Przejdź do zawartości

Mitrydates I

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Mitrydates I
Μιθριδάτης
król Partów
Okres

od 171 p.n.e.
do 138 p.n.e.

Dane biograficzne
Dynastia

Arsacydzi

Data urodzenia

ok. 195 p.n.e.

Data śmierci

138 p.n.e.

Ojciec

Priapatius

Rodzeństwo

Fraates I,
Artabanus I

Dzieci

Fraates II, Rhodogune

Moneta
moneta
Moneta Mitrydatesa I z mennicy w Seleucji nad Tygrysem. Rewers pokazuje Heraklesa w lwiej skórze i z maczugą. Grecka inskrypcja brzmi ΒΑΣΙΛΕΩΣ ΜΕΓΑΛΟΥ ΑΡΣΑΚΟΥ ΦΙΛΕΛΛΗΝΟΣ („[moneta] Wielkiego Króla Arsakesa Przyjaciela Greków”). Data ΓΟΡ to rok 173 Ery Seleucydów (140/139 p.n.e.)

Mitrydates I (ur. ok. 195 p.n.e., zm. 132 p.n.e.[1]) – król Partii z dynastii Arsacydów (Arsakidów) od ok. 170/165 p.n.e.[2] Jeden z budowniczych imperium partyjskiego.

Życiorys

[edytuj | edytuj kod]

Syn trzeciego króla Partii Priapatiusa; następca Fraatesa I, swego starszego brata, który wyznaczył go na króla pomijając własnych synów, których wybór byłby zgodny z partyjską tradycją. Mitrydates realizował politykę podbojów państw ościennych, umacniając ich kosztem potęgę Partii. Jego pierwszym łupem stały się wschodnie satrapie: Margiana, Aria i Baktria[3]. Podbijając je Mitrydates wykorzystał rozpad Królestwa Greków Baktryjskich. Ok. 155–148 p.n.e. po ciężkich walkach Mitrydates zajął Medię, prowincję imperium Seleucydów[4]. Ok. 144 p.n.e. Mitrydates założył Ktezyfon, nową stolicę swojego państwa. Prawdopodobnie podporządkował sobie w latach 150–140 p.n.e. Medię Atropatene[5]. W lipcu 141 p.n.e. Partowie zajęli Seleucję, stolicę Seleucydów, a w październiku Uruk w południowej Babilonii. Przeciwnik Mitrydatesa I, seleucydzki król Syrii Demetriusz II Nikator, został pobity i wzięty do niewoli, gdy próbował odzyskać stracone prowincje. W 139 p.n.e. Mitrydates zajął Elymais (czyli Elam) i przyjął hołd tamtejszego władcy.

Mitrydates I był pierwszym władcą z dynastii partyjskiej, który przyjął starą tytulaturę perskich Achemenidów – "wielki król, król królów" (pers. szachinszach, gr. basileus megas, basileus basileon). Jednocześnie bił monety z grecką legendą: Basileus Megas Arsakes Filhellenos, co znaczy "Wielki Król Arsakes Przyjaciel Greków". Uważa się jednak, że był to chwyt czysto propagandowy.

Przypisy

[edytuj | edytuj kod]
  1. Olbrycht 2010 ↓, s. 229.
  2. Olbrycht 2010 ↓, s. 231.
  3. Olbrycht 2010 ↓, s. 236.
  4. Olbrycht 2010 ↓, s. 237, 238.
  5. Olbrycht 2010 ↓, s. 239, 240.

Bibliografia

[edytuj | edytuj kod]