gązwa
Wygląd
gązwa (język polski)
[edytuj]
- wymowa:
- ⓘ, ⓘ, IPA: [ˈɡɔ̃w̃zva], AS: [gõũ̯zva], zjawiska fonetyczne: nazal.• asynch. ą
- podział przy przenoszeniu wyrazu: gą•z•wa[1]
- znaczenia:
rzeczownik, rodzaj żeński
- (1.1) daw. roln. część cepa, rzemienny element łączący bijak z dzierżakiem[2]
- (1.2) daw. roln. w uprzęży wołów: żelazna klamra łącząca jarzmo z dyszlem[2]
- (1.3) rzemienna pętla przy chomącie[2]
- odmiana:
- (1.1-3)
przypadek liczba pojedyncza liczba mnoga mianownik gązwa gązwy dopełniacz gązwy gązew / gązwi[3] celownik gązwie gązwom biernik gązwę gązwy narzędnik gązwą gązwami miejscownik gązwie gązwach wołacz gązwo gązwy
- przykłady:
- (1.1) Cep zbudowany jest z dwóch kijów: dzierżaka (dłuższego) i bijaka (krótszego), połączonych rzemieniem (zwanym gązwą, gackiem lub kapicą) lub metalowym przegubem (zwanym ósemką)[4].
- składnia:
- synonimy:
- (1.1) gązwia
- antonimy:
- hiperonimy:
- hiponimy:
- holonimy:
- meronimy:
- związki frazeologiczne:
- etymologia:
- prasł. *gǫži → plecionka z wici, gałązek; najczęściej w formie pierścienia[5]
- por. pol. huzew, pol. użwa
- tłumaczenia:
- źródła:
- ↑ Hasło „gązwa” w: Wielki słownik ortograficzno-fleksyjny, red. Jerzy Podracki, Horyzont, Warszawa 2001, ISBN 83-7311-161-1, s. 311.
- 1 2 3
Hasło „gązwa” w: Słownik języka polskiego pod redakcją Witolda Doroszewskiego, Wydawnictwo Naukowe PWN. - ↑ Hasło „gązwa” w: Słownik ortograficzny języka polskiego wraz z zasadami pisowni i interpunkcji, red. Mieczysław Szymczak, Państwowe Wydawnictwo Naukowe, Warszawa 1975, s. 334.
- ↑ na podst.: Autorzy Wikipedii: Cep (narzędzie) (pl). Wikipedia, 2025-03-20. [dostęp 2026-01-15].
- ↑ Hasło „gǫži” w: Słownik prasłowiański, red. Franciszek Sławski, t. 8, Zakład Narodowy im. Ossolińskich, 1974-2001, ISBN 83-04-00464-X, s. 176.