Max Abraham
| Data i miejsce urodzenia | |
|---|---|
| Data i miejsce śmierci | |
| profesor nauk fizycznych | |
| Alma Mater | |
| Doktorat |
1897 |
| Profesura |
1909 |
| Nauczyciel akademicki | |
| Uczelnia |
Uniwersytet w Getyndze |
Max Abraham (ur. 26 marca 1875 w Gdańsku, zm. 16 listopada 1922 w Monachium[1]) – niemiecki fizyk.
Życiorys
[edytuj | edytuj kod]Studiował matematykę i fizykę na uniwersytecie w Berlinie pod kierunkiem Maxa Plancka, pisząc w 1897 pracę doktorską. Prowadził badania nad dynamiką elektronów. W 1902 roku sformułował pierwszą hipotezę o strukturze elektronu. Na jej podstawie wyprowadził wzór na zależność masy elektronu od prędkości. W 1900 został mianowany privatdozentem w Getyndze. gdzie pracował do 1909 roku. Następnie przeniósł się do Mediolanu gdzie był profesorem mechaniki racjonalnej na Uniwersytecie w Mediolanie do 1914 roku. Zmuszony do powrotu do Niemiec na początku I wojny światowej, Abraham pracował nad teorią transmisji radiowej. Nie mogąc powrócić do Mediolanu po wojnie, pracował w Stuttgarcie do 1921 roku, zastępując profesora fizyki w Technische Hochschule[2].
Przypisy
[edytuj | edytuj kod]- ↑ Abraham Max, [w:] Encyklopedia PWN [online], Wydawnictwo Naukowe PWN [dostęp 2021-10-31].
- ↑
John J. O’Connor; Edmund F. Robertson: Max Abraham w MacTutor History of Mathematics archive (ang.) [dostęp 2021-10-25]
Bibliografia
[edytuj | edytuj kod]- Encyklopedia PWN, Tom 1, Warszawa 1991, s. 4.
- ISNI: 0000000109074266
- VIAF: 61629562
- LCCN: n85804378
- GND: 116003979
- NDL: 00519425
- LIBRIS: 64jln95q4rk9bj3
- BnF: 123852560
- SUDOC: 083787135
- SBN: RMSV012386
- NLA: 35732437
- NKC: jx20090309002
- BNE: XX1706575
- NTA: 075236494
- CiNii: DA05877133
- Open Library: OL2309831A
- NUKAT: n2003095117
- J9U: 987007279307005171
- ΕΒΕ: 245651
- WorldCat: E39PBJdRrkfBb3FQDh7rHpBkjC