stłumić

stłumić (język polski)

wymowa:

^ⓘ

znaczenia:

czasownik przechodni dokonany (ndk. tłumić)

(1.1) aspekt dokonany od: tłumić

odmiana:

przykłady:

(1.1) Żaczek stłumił chichot, ciocia Wiesia przygryzła wargi, natomiast pan z PZU milczał, obmierzając ścianę za pomocą niklowanej, składanej miareczki.

składnia:

kolokacje:

synonimy:

antonimy:

hiperonimy:

hiponimy:

holonimy:

meronimy:

wyrazy pokrewne:

czas. tłumić

rzecz. tłumik mrz

związki frazeologiczne:

etymologia:

uwagi:

tłumaczenia:

(1.1) dla języków nierozróżniających aspektów zobacz listę tłumaczeń w haśle: tłumić

źródła: