, ลองจิจูด 100 องศา-27 ลิปดา-30 พิลิปดาตะวันออก

จังหวัดสมุทรสงคราม

[แก้]

จากจุดอักษร ข. บนเส้นแบ่งเขตจังหวัดระหว่างจังหวัดเพชรบุรีกับจังหวัดสมุทรสงครามไปถึงจุดหมายเลข (2) ละติจูด 13 องศา-13 ลิปดา-00 พิลิปดาเหนือ, ลองจิจูด 100 องศา-10 ลิปดา-00 พิลิปดาตะวัออก

จากจุดอักษร ค. บนเส้นแบ่งเขตจังหวัดระหว่างจังหวัดสมุทรสงครามกับจังหวัดสมุทรสาครไปบรรจบกันที่จุดหมายเลข (2) ละติจูด 13 องศา-13 ลิปดา-00 พิลิปดาเหนือ, ลองจิจูด 100 องศา-10 ลิปดา-00 พิลิปดาตะวันออก

จังหวัดสมุทรสาคร

[แก้]

จากจุดอักษร ค. บนเส้นแบ่งเขตจังหวัดระหว่างจังหวัดสมุทรสงครามกับจังหวัดสมุทรสาครไปถึงจุดหมายเลข (2) ละติจูด 13 องศา-13 ลิปดา-00 พิลิปดาเหนือ, ลองจิจูด 100 องศา-10 ลิปดา-00 พิลิปดาตะวันออก

จากจุดอักษร ง. บนเส้นแบ่งเขตจังหวัดระหว่างจังหวัดสมุทรสาครกับจังหวัดธนบุรีไปถึงจุดหมายเลข (3) ละติจูด 13 องศา-13 ลิปดา-00 พิลิปดาเหนือ, ลองจิจูด 100 องศา-27 ลิปดา-30 พิลิปดาตะวันออก

จากจุดหมายเลข (3) ละติจูด 13 องศา-13 ลิปดา-00 พิลิปดาเหนือ, ลองจิจูด 100 องศา-27 ลิปดา-30 พิลิปดาตะวันออก; ขนานกับเส้นละติจูดไปบรรจบกันที่จุดหมายเลข (2) ละติจูด 13 องศา-13 ลิปดา-00 พิลิปดาเหนือ, ลองจิจูด 100 องศา-10 ลิปดา-00 พิลิปดาตะวันออก

จังหวัดธนบุรี

[แก้]

จากจุดอักษร ง. บนเส้นแบ่งเขตจังหวัดระหว่างจังหวัดสมุทรสาครกับจังหวัดธนบุรีไปถึงจุดหมายเลข (3) ละติจูด 13 องศา-13 ลิปดา-00 พิลิปดาเหนือ, ลองจิจูด 100 องศา-27 ลิปดา-30 พิลิปดาตะวันออก

จากจุดอักษร จ. บนเส้นแบ่งเขตจังหวัดระหว่างจังหวัดธนบุรีกับจังหวัดสมุทรปราการ ขนานกับเส้นลองจิจูดไปบรรจบกันที่จุดหมายเลข (3) ละติจูด 13 องศา-13 ลิปดา-00 พิลิปดาเหนือ, ลองจิจูด 100 องศา-27 ลิปดา-30 พิลิปดาตะวันออก

สำหรับพื้นที่จังหวัดธนบุรีในแผนที่นั้น ปัจจุบันคือเขตบางขุนเทียน กรุงเทพมหานคร

จังหวัดสมุทรปราการ

[แก้]

จากจุดอักษร จ. บนเส้นแบ่งเขตจังหวัดระหว่างจังหวัดธนบุรีกับจังหวัดสมุทรปราการ ขนานกับเส้นลองจิจูดไปถึงจุดหมายเลข (3) ละติจูด 13 องศา-13 ลิปดา-00 พิลิปดาเหนือ, ลองจิจูด 100 องศา-27 ลิปดา-30 พิลิปดาตะวันออก

จากจุดอักษร ฉ. บนเส้นแบ่งเขตจังหวัดระหว่างจังหวัดสมุทรปราการกับจังหวัดฉะเชิงเทราไปถึงจุดหมายเลข (4) ละติจุด 13 องศา-13 ลิปดา-00 พิลิปดาเหนือ, ลองจิจูด 100 องศา-45 ลิปดา-00 พิลิปดาตะวันออก

จากจุดหมายเลข (4) ละติจูด 13 องศา-13 ลิปดา-00 พิลิปดาเหนือ, ลองจิจูด 100 องศา-45 ลิปดา-00 พิลิปดาตะวันออก; ขนานกับเส้นละติจูดไปบรรจบกันที่จุดหมายเลข (3) ละติจูด 13 องศา-13 ลิปดา-00 พิลิปดาเหนือ, ลองจิจูด 100 องศา-27 ลิปดา-30 พิลิปดาตะวันออก

จังหวัดฉะเชิงเทรา

[แก้]

จากจุดอักษร ฉ. บนเส้นแบ่งเขตจังหวัดระหว่างจังหวัดสมุทรปราการกับจังหวัดฉะเชิงเทราไปถึงจุดหมายเลข (4) ละติจูด 13 องศา-13 ลิปดา-00 พิลิปดาเหนือ, ลองจิจูด 100 องศา-45 ลิปดา-00 พิลิปดาตะวันออก

จากจุดอักษร ช. บนเส้นแบ่งเขตจังหวัดระหว่างจังหวัดฉะเชิงเทรากับจังหวัดชลบุรีไปบรรจบกันที่จุดหมายเลข (4) ละติจูด 13 องศา-13 ลิปดา-00 พิลิปดาเหนือ, ลองจิจูด 100 องศา-45 ลิปดา-00 พิลิปดาตะวันออก

จังหวัดชลบุรี

[แก้]

จากจุดอักษร ช. บนเส้นแบ่งเขตจังหวัดระหว่างจังหวัดฉะเชิงเทรากับจังหวัดชลบุรีไปถึงจุดหมายเลข (4) ละติจูด 13 องศา-13 ลิปดา-00 พิลิปดาเหนือ, ลองจิจูด 100 องศา-45 ลิปดา-00 พิลิปดาตะวันออก

จากจุดอักษร ซ. แหลมบ้านช่องแสมสาร ตำบลสัตหีบ อำเภอสัตหีบ ละติจูด 12 องศา-35 ลิปดา-45 พิลิปดาเหนือ, ลองจิจูด 100 องศา-57 ลิปดา-45 พิลิปดาตะวันออก; ขนานกับเส้นละติจูดไปถึงจุดหมายเลข (1) ละติจูด 12 องศา-35 ลิปดา-45 พิลิปดาเหนือ, ลองจิจูด 100 องศา-27 ลิปดา-30 พิลิปดาตะวันออก

จากจุดหมายเลข (1) ละติจูด 12 องศา-35 ลิปดา-45 พิลิปดาเหนือ, ลองจิจูด 100 องศา-27 ลิปดา-30 พิลิปดาตะวันออก; ขนานกับเส้นลองจิจูดไปถึงจุดหมายเลข (3) ละติจูด 13 องศา-13 ลิปดา-00 พิลิปดาเหนือ, ลองจิจูด 100 องศา-27 ลิปดา-30 พิลิปดาตะวันออก

จากจุดหมายเลข (3) ละติจูด 13 องศา-13 ลิปดา-00 พิลิปดาเหนือ, ลองจิจูด 100 องศา-27 ลิปดา-30 พิลิปดาตะวันออก; ขนานกับเส้นละติจูดไปบรรจบกันที่จุดหมายเลข (4) ละติจูด 13 องศา-13 ลิปดา-00 พิลิปดาเหนือ, ลองจิจูด 100 องศา-45 ลิปดา-00 พิลิปดาตะวันออก

สายน้ำในอ่าวไทย

[แก้]

แม่น้ำสายหลักที่น้ำในแม่น้ำไหลลงสู่อ่าวไทย คือ แม่น้ำเจ้าพระยา แม่น้ำท่าจีนที่แยกสาขาออกมา แม่น้ำแม่กลองที่ไหลลงสู่อ่าวแม่กลอง จังหวัดสมุทรสงคราม แม่น้ำบางปะกง และแม่น้ำตาปีที่ไหลลงสู่อ่าวบ้านดอน จังหวัดสุราษฎร์ธานี

น้ำอุ่นในอ่าวไทยทำให้เกิดแนวปะการังที่สวยงาม โดยสถานที่ดำน้ำที่ได้รับความนิยม เช่น เกาะสมุย และเกาะเต่า ในจังหวัดสุราษฎร์ธานี

ทรัพยากรธรรมชาติที่พบในอ่าวไทย คือ น้ำมันและแก๊สธรรมชาติ

ฤดูปิดอ่าว

[แก้]

ทุกวันที่ 15 กุมภาพันธ์ ถึง 15 พฤษภาคม ของทุกปี อันเป็นช่วงที่สัตว์น้ำเศรษฐกิจโดยเฉพาะปลาทูและสัตว์น้ำอื่น ๆ วางไข่ เลี้ยงตัวในวัยอ่อนและเจริญเติบโต เป็นฤดูปิดอ่าว กรมประมงจะประกาศควบคุมการทำประมงตั้งแต่ จังหวัดประจวบคีรีขันธ์ จังหวัดชุมพร และ จังหวัดสุราษฎร์ธานี ครอบคลุมพื้นที่ประมาณ 26,400 ตารางกิโลเมตร[15]

การประกาศใช้มาตรการปิดอ่าวนี้มีมาตั้งแต่ปี พ.ศ. 2496 ถ้าชาวประมงรายใดฝ่าฝืน ต้องระวางโทษปรับตั้งแต่ 5,000-10,000 บาท หรือจำคุกไม่เกิน 1 ปี หรือทั้งจำทั้งปรับ[16]

ดูเพิ่ม

[แก้]

เชิงอรรถ

[แก้]
  1. ↑ The Encyclopædia of Geography: Comprising a Complete Description of the Earth, Physical, Statistical, Civil, and Political, Volume 1
  2. ↑ ขจร สุขพานิช. "สุวรรณภูมิและทวารวดีอยู่ที่ไหน", นิตยสารศิลปากร, 1(2), (กรกฎาคม 2500): 66. อ้างใน จดหมายเหตุจีน.
    • ต้วน ลี เซิง. (2537). พลิกต้นตระกูลไทยประวัติศาสตร์ไทยในทัศนะของชาวจีน. กรุงเทพฯ: พิราบ. 253 หน้า. หน้า 6. ISBN 978-974-7-43009-7
    • ครองชัย หัตถา. (2551). ประวัติศาสตร์ปัตตานี: สมัยอาณาจักรโบราณถึงการปกครอง 7 หัวเมือง. กรุงเทพฯ: จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย. 229 หน้า. หน้า 1. ISBN 978-974-0-32060-9
    • มนัส โอภากุล. (2547). ประวัติศาสตร์ และโบราณคดี เมืองสุพรรณบุรี. กรุงเทพฯ: มติชน. 358 หน้า. หน้า 256. ISBN 978-974-3-23303-6
  3. ↑ วารสารศิลปากร, 40(4)(กรกฎาคม-สิงหาคม 2540). "ในบันทึกจดหมายเหตุจีนก็กล่าวว่า บริเวณปากอ่าวไทยที่ปโตเลมีเรียก ไคร้เส (Chrysê) คือ อ่าวจินหลิน (Chin Lin) ซึ่งก็แปลว่า “ดินแดนทอง” ตรงกัน และคําว่า “สุพรรณบุรี” ก็เป็นการถ่ายคํามาจาก “สุพรรณภูมิ” หรือ “สุวรรณภูมิ” โดยตรงนั่นเอง"
  4. ↑ ข้อมูลอุทกศาสตร์น่านน้ำไทย, 2550 : ออนไลน์.
  5. 1 2 Khongchai, Narongsak; Vibunpant, Somchai; Eiamsa-ard, Monton; Supongpan, Mala. "Preliminary Analysis of Demersal Fish Assemblages in Coastal Waters of the Gulf of Thailand" (PDF). Worldfish. ข้อมูลเก่าจากต้นฉบับ (PDF) เมื่อ 2015-02-19. สืบค้นเมื่อ 19 ก.พ. 2015.{{cite web}}: CS1 maint: date auto-translated (ลิงก์), หน้า 250
  6. ↑ Songjitsawat, Anucha (2004). "A Country Report For The Workshop On Artificial Reef and Stationary Fishing Gear Design And Construction And Marine Protected Area In Thailand" (PDF). SEAFDEC - Southeast Asian Fisheries Development Center. ข้อมูลเก่า (PDF)จากแหล่งเดิมเมื่อ 19 เมษายน 2026. สืบค้นเมื่อ 18 เมษายน 2026.{{cite web}}: CS1 maint: date auto-translated (ลิงก์)
  7. ↑ Luekens, David (30 พฤษภาคม 2020). "Making sense of ALL the Thai islands". Thai Island Quest. ข้อมูลเก่าจากแหล่งเดิมเมื่อ 21 ม.ค. 2023. สืบค้นเมื่อ 19 เมษายน 2026.{{cite web}}: CS1 maint: date auto-translated (ลิงก์)
  8. ↑ Chumchuen, Watcharapong; Chumchuen, Shiela Villamor; Kajonrit, Krisada; Krueajun, Kraison (ตุลาคม 2022). "COVID-19 and Thai marine capture fishery in the Gulf of Thailand: A case of small-scale fishery versus industrial fishery". Marine Policy. 144. ข้อมูลเก่าจากต้นฉบับ เมื่อ 22 ก.ย. 2022 – โดยทาง Elsevier Science Direct.{{cite journal}}: CS1 maint: date auto-translated (ลิงก์)
  9. 1 2 "Cambodia Fact Sheet". Ministry of Tourism, Cambodia. 2024. ข้อมูลเก่าจากแหล่งเดิมเมื่อ 18 เมษายน 2026. สืบค้นเมื่อ 18 เมษายน 2026.{{cite web}}: CS1 maint: date auto-translated (ลิงก์)
  10. 1 2 Chanh, D.T.; Vu, Hoang (30 กันยายน 2025). "An Giang seizes 'golden opportunity' to attract investment". nongnghiepmoitruong.vn. ข้อมูลเก่าจากแหล่งเดิมเมื่อ 8 ตุลาคม 2025. สืบค้นเมื่อ 18 เมษายน 2026.{{cite web}}: CS1 maint: date auto-translated (ลิงก์)
  11. 1 2 Nguyen, Hung Nghia; Le, Quan Quan; Nguyen, Viet Dung; Do, Hai Dac; Pham, Hung Duc; Cao, Tan Hong; To, Toan Quang; Wood, Melissa; Haigh, Ivan D. (29 ตุลาคม 2025). "Assessment of coastal inundation triggered by multiple drivers in Ca Mau Peninsula, Vietnam". EGU - European Geosciences Union. ข้อมูลเก่าจากแหล่งเดิมเมื่อ 10 พฤศจิกายน 2025. สืบค้นเมื่อ 18 เมษายน 2026.{{cite web}}: CS1 maint: date auto-translated (ลิงก์)
  12. 1 2 อ้างอิงผิดพลาด: ป้ายระบุ <ref> ไม่ถูกต้อง ไม่มีการกำหนดข้อความสำหรับอ้างอิงชื่อ "iho"
  13. 1 2 หยุด แสงอุทัย, 2551 : 18.
  14. 1 2 3 พระราชบัญญัติกำหนดเขตจังหวัดในอ่าวไทยตอนใน พ.ศ. 2502
  15. ↑ "ปิดอ่าวไทย 3 เดือน อนุรักษ์ปลาทูและสัตว์น้ำอื่น ๆ", 2549 : ออนไลน์.
  16. ↑ "กรมประมงสั่งปิดฝั่ง 'อ่าวไทย' 3 เดือน ห้ามจับสัตว์น้ำฤดูวางไข่-ตั้งแต่ประจวบฯถึงสุราษฏร์", 2 แนวหน้า, 2551 : ออนไลน์.

อ้างอิง

[แก้]
  • "กรมประมงสั่งปิดฝั่ง 'อ่าวไทย' 3 เดือน ห้ามจับสัตว์น้ำฤดูวางไข่-ตั้งแต่ประจวบฯ ถึงสุราษฏร์". (2551, 13 กุมภาพันธ์). [ออนไลน์]. เข้าถึงได้จาก: <1[ลิงก์เสียถาวร]>. (เข้าถึงเมื่อ: 11 มกราคม 2552).
  • "ข้อมูลอุทกศาสตร์น่านน้ำไทย." (2550). [ออนไลน์]. เข้าถึงได้จาก: <1>. (เข้าถึงเมื่อ: 11 มกราคม 2552).
  • "ปิดอ่าวไทย 3 เดือน อนุรักษ์ปลาทูและสัตว์น้ำอื่น ๆ". (2549, 10 กุมภาพันธ์). [ออนไลน์]. เข้าถึงได้จาก: <1>. (เข้าถึงเมื่อ: 11 มกราคม 2552).
  • สำนักงานคณะกรรมการกฤษฎีกา
    • (2549, 6 กรกฎาคม). พระราชบัญญัติกำหนดเขตจังหวัดในอ่าวไทยตอนใน พ.ศ. 2502. [ออนไลน์]. เข้าถึงได้จาก: <1 เก็บถาวร 2004-05-29 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน>. (เข้าถึงเมื่อ: 11 มกราคม 2552).
    • (2551, 11 กุมภาพันธ์). ประมวลกฎหมายอาญา. [ออนไลน์]. เข้าถึงได้จาก: <1 เก็บถาวร 2004-05-12 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน>. (เข้าถึงเมื่อ: 11 มกราคม 2552).
  • หยุด แสงอุทัย. (2551). กฎหมายอาญา ภาค 1. (พิมพ์ครั้งที่ 20, แก้ไขเพิ่มเติม). กรุงเทพฯ : สำนักพิมพ์มหาวิทยาลัยธรรมศาสตร์. ISBN 9789749000413.
  • Hugh Murray, William Wallace, Robert Jameson, Sir William Jackson Hooker, William Swainson. (1843) "The Encyclopædia of Geography: Comprising a Complete Description of the Earth, Physical, Statistical, Civil, and Political, Volume 1 " บรรทัดที่5 ถึง 15 หน้า57 E-book link by Google
เข้าถึงจาก "https://th.wikipedia.org/w/index.php?title=อ่าวไทย&oldid=13192713"