Przejdź do zawartości

Patricia Guijarro

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Patri Guijarro
Ilustracja
Guijarro w barwach reprezentacji Hiszpanii w 2024 roku
Pełne imię i nazwisko

Patricia Guijarro Gutiérrez

Data i miejsce urodzenia

17 maja 1998
Palma de Mallorca, Hiszpania

Obywatelstwo

Hiszpania

Pozycja

pomocnik / defensywny pomocnik

Informacje klubowe
Klub

Barcelona

Numer w klubie

12

Kariera seniorska[a]
Lata Klub Wyst. Gole
2012–2013 Collerense B
2013–2015 Collerense 51 (7)
2015– Barcelona 253 (54)
Kariera reprezentacyjna[b]
Lata Reprezentacja Wyst. Gole
2013–2015  Hiszpania U-17 26 (10)
2015–2017  Hiszpania U-19 19 (6)
2016–2018  Hiszpania U-20 10 (7)
2017–  Hiszpania 80 (15)
W sumie: 135 (38)
  1. ↑ Aktualne na: 10:21, 17 października 2026. Uwzględniono wyłącznie rozgrywki ligowe.
  2. ↑ Aktualne na: 16:33, 10 października 2026.
Dorobek medalowy
Reprezentacja  Hiszpania
Piłka nożna
Mistrzostwa Europy
srebro Szwajcaria 2025
Mistrzostwa świata U-20
srebro Francja 2018
Mistrzostwa Europy U-19
złoto Irlandia Północna 2017
srebro Słowacja 2016
Mistrzostwa Europy U-17
złoto Islandia 2015
Multimedia w Wikimedia Commons

Patricia Guijarro Gutiérrez (ur. 17 maja 1998 w Palmie) – hiszpańska piłkarka występująca na pozycji defensywnej lub środkowej pomocniczki, zawodniczka oraz kapitan klubu Liga F Barcelona oraz reprezentacji Hiszpanii. Powszechnie uznawana za jedną z najlepszych cofniętych rozgrywających w historii dyscypliny.

Guijarro odegrała kluczową rolę w sukcesach młodzieżowych reprezentacji Hiszpanii, występując w kadrach do lat 17, 19 i 20. Największy rozgłos przyniosły jej Mistrzostwa Świata U-20 w 2018 roku, gdzie zdobyła Złotą Piłkę oraz Złoty But, a Hiszpania zajęła drugie miejsce. Po transferze z UD Collerense do Barcelony w 2015 roku zaczęła seryjnie zdobywać trofea krajowe i międzynarodowe. Była częścią zespołu, który po raz pierwszy w historii dotarł do finału Ligi Mistrzyń w 2019 roku, a także kluczową zawodniczką drużyny triumfującej w lidze mistrzyń w sezonie 2020–21. W finale w 2023 roku zdobyła dwie bramki, prowadząc Barcelonę do drugiego w historii klubu triumfu w tych rozgrywkach. Jej występy w barwach narodowych i klubowych sprawiają, że uchodzi za jedną z najlepszych pomocniczek na świecie[1][2].

Wczesne życie

[edytuj | edytuj kod]

Patricia Guijarro urodziła się 17 maja 1998 roku w Palmie, stolicy wyspy Majorka. Wychowywała się w rodzinie o tradycjach piłkarskich, a pasję do sportu dzieliła z rodzicami od najmłodszych lat[3]. Treningi piłkarskie rozpoczęła w wieku siedmiu lat za namową ojca[4]. Jej pierwszym klubem był lokalny CF Patronato.

Kariera klubowa

[edytuj | edytuj kod]

Collerense

[edytuj | edytuj kod]

W wieku czternastu lat Guijarro dołączyła do grup młodzieżowych klubu UD Collerense po tym, jak przepisy uniemożliwiły jej dalszą grę z chłopcami.

Do zespołu seniorów Collerense została włączona jako zaledwie piętnastolatka. W meczu przeciwko Barcelonie zwróciła na siebie uwagę ówczesnego trenera „Blaugrany”, Xaviego Llorensa, który sprowadził ją do klubu latem następnego roku[5].

Barcelona

[edytuj | edytuj kod]

Transfer Patri z Collerense do FC Barcelona został sfinalizowany w czerwcu 2015 roku na mocy trzyletniego kontraktu[6]. W barwach pierwszego zespołu zadebiutowała w wieku 17 lat w sezonie 2015–16.

Na początku sezonu 2017–18 zdobyła bramkę w wygranym 3–0 spotkaniu o Copa Catalunya przeciwko Espanyolowi, sięgając po swoje trzecie trofeum w tych rozgrywkach[7]. W półfinale Ligi Mistrzyń UEFA Patri strzeliła swoją pierwszą w historii bramkę w tych rozgrywkach w wyjazdowym meczu przeciwko Lyonowi[8]. W rewanżu Barcelona odpadła z turnieju po golu Eugénie Le Sommer, mimo że Guijarro niemal wybiła piłkę z linii bramkowej[9]. W tym samym sezonie wystąpiła we wszystkich meczach Copa de la Reina, w tym w półfinale rozstrzygniętym w rzutach karnych, w którym skutecznie wykonała swoją jedenastkę, dając awans do finału[10]. W finale z Atlético Madryt zdobyła swój drugi Puchar Królowej po dogrywce rozstrzygniętej bramką Mariony w 122. minucie[11].

Przez znaczną część sezonu 2018–19 Guijarro pauzowała z powodu torbieli galaretowatej w prawej stopie, co wyłączyło ją z gry na blisko 5 miesięcy i wymagało dwóch operacji[12]. Do gry wróciła na kilka godzin przed finałem Ligi Mistrzyń w 2019 roku, jednak nie wystąpiła w spotkaniu przegranym przez Barcelonę z Lyonem 1–4[13].

Na początku sezonienia 2019–20 po raz pierwszy została mianowana jedną z kapitanów zespołu (pełniąc funkcję piątej kapitan)[14]. W lutym 2020 roku wystąpiła w pierwszej edycji Superpucharu Hiszpanii, strzelając pierwszego dla Barcelony gola w półfinale przeciwko Atlético Madryt uderzeniem z dystansu z woleja[15][16]. W wygranym 10–1 finale z Realem Sociedad wywalczyła z drużyną swoje pierwsze trofeum Superpucharu[17].

W pierwszym meczu sezonu 2020–21 zdobyła bramkę w starciu z Realem Madryt, przechodząc do historii jako pierwsza strzelczyni gola w oficjalnych derbach określanym jako El Clásico kobiet[18]. 16 maja 2021 roku wystąpiła w wygranym 4–0 finale Ligi Mistrzyń przeciwko Chelsea, grając na nietypowej dla siebie pozycji środkowego obrończy z powodu zawieszenia Andrei Pereiry[19]. Triumf ten dał Barcelonie pierwsze w historii klubowe mistrzostwo Europy oraz pierwszą w historii hiszpańskiego futbolu kobiecego triplę[20].

Po odejściu Vicky Losady przed sezonem 2021–22 awansowała na funkcję czwartej kapitan drużyny[21]. W sezonie 2022–23 wystąpiła w 40 spotkaniach, pomagając Barcelonie obronić tytuł mistrzyni kraju oraz triumfować w Lidze Mistrzyń. W dramatycznym finale przeciwko VfL Wolfsburg (gdzie Barcelona przegrała do przerwy 0–2), Guijarro strzeliła dwie bramki na początku drugiej połowy, inicjując zwrot akcji zakończony zwycięstwem 3–2 po golu Fridoliny Rolfö. Została uznana oficjalną zawodniczką meczu (MVP finału)[22].

6 października 2023 roku przedłużyła kontrakt z Barceloną do czerwca 2027 roku[23]. Jej wysoka forma zaowocowała m.in. zajęciem ósmego miejsca w plebiscycie Złotej Piłki w 2023 roku.

W sezonie 2023–24, zakończonym zdobyciem historycznej poczwórnej korony, Guijarro pełniła rolę jednej z głównych kapitanów i spoiwa linii pomocy, pozwalając na rozwinięcie skrzydeł takim zawodniczkom jak Aitana Bonmatí, Alexia Putellas, Mariona czy Clàudia Pina[24].

W kolejnych latach regularnie znajdowała się w gronie najlepszych zawodniczek globu: została uwzględniona w drużynach roku FIFA FIFPro Women's World 11 w latach 2024 i 2025, a w plebiscycie Złotej Piłki 2025 osiągnęła najwyższe w karierze szóste miejsce[25][26].

21 września 2025 roku rozegrała swój 350. oficjalny mecz w barwach Barcelony, notując asystę przy trzeciej bramce w wygranym 5–0 spotkaniu przeciwko Sevilli[27]. 16 października klub poinformował, że zawodnica doznała złamania zmęczeniowego kości łódkowatej, co wykluczyło ją z gry na około trzy miesiące[28].

Patri jest uznawana za legendę Barcelony – w barwach klubu rozegrała ponad 350 spotkań i zdobyła ponad 60 bramek. Na swoim koncie ma m.in. siedem tytułów mistrzyni Hiszpanii (Liga F), cztery puchary Ligi Mistrzyń, osiem Pucharów Królowej oraz sześć Superpucharów Hiszpanii.

Kariera reprezentacyjna

[edytuj | edytuj kod]

Reprezentacje młodzieżowe

[edytuj | edytuj kod]

Guijarro odnosiła liczne sukcesy zarówno indywidualne, jak i drużynowe na szczeblu młodzieżowym.

Hiszpania U-17

Pierwsze doświadczenie w międzynarodowym turnieju młodzieżowym Guijarro zdobyła w wieku piętnastu lat, otrzymując powołanie do reprezentacji Hiszpanii na Mistrzostwa Europy U-17 2013[29]. Rozegrała pełne 90 minut w obu spotkaniach Hiszpanii w turnieju finałowym. Pierwszy mecz przeciwko Szwecji rozstrzygał się w rzutach karnych – mimo że Guijarro wykorzystała swoją jedenastkę, Hiszpania przegrała serię 4–5[30][31]. Zespół powetował sobie tę porażkę, pokonując Belgię 4–0 w meczu o trzecie miejsce, w którym Guijarro zdobyła trzecią bramkę dla swojej drużyny[32].

Kilka miesięcy później, w listopadzie, Guijarro wzięła udział w Mistrzostwach Europy U-17 2014. Rozpoczęła turniej od zwycięstwa nad ówczesnymi mistrzyniami świata, Francją, strzelając bramkę bezpośrednio po dośrodkowaniu z rzutu rożnego na 2–0[33]. Zwycięstwo 4–0 nad Niemcami pozwoliło Hiszpankom wygrać grupową rywalizację i w półfinale pokonać Anglię 2–0. W finale przeciwko Niemkom Guijarro otworzyła wynik spotkania już w 9. minucie strzałem z dystansu. Mecz zakończył się remisem, a o losach tytułu zadecydowały rzuty karne, w których Niemki wzięły rewanż, wygrywając 3–1 (Guijarro wykorzystała jedyną „jedenastkę” dla Hiszpanii)[34].

W kwietniu kolejnego roku wystąpiła na Mistrzostwach Świata U-17 2014. Obie bramki w turnieju zdobyła w ćwierćfinałowym starciu z Nigerią (jedno trafienie z rzutu karnego i jedno z bliskiej odległości po dobitce), zbierając nagrodę dla zawodniczki meczu i wprowadzając Hiszpanię do półfinału[35][36]. Po pokonaniu Włoch w półfinale[37], Hiszpania uległa w finale Japonii 0–2, zajmując drugie miejsce w czempionacie.

Mistrzostwa Europy U-17 2015 były jej ostatnim turniejem w tej kategorii wiekowej. Po wyjściu z grupy z pierwszego miejsca Hiszpanki zmierzyły się w półfinale z Francją[38]. Po raz trzeci z rzędu na poziomie U-17 o awansie decydowały rzuty karne – tym razem pomyślnie dla Hiszpanii, mimo że Guijarro trafiła w słupek[39]. W finale Hiszpania rozbiła Szwajcarię 5–2, co dało Guijarro jej pierwszy międzynarodowy tytuł w karierze[40]. Została również wybrana do oficjalnej drużyny turnieju[41].

Hiszpania U-19

Podczas Mistrzostw Europy U-19 2016 wystąpiła we wszystkich spotkaniach fazy grupowej, pomagając kadrze wygrać grupę B, a w półfinale pokonać Holandię 4–3. W przegranym 1–2 finale z Francją Hiszpanki do końca walczyły o wyrównanie, a Guijarro była bliska strzelenia bramki w doliczonym czasie gry[42]. Została uwzględniona w jedenastce gwiazd turnieju[43].

Na Mistrzostwach Europy U-19 2017 strzeliła swoją pierwszą bramkę w turnieju w meczu przeciwko Irlandii Północnej potężnym uderzeniem z woleja. Kluczowe trafienie zanotowała w grupowym meczu ze Szkocją, zapewniając wygraną, drugie miejsce w grupie oraz bezpośredni awans na Mistrzostwa Świata U-20 2018[44]. W półfinale z Holandią zanotowała asystę przy golu Maite Oroz oraz sama wpisała się na listę strzelczyń, pieczętując awans do finału[45]. W finale z Francją doprowadziła do remisu 2–2, a w 89. minucie strzeliła zwycięskiego gola głową po dośrodkowaniu Carmen Menayo, dając Hiszpanii pierwsze mistrzostwo Europy U-19 od 2004 roku[46][47]. Za swoje występy otrzymała Złotą Piłkę (najlepsza zawodniczka turnieju), Złoty But (królowa strzelczyń) oraz miejsce w drużynie gwiazd[48].

Hiszpania U-20

Na Mistrzostwach Świata U-20 2016 Hiszpania odpadła w ćwierćfinale po dogrywce z Koreą Północną (2–3)[49], a Guijarro zdobyła jedną bramkę w grupowym spotkaniu z Kanadą (5–0)[50].

Pełniąc funkcję wicekapitan reprezentacji na Mistrzostwach Świata U-20 2018[51], Guijarro poprowadziła zespół do finału. Rozpoczęła turniej od hat-tricka przeciwko Paragwajowi[52], a następnie strzeliła kluczowego gola w remisie 2–2 ze Stanami Zjednoczonymi, co przyczyniło się do historycznego odpadnięcia USA już w fazie grupowej[53]. W ćwierćfinale z Nigerią zdobyła zwycięską bramkę tuż przed przerwą, dając Hiszpanii pierwszy w historii awans do półfinału mundialu U-20[54]. W półfinale strzeliła jedynego gola w meczu z Francją, a w finale Hiszpania uległa Japonii 1–3[55]. Guijarro zakończyła turniej z 6 bramkami na koncie, dzieląc tytuł królowej strzelczyń z Angielką Georgią Stanway, lecz dzięki większej liczbie asyst zdobyła Złoty But oraz Złotą Piłkę dla najlepszej zawodniczki turnieju[56][57]. Z siedmioma bramkami pozostaje najskuteczniejszą zawodniczką w historii reprezentacji Hiszpanii U-20.

Reprezentacja seniorska

[edytuj | edytuj kod]

W seniorskiej kadrie zadebiutowała w bezbramkowo zremisowanym meczu przeciwko Islandii podczas turnieju Algarve Cup 2017[58]. Wchodząc z ławki w finale przeciwko Kanadzie, pomogła utrzymać prowadzenie 1–0, co dało Hiszpanii jej pierwsze w historii seniorskie trofeum międzynarodowe.

W eliminacjach do Mistrzostw Świata 2019 wystąpiła we wszystkich spotkaniach, strzelając dwie bramki[59]. Jej pierwszego oficjalnego gola w dorosłej kadrze – dającego wygraną 2–1 w 91. minucie z Serbią – zanotowała 24 listopada 2017 roku[60], a kolejne trafienie dołożyła cztery dni później przeciwko Austrii (4–0)[61].

W 2018 roku wygrała z kadrą Cyprus Women's Cup, zdobywając bramkę w wygranym 2–0 finale przeciwko Włochom[62].

Wzięła udział w Mistrzostwach Świata 2019 we Francji, gdzie zagrała w meczu grupowym przeciwko Niemcom (0–1) oraz wystąpiła w pełnym wymiarze czasowym w spotkaniu z Chinami oraz w 1/8 finału przeciwko USA (0–1)[63].

Znalazła się w kadrze na Mistrzostwa Europy 2022 w Anglii, gdzie wystąpiła w wyjściowym składzie w każdym z czterech spotkań Hiszpanii, która odpadła w ćwierćfinale po dogrywce z gospodyniami turnieju (1–2).

We wrześniu 2022 roku dołączyła do grupy zawodniczek znanych jako *Las 15*, rezygnując z powołań do reprezentacji ze względu na konflikt z selekcjonerem Jorge Vildą. Z tego powodu nie brała udziału w zwycięskim dla Hiszpanii mundialu w 2023 roku[64][65].

10 czerwca 2025 roku powróciła do kadry narodowej, otrzymując powołanie od Montse Tomé na Mistrzostwa Europy 2025 w Szwajcarii[66].

Styl gry

[edytuj | edytuj kod]

W 2018 roku FIFA opisała Guijarro jako wszechstronną pomocniczkę, która potrafi być kreatywną obecnością na każdym etapie akcji ofensywnej[12][67]. Sama zawodnica uważa się za piłkarkę o usposobieniu ofensywnym, wskazując, że w reprezentacji Hiszpanii oraz Barcelonie występowała zarówno w roli defensywnej, jak i bardziej wysuniętej w środku pola (w Barcelonie czuła się wykorzystywana bardziej defensywnie niż w kadrze narodowej)[68]. W 2018 roku jej koleżanka z klubu i reprezentacji, Aitana Bonmatí, zauważyła, że Guijarro pomaga drużynie „poprzez wbieganie w pole karne”[69]. Do 2023 roku Guijarro zaczęła być postrzegana w Barcelonie jako klasyczna cofnięta rozgrywająca[70].

Charakteryzuje ją silna obecność fizyczna na boisku oraz doskonała świadomość przestrzenna, pozwalająca antycypować sytuacje zarówno w obronie, jak i w ataku. Środek pola Barcelony opiera się na grze podaniami, a zakres podań Guijarro obejmuje zazwyczaj krótkie, precyzyjne zagrania, które utrzymują płynność gry i ułatwiają akcje kombinacyjne[70]. W głębszych strefach boiska Guijarro zagrywa piłkę horyzontalnie – odmiennie od swoich koleżanek z formacji, Keiry Walsh czy Ingrid Syrstad Engen – utrzymując dynamikę posiadania i przyspieszając grę bez piłki. Wykorzystując swoją szybkość i warunki fizyczne do mijania rywalek, potrafi wykańczać zapoczątkowane przez siebie akcje i angażować się w ofensywę, a wyżej na połowie przeciwnika posyła również dośrodkowania w pole karne[70]. Gdy pozostaje cofnięta, jej zmysł taktyczny w defensywie pozwala innym pomocniczkom na wysoki pressing; grę obronną w środku pola opiera na wygranych pojedynkach i odbiorze piłki[70].

Życie prywatne

[edytuj | edytuj kod]

Idoilem Patri jest była reprezentantka Hiszpanii i pochodząca z Balearów Virginia Torrecilla[3]. Wskazywała również Andrésa Iniestę jako swojego idola[71].

Była pierwszą dziewczyną w akademii La Masia, która ukończyła hiszpańską maturę (*Bachillerato*), a w 2018 roku studiowała fizjoterapię[72][73].

Statystyki kariery

[edytuj | edytuj kod]
Guijarro w barwach Barcelony w marcu 2024 roku

Klubowe

[edytuj | edytuj kod]

[74][75]

Występy i bramki w klubie według sezonów i rozgrywek
Klub Sezon Liga Puchar Królowej Rozgrywki kontynentalne Inne Razem
PoziomMeczeGoleMeczeGoleMeczeGoleMeczeGoleMeczeGole
Collerense 2013–14 Primera División 223———223
2014–15 Primera División 294———294
Razem 517———517
Barcelona 2015–16 Primera División 2363150—317
2016–17 Primera División 2022050—272
2017–18 Primera División 2594061—3510
2018–19 Primera División 1441032—186
2019–20 Primera División 182415121295
2020–21 Primera División 298317010409
2021–22 Primera División 254308020384
2022–23 Liga F 2830010420407
2023–24 Liga F 23551104204010
2024–25 Liga F 2574111021429
2025–26 Liga F 173407020303
2026–27 Liga F 6100200081
Razem 25354335791213237873
Łącznie w karierze 30461335791213242980

Reprezentacyjne

[edytuj | edytuj kod]

[76]

Występy i gole w reprezentacji narodowej według lat
ReprezentacjaRokMeczeGole
Hiszpania 201752
2018131
201991
202063
202193
2022111
2024120
202511
Razem6612
Wyniki i rezulataty listy bramek reprezentacji Hiszpanii na pierwszym miejscu, kolumna wyniku wskazuje rezultat po każdym trafieniu Guijarro.
Lista goli w reprezentacji strzelonych przez Patricię Guijarro
#DataStadionPrzeciwnikWynikRezultatRozgrywki
124 listopada 2017Stadion Voždovac, Belgrad, Serbia Serbia2–12–1El. MŚ 2019
228 listopada 2017Estadi de Son Moix, Palma de Mallorca, Hiszpania Austria2–04–0El. MŚ 2019
37 marca 2018AEK Arena, Larnaca, Cypr Włochy2–02–0Cyprus Cup 2018
44 października 2019Estadio Riazor, A Coruña, Hiszpania Azerbejdżan1–04–0El. Euro 2022
519 września 2020Stadion Zimbru, Kiszyniów, Mołdawia Mołdawia8–09–0El. Euro 2022
623 października 2020Stadion La Cartuja, Sewilla, Hiszpania Czechy2–04–0El. Euro 2022
727 listopada 2020La Ciudad del Fútbol, Las Rozas de Madrid, Hiszpania Mołdawia8–010–0El. Euro 2022
89 kwietnia 2021Estadio Municipal de Marbella, Marbella, Hiszpania Holandia1–01–0Mecz towarzyski
915 czerwca 2021Estadio Municipal de Santo Domingo, Alcorcón, Hiszpania Dania2–03–0Mecz towarzyski
1016 września 2021Tórsvøllur, Tórshavn, Wyspy Owcze Wyspy Owcze8–010–0El. MŚ 2023
112 września 2022La Ciudad del Fútbol, Las Rozas de Madrid, Hiszpania Węgry3–03–0El. MŚ 2023
124 kwietnia 2025Estádio Capital do Móvel, Paços de Ferreira, Portugalia Portugalia1–04–2Liga Narodów UEFA 2024/25
1311 lipca 2025Stadion Wankdorf, Berno, Szwajcaria Włochy2–13–1Euro 2025 (faza grupowa)
145 czerwca 2026Estadi Mallorca Son Moix, Palma de Mallorca, Hiszpania Anglia1–04–0El. MŚ 2027
1510 października 2026Audi Field, Waszyngton, Stany Zjednoczone Stany Zjednoczone1–02–0Mecz towarzyski

Sukcesy

[edytuj | edytuj kod]

FC Barcelona

  • Mistrzostwa Hiszpanii: 2019–20, 2020–21, 2021–22, 2022–23, 2023–24, 2024–25[77], 2025–26[78]
  • Puchar Królowej: 2017
  • Superpuchar Hiszpanii: 2019–20, 2021–22, 2022–23, 2023–24, 2024–25, 2025–26[79]
  • Puchar Katalonii: 2015, 2016, 2017, 2018, 2019
  • Liga Mistrzyń UEFA: 2020–21[80], 2022–23[81], 2023–24[82], 2025–26[83]

Hiszpania U-17

Hiszpania U-19

Hiszpania U-20

Hiszpania

Wyróżnienia indywidualne

Przypisy

[edytuj | edytuj kod]
  1. ↑ Jessy Parker Humphreys, Ranked! The 10 best women's defensive midfielders in the world [online], FourFourTwo, 12 grudnia 2022 [dostęp 2026-01-10] (ang.).
  2. ↑ Alex Ibaceta, The value of Spain's Patri Guijarro: 'Watch her play and you can't help but smile' [online], The Guardian, 25 lipca 2025 [dostęp 2026-01-10] (ang.).
  3. 1 2 Dani Sorolla, PATRI GUIJARRO: "VEO POCO FÚTBOL MASCULINO" [online], Victoria Mag, 30 listopada 2018 [dostęp 2020-02-22] (hiszp.).
  4. ↑ Luis Mendiola, Patricia Guijarro toca el cielo [online], El Periódico, 21 sierpnia 2018 [dostęp 2020-02-27] (hiszp.).
  5. ↑ Á. Borrego, Patri Guijarro, del patio del colegio a la gloria [online], El Desmarque, 21 sierpnia 2018 [dostęp 2020-02-22] (hiszp.).
  6. ↑ Patri Guijarro firma por tres temporadas con el Barça [online], Deporte Balear, 9 czerwca 2015 [dostęp 2020-02-22] (hiszp.).
  7. ↑ FC Barcelona 3–0 RCD Espanyol: Two magical minutes secure Copa Catalunya [online], FC Barcelona, 27 sierpnia 2017 [dostęp 2020-02-27] (ang.).
  8. ↑ Olympique Lyon v FC Barcelona Women: All to play for! (2–1) [online], FC Barcelona, 22 marca 2018 [dostęp 2020-02-27] (ang.).
  9. ↑ FC Barcelona 0–1 Lyon: It wasn't to be [online], FC Barcelona, 28 marca 2018 [dostęp 2020-02-27] (ang.).
  10. ↑ CRÓNICA – FC Barcelona – Atlético de Madrid, gran final de la Copa de SM la Reina [online], RFEF, 26 maja 2018 [dostęp 2020-02-27] (hiszp.).
  11. ↑ El Barcelona consigue su sexta Copa de la Reina al ganar al Atlético [online], RTVE, 2 czerwca 2018 [dostęp 2020-02-27] (hiszp.).
  12. 1 2 Guijarro times her return to perfection [online], FIFA, 4 czerwca 2019 [dostęp 2020-02-22] (ang.).
  13. ↑ The UEFA Women's Champions League final, AS IT HAPPENED [online], FC Barcelona, 18 maja 2019 [dostęp 2020-02-22] (ang.).
  14. ↑ Les cinc capitanes del Barça Femení [online], FC Barcelona, 21 sierpnia 2019 [dostęp 2020-02-25] (kat.).
  15. ↑ Atlético Madrid 2–3 Barça: Super Cup finalists! [online], FC Barcelona, 6 lutego 2020 [dostęp 2020-02-27] (ang.).
  16. ↑ Patri Guijarro nos revela los códigos de su misil [online], RFEF, 7 lutego 2020 [dostęp 2020-02-27] (hiszp.).
  17. ↑ Real Sociedad 1–10 Barça Women: Super Cup Champions! [online], FC Barcelona, 9 lutego 2020 [dostęp 2020-02-27] (ang.).
  18. ↑ Real Madrid v Barça Women: The first Clásico is blaugrana (0–4) [online], 4 października 2020 [dostęp 2020-10-09] (ang.).
  19. ↑ Women's Champions League final: Meet the teams – Barcelona [online], UEFA, 15 maja 2021 [dostęp 2021-05-19] (ang.).
  20. ↑ Mayca Jiménez, Patri Guijarro: "Ahora vamos a ir a por el triplete a muerte" [online], Diario AS, 18 maja 2021 [dostęp 2021-05-19] (hiszp.).
  21. ↑ The four women's team captains [online], FC Barcelona, 12 sierpnia 2021 [dostęp 2021-08-13] (ang.).
  22. ↑ Barcelona's Patri Guijarro named official UEFA Women's Champions League final Player of the Match [online] (ang.).
  23. ↑ Patri Guijarro extends contract until 2027 [online], www.fcbarcelona.com [dostęp 2026-01-10] (ang.).
  24. ↑ Maria Tikas, El 1x1 de una temporada perfecta [online], Diario Sport, 30 maja 2024 [dostęp 2024-07-07] (hiszp.).
  25. ↑ Aitana Bonmatí wins third consecutive Ballon d'Or [online], www.fcbarcelona.com [dostęp 2026-01-10] (ang.).
  26. ↑ Laia Cervelló Herrero, Will Patri Guijarro be the next Spain midfielder to win the Ballon d'Or? [online], Yahoo Sports, 23 lipca 2025 [dostęp 2026-01-10] (ang.).
  27. ↑ Sevilla 0-5 FC Barcelona: Perfect record [online], www.fcbarcelona.com [dostęp 2026-01-10] (ang.).
  28. ↑ Medical update on Patri Guijarro [online], www.fcbarcelona.com [dostęp 2026-01-10] (ang.).
  29. ↑ Isabel Roldán, España lleva al Europeo Sub-17 el equipo más joven de siempre [online], Diario AS, 6 czerwca 2013 [dostęp 2020-02-29] (hiszp.).
  30. ↑ Isabel Roldán, España cae en la semifinal ante Suecia en la tanda de penaltis [online], Diario AS, 25 czerwca 2013 [dostęp 2020-02-29] (hiszp.).
  31. ↑ Spain-Sweden - Women's Under-17 - UEFA.com [online], UEFA, 25 czerwca 2013 [dostęp 2020-02-28] (ang.).
  32. ↑ Belgium-Sweden - Women's Under-17 - UEFA.com [online], UEFA, 28 czerwca 2013 [dostęp 2020-02-28] (ang.).
  33. ↑ Isabel Roldán, Las Sub-17 derrotan a Francia, actual campeona del Mundo [online], Diario AS, 26 listopada 2013 [dostęp 2020-02-29] (hiszp.).
  34. ↑ Isabel Roldán, España gana la plata tras caer en los penaltis ante Alemania [online], Diario AS, 8 grudnia 2013 [dostęp 2020-02-29] (hiszp.).
  35. ↑ FIFA U-17 Women's World Cup Costa Rica 2014 – Quarter-finals Round up [online], Women's Soccer United, 28 marca 2014 [dostęp 2020-02-27] (ang.).
  36. ↑ Javier de la Casa, España se mete en las semifinales del Mundial Sub'17 [online], MARCA, 14 marca 2014 [dostęp 2020-02-22] (hiszp.).
  37. ↑ Javier de la Casa, La Sub'17 hace historia y jugará la final del Mundial [online], MARCA, 4 kwietnia 2014 [dostęp 2020-02-23] (hiszp.).
  38. ↑ España accede a semifinales como primera de grupo [online], MARCA, 28 czerwca 2015 [dostęp 2020-02-29] (hiszp.).
  39. ↑ España se clasifica de manera agónica para la final del Europeo Sub'17 [online], MARCA, 1 lipca 2015 [dostęp 2020-02-29] (hiszp.).
  40. ↑ España arrolla a Suiza y recupera el trono europeo [online], MARCA, 4 lipca 2015 [dostęp 2020-02-29] (hiszp.).
  41. ↑ Team of the Tournament [online], UEFA [dostęp 2020-02-29].
  42. ↑ CRÓNICA – ¡SUBCAMPEONAS DE EUROPA! España cae ante Francia (2–1) [online], RFEF, 31 lipca 2016 [dostęp 2020-02-29] (hiszp.).
  43. ↑ Finalists dominate WU19 all-star squad [online], UEFA, 4 sierpnia 2016 [dostęp 2020-02-28] (ang.).
  44. ↑ Spain-Scotland - Women's Under-19 - UEFA.com [online], UEFA, 14 sierpnia 2017 [dostęp 2020-02-27] (ang.).
  45. ↑ Laure James, Netherlands-Spain - Women's Under-19 - UEFA.com [online], UEFA, 17 sierpnia 2017 [dostęp 2020-02-27] (ang.).
  46. ↑ Tournament history: WU19 EURO [online], UEFA [dostęp 2020-02-29].
  47. ↑ Spain end Women's U-19 EURO final hoodoo [online], FIFA, 21 sierpnia 2017 [dostęp 2020-02-27] (ang.).
  48. ↑ Laure James, France-Spain - Women's Under-19 - UEFA.com [online], UEFA, 20 sierpnia 2017 [dostęp 2020-02-27] (ang.).
  49. ↑ Spanish heartbreak as Korea DPR win extra-time thriller [online], FIFA, 24 listopada 2016 [dostęp 2020-02-28] (ang.).
  50. ↑ Spain off to perfect start with Canada win [online], FIFA, 13 listopada 2016 [dostęp 2020-02-28] (ang.).
  51. ↑ Patri Guijarro: "Tengo carácter y me gusta la responsabilidad, pero asumo mi papel dentro del equipo" [online], El Periódico, 11 czerwca 2019 [dostęp 2020-02-27] (hiszp.).
  52. ↑ Marcos de Vicente, Guijarro marca el camino [online], MARCA, 6 sierpnia 2018 [dostęp 2020-02-23] (hiszp.).
  53. ↑ Stephanie Yang, USA 2–2 tie with Spain not enough to advance out of group at U20 Women's World Cup [online], SB Nation, 13 sierpnia 2018 [dostęp 2020-02-27] (ang.).
  54. ↑ Saul Ramos, CHRONICLE – Spain makes history with its qualification for the semi-finals of the Women's U20 World Cup (2–1) [online], RFEF, 16 sierpnia 2020 [dostęp 2020-02-28] (hiszp.).
  55. ↑ Japan cruise to maiden world title [online], FIFA, 24 sierpnia 2018 [dostęp 2020-02-28] (ang.).
  56. ↑ Japan are crowned the 2018 FIFA Under-20 Women's World Cup Champions! Meet all the award winners. [online], 24 sierpnia 2018 [dostęp 2020-02-27] (ang.).
  57. ↑ Guijarro leads individual honours in France [online], FIFA, 24 sierpnia 2018 [dostęp 2020-02-27] (ang.).
  58. ↑ David Menayo, España podría tener dos nuevas debutantes en la 'Era Vilda' [online], MARCA, 18 października 2017 [dostęp 2020-02-27] (hiszp.).
  59. ↑ Alejandro Díaz-Agero, Patri Guijarro: "Tenemos que aprovechar este momento" [online], ABC, 12 czerwca 2019 [dostęp 2020-02-27] (hiszp.).
  60. ↑ David Menayo, Un gol de Patri Guijarro en el 90' salva el 'Black Friday' de España en Belgrado [online], MARCA, 24 listopada 2017 [dostęp 2020-02-27] (hiszp.).
  61. ↑ Así vivimos la goleada de España a Austria en Son Moix [online], MARCA, 28 listopada 2018 [dostęp 2020-02-27] (hiszp.).
  62. ↑ CRÓNICA – ¡España, campeona de la Cyprus Cup! [online], RFEF, 7 marca 2018 [dostęp 2020-02-27] (hiszp.).
  63. ↑ FIFA Women's World Cup France 2019™ – Matches – Spain – USA [online], FIFA, 24 czerwca 2019 [dostęp 2020-02-27] (ang.).
  64. ↑ Asif Burhan, Jorge Vilda Recalls Players Who Resigned Back Into His Spanish World Cup Squad [online], Forbes, 12 czerwca 2023 [dostęp 2023-08-21] (ang.).
  65. ↑ Simon Lillicrap, Spain v Sweden: Las 15+3, An International Team In Chaos And Lonely Jorge Vilda [online], The Sportsman, 14 sierpnia 2023 [dostęp 2023-08-21] (ang.).
  66. ↑ OFFICIAL: Montse Tomé announces her squad for the European Championships in Switzerland [online], RFEF [dostęp 2025-06-13] (ang.).
  67. ↑ Patri Guijarro, Spain's leader eyeing France 2018 glory [online], FIFA, 25 kwietnia 2018 [dostęp 2020-02-27] (ang.).
  68. ↑ Lucía Santiago, Patri Guijarro: "Quiero estar a tope y hacerlo como sé" [online], diariodemallorca.es, 6 czerwca 2019 [dostęp 2020-02-27] (hiszp.).
  69. ↑ The advantages of being on Patri's side [online], FIFA, 7 sierpnia 2018 [dostęp 2020-02-27] (ang.).
  70. 1 2 3 4 Abdullah Abdullah, Patri, Walsh, or Engen – Why the Spaniard should be Barcelona's starting No. 6 [online], Pressing Matters, 13 stycznia 2023 [dostęp 2024-02-25] (ang.).
  71. ↑ Patri Guijarro, amb el futbol a la sang i el gol a les venes [online], El Nacional Catalunya, 11 grudnia 2018 [dostęp 2020-02-22] (kat.).
  72. ↑ Patri Guijarro, la líder de la Rojita a la conquista de Francia [online], FIFA, 25 kwietnia 2018 [dostęp 2020-02-27] (hiszp.).
  73. ↑ Patri [online], www.fcbarcelona.com [dostęp 2026-01-13] (ang.).
  74. ↑ {{{nazwa}}}, [w:] baza Soccerway () [dostęp 2024-03-08].
  75. ↑ Patri Guijarro w bazie BDFutbol
  76. ↑ Statystyki Aitana Bonmati (Barcelona), [w:] baza Soccerway (zawodnicy) [dostęp 2024-03-09].
  77. ↑ 10th Liga F title for Barça Women [online], FC Barcelona, 11 maja 2025 [dostęp 2025-07-15] (ang.).
  78. ↑ Sam Marsden, Barcelona win 7th straight Liga F title to further quadruple quest [online], 22 kwietnia 2026 [dostęp 2026-04-22] (ang.).
  79. ↑ Sixth Super Cup for FC Barcelona [online], FC Barcelona Femení, 24 stycznia 2026 [dostęp 2026-04-22] (ang.).
  80. ↑ Chelsea 0–4 Barcelona: Barça surge to first Women's Champions League title [online], UEFA, 16 maja 2021 [dostęp 2021-05-16] (ang.).
  81. ↑ Suzanne Wrack, Rolfö caps Barcelona comeback against Wolfsburg to win thrilling WCL final [online], The Guardian, 3 czerwca 2023 [dostęp 2023-06-07] (ang.).
  82. ↑ Barcelona retains Women's Champions League title, completing historic quadruple [online], CNN, 25 maja 2024 [dostęp 2024-05-25] (ang.).
  83. ↑ Adwaidh Rajan, Barcelona 4–0 Lyonnes [online], BBC Sport, 23 maja 2026 [dostęp 2026-05-24] (ang.).
  84. ↑ England 1-1 Spain [online], uefa.com, 27 lipca 2025 [dostęp 2025-07-28] (ang.).
  85. ↑ England and Spain dominate UEFA Women's EURO 2025 Team of the Tournament [online], uefa.com, 28 lipca 2025 [dostęp 2025-07-28] (ang.).
  86. ↑ 2023/24 Women's Champions League Team of the Season [online], UEFA.com, 27 maja 2024 [dostęp 2024-05-27] (ang.).
  87. ↑ 2024/25 Women's Champions League Team of the Season [online], UEFA.com, 25 maja 2025 [dostęp 2025-05-25] (ang.).
  88. ↑ 2025/26 Women's Champions League Team of the Season [online], UEFA, 25 maja 2026 [dostęp 2026-05-27] (ang.).
  89. ↑ Patri Guijarro, Mejor jugadora del mes de noviembre [online], Liga F, 2 grudnia 2024 [dostęp 2025-04-14] (hiszp.).
  90. ↑ Barça stars dominate The Best FIFA Women's 11 [online], fifa.com, 17 grudnia 2024 [dostęp 2024-12-18] (ang.).
  91. ↑ England and Spain stars dominate The Best Women's 11 [online], FIFA.com, 16 grudnia 2025 [dostęp 2025-12-16] (ang.).
  92. ↑ Gala de los V Premios AFE: futbolistas, valores y emoción en una jornada inolvidable [online], Stowarzyszenie Hiszpańskich Piłkarzy (AFE), 1 września 2026 [dostęp 2026-09-18] (hiszp.).
  93. ↑ Lamine Yamal and Patri Guijarro win 2025/26 season AFE awards [online], FC Barcelona, 1 września 2026 [dostęp 2026-09-18] (ang.).
  94. ↑ Cubarsí y Patri ganan el Premio Aldo Rovira [online], Mundo Deportivo, 8 września 2026 [dostęp 2026-09-28] (hiszp.).
Źródło: „https://pl.wikipedia.org/w/index.php?title=Patricia_Guijarro&oldid=81006994”