Przejdź do zawartości

gązwa

Z Wikisłownika – wolnego słownika wielojęzycznego
gązwa (1.1)
wymowa:
, , IPA: [ˈɡɔ̃w̃zva], AS: [gõũ̯zva], zjawiska fonetyczne: nazal.asynch. ą 
podział przy przenoszeniu wyrazu:zwa[1]
znaczenia:

rzeczownik, rodzaj żeński

(1.1) daw. roln. część cepa, rzemienny element łączący bijak z dzierżakiem[2]
(1.2) daw. roln. w uprzęży wołów: żelazna klamra łącząca jarzmo z dyszlem[2]
(1.3) rzemienna pętla przy chomącie[2]
odmiana:
(1.1-3)
przykłady:
(1.1) Cep zbudowany jest z dwóch kijów: dzierżaka (dłuższego) i bijaka (krótszego), połączonych rzemieniem (zwanym gązwą, gackiem lub kapicą) lub metalowym przegubem (zwanym ósemką)[4].
składnia:
kolokacje:
synonimy:
(1.1) gązwia
antonimy:
hiperonimy:
hiponimy:
holonimy:
meronimy:
wyrazy pokrewne:
rzecz. gązwia ż, Gązwa ż
zdrobn. gązewka ż, reg. białost. gąsewka ż
związki frazeologiczne:
etymologia:
prasł. *gǫžiplecionka z wici, gałązek; najczęściej w formie pierścienia[5]
por. pol. huzew, pol. użwa
uwagi:
(1.1) zobacz też: bijakdzierżak
tłumaczenia:
źródła:
  1. Hasło „gązwa” w: Wielki słownik ortograficzno-fleksyjny, red. Jerzy Podracki, Horyzont, Warszawa 2001, ISBN 83-7311-161-1, s. 311.
  2. 1 2 3 publikacja w otwartym dostępie – możesz ją przeczytać Hasło „gązwa” w: Słownik języka polskiego pod redakcją Witolda Doroszewskiego, Wydawnictwo Naukowe PWN.
  3. Hasło „gązwa” w: Słownik ortograficzny języka polskiego wraz z zasadami pisowni i interpunkcji, red. Mieczysław Szymczak, Państwowe Wydawnictwo Naukowe, Warszawa 1975, s. 334.
  4. na podst.: Autorzy Wikipedii: Cep (narzędzie) (pl). Wikipedia, 2025-03-20. [dostęp 2026-01-15].
  5. Hasło „gǫži” w: Słownik prasłowiański, red. Franciszek Sławski, t. 8, Zakład Narodowy im. Ossolińskich, 1974-2001, ISBN 83-04-00464-X, s. 176.