Naar inhoud springen

Weimarstraat

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
Weimarstraat
Weimarstraat
Weimarstraat
Locatie
Land Vlag van Nederland Nederland
Plaats Den Haag
Begin Koningin Emmakade
Eind Valkenboskade
Lengte ca. 1,5 km
Postcode(s) 2562GM, 2562GN, 2562GP, 2562GR, 2562GS, 2562GT, 2562GV, 2562GW, 2562GX, 2562GZ, 2562HA, 2562HB, 2562HC, 2562HD, 2562HE, 2562HG, 2562HH, 2562HJ, 2562HK, 2562HL, 2562HM, 2562HN, 2562HP, 2562HR, 2562HS, 2562HT, 2562HV, 2562HW, 2562HXBewerken op Wikidata
BAG-informatie 0518300000202786
Tijdlijn
Genoemd naar Groothertog van Saksen-Weimar-Eisenach
Bestrating en bebouwing
Bestrating klinkers
Opvallende bouwwerken Theater De Regentes (gemeentelijk monument)

De Weimarstraat is een ontsluitingsstraat voor de Haagse wijk Regentessekwartier, die deel uitmaakt van het stadsdeel Segbroek. De bebouwing is aaneengesloten, met bovenwoningen boven winkels, eettentjes en kleine dienstverleners. De lengte is ruim anderhalve kilometer, van de Valkenboskade, waar hij aansluit op de Mient, tot de Koningin Emmakade, waar hij aansluit op de Prins Hendrikkade. Anno 2026 telt de straat 789 adressen.[1]

Op splitsingen bij pleinen en flauwe bochten na is de straat recht. Op de kop, bij de hoek met de Valkenboslaan, is in 2004 het Stadsdeelkantoor Segbroek (tevens politiebureau) geopend. Van daaraf loopt de straat naar het noordoosten. Na een halve kilometer wordt de Beeklaan gekruist; vanaf daar geldt eenrichtingsverkeer. Ongeveer halverwege ligt de kruising met de Regentesselaan, waar de straat zich splitst rond het Regentesseplein met de Gedenknaald ter ere van de koningin-moeder Emma. Iets verderop is de art deco-gevel van Theater De Regentes, voorheen een particuliere "zwem- en badinrichting". Daarna volgt de brug over het Verversingskanaal. Vlak voor het eind splitst hij zich rond het Koningsplein.

De straat is genoemd naar Karel Bernhard van Saksen-Weimar-Eisenach (verbonden met de stad Weimar), een Duitse hertog die aanvoerder was in de Nederlandse legers tijdens de Slag bij Waterloo. Hij kreeg ook een gedenkteken op het Korte Voorhout.[2]

Evenals het Zeeheldenkwartier is het Regentessekwartier aangelegd in 't Kleine Veentje, een veengebied ten zuidwesten van het toenmalige Den Haag.[3.1] De Weimarstraat werd vanaf het begin van de jaren 1880 doorgetrokken in het verlengde van de oudere Prins Hendrikkade.[2] In dit deel van Den Haag werkte men stukje bij beetje naar het zuidwesten, veelal het slagenlandschap volgend, wat verrassingen voorkwam in de slappe bodem. De buurt voorbij de knik bij de Valkenboslaan is het laatst aangelegd, in de jaren 1910, en heeft een afwijkende verkaveling. Dit betreft de strook tussen de Fahrenheitstraat en de Valkenboskade, die zich uitstrekt tot de Laan van Meerdervoort.[3.2]

Het type bebouwing volgde min of meer uit de ontsluitingsfunctie, maar verder had de gemeente er weinig grip op. Ondernemers en exploitatiemaatschappijen vulden het stramien naar goeddunken in, en de Weimarstraat ontwikkelde zich al vroeg tot winkelstraat, een functie die in de twintigste eeuw versterkt werd. Vooral in het noordelijke deel zijn ook herenhuizen te vinden,[3.3] bijvoorbeeld op en rond het Koningsplein. Evenals in de rest van de wijk is de bebouwing uitgevoerd in sobere overgangsarchitectuur, met erkers en verblendsteen in vormen die ontleend zijn aan art deco en neorenaissance.[3.4]

Terwijl het stratenpatroon in het oudere Zeeheldenkwartier en de kleinere straten van het Regentessekwartier door bouwmaatschappijen bepaald was, probeerde de gemeente toch al wat grip te krijgen op het stratenplan. De scheve kruising met de Regentesselaan op een rechthoekig plein toont de hand van Isaac Lindo, de directeur van de Dienst Gemeentewerken, die het verkeer ordelijk wilde laten kruisen.[3.5] Hij beschouwde dergelijke pleinen vooral verkeerstechnisch, omdat de gemeente geen middelen had om een pleinfunctie met monumentale gebouwen af te dwingen.[3.2] De Regentesselaan was de hoofdas, de Weimarstraat een secundaire as van de wijk. Aan het plein werd in 1901 de Regentessekerk in gebruik genomen.[4] Deze protestantse kerk met elfhonderd zitplaatsen is in 1973 gesloten en in 1974 gesloopt, waarna er een bejaardenhuis annex wijkcentrum kwam, dat volgens de Rijksdienst voor de Monumentenzorg te massaal werkte op dit plein.[3.6]

Zie de categorie Weimarstraat, The Hague van Wikimedia Commons voor mediabestanden over dit onderwerp.