Ronde van Brugge (vrouwen)
.svg){kind=small} Ronde van Brugge | ||||
|---|---|---|---|---|
| Regio | West-Vlaanderen | |||
| Periode | maart-april | |||
| Organisator | KVC Panne Sportief (2018-2025) Golazo (2026) | |||
| Classificatie | ||||
| Discipline | wegwielrennen | |||
| Internationale kalender | UCI Women's World Tour | |||
| Geschiedenis | ||||
| Eerste editie | 2018 | |||
| Aantal edities | 9 (2026) | |||
| Eerste winnaar | Jolien D'hoore | |||
| Laatste winnaar |  Carys Lloyd (2026) | |||
| Laatste Bel. winnaar | Jolien D'hoore (2018) | |||
| Laatste Ned. winnaar | Lorena Wiebes (2025) | |||
| ||||
De Ronde van Brugge is een wielerwedstrijd voor vrouwen die sinds 2018 plaatsvindt en alle edities deel uitmaakt van de UCI Women's World Tour. Er vindt ook een wedstrijd voor mannen plaats.
Geschiedenis
[bewerken | brontekst bewerken]De eendaagse wedstrijd werd in 2018 voor het eerst georganiseerd voor vrouwen onder de naam Driedaagse Brugge-De Panne. De reeds bestaande mannenwedstrijd ging dat jaar van drie dagen naar één dag. Op de tweede dag werd de vrouwenwedstrijd verreden en op de derde dag zou een cyclosportieve gehouden worden. Per 2021 veranderde de wedstrijd, zowel voor mannen als bij de vrouwen, van naam naar Classic Brugge-De Panne, maar ze bleven een dag na elkaar verreden worden. Voor de editie van 2026 werd de naam wederom gewijzigd, ditmaal naar de huidige naam en de finish verhuisde van De Panne naar Brugge. Daarnaast kwam de organisatie in handen van Golazo.
De wedstrijd eindigt vaak in een massasprint. Zo werden de eerste edities gewonnen door de ervaren sprinters Jolien D'hoore uit België en Kirsten Wild uit Nederland. In 2020 werd de wedstrijd vanwege de coronapandemie eenmalig in oktober verreden. Ook deze keer kwam D'hoore als eerste over de finish, maar ze werd gedeclasseerd omdat ze van haar lijn afweek, waarbij ze Lorena Wiebes hinderde, die hierna als winnares werd uitgeroepen.[1] De Italiaanse Elisa Balsamo en de Nederlandse Wiebes wonnen beide twee keer en zijn daarmee recordhouders. De Australische Grace Brown en de Britse Pfeiffer Georgi wisten in resp. 2021 en 2023 na een solo in de slotfase te winnen. De Britse Carys Lloyd werd in 2026 op 19-jarige leeftijd de jongste winnares.
Erelijst
[bewerken | brontekst bewerken]| Jaar | Afstand | Winnaar | Tweede | Derde |
|---|---|---|---|---|
| als eendagswedstrijd Driedaagse Brugge-De Panne | ||||
| 2018 | 151,7 km | Jolien D'hoore |
 Chloe Hosking |
 Christine Majerus |
| 2019 | 134,4 km |  Kirsten Wild |
Lorena Wiebes |
Lotte Kopecky |
| 2020 | 156,3 km | Lorena Wiebes |
 Lisa Brennauer |
Lotte Kopecky |
| als eendagswedstrijd Classic Brugge-De Panne | ||||
| 2021 | 158,8 km | Grace Brown |
 Emma Norsgaard |
Jolien D'hoore |
| 2022 | 162,8 km |  Elisa Balsamo |
Lorena Wiebes |
Marta Bastianelli |
| 2023 | 163,1 km | Pfeiffer Georgi |
Elisa Balsamo |
Lorena Wiebes |
| 2024 | 155,0 km | Elisa Balsamo |
Charlotte Kool |
 Daria Pikulik |
| 2025 | 152,7 km | Lorena Wiebes |
Chiara Consonni |
Elisa Balsamo |
| als eendagswedstrijd Ronde van Brugge | ||||
| 2026 | 143,7 km | Carys Lloyd |
Elisa Balsamo |
Nienke Veenhoven |
Meervoudige winnaars
[bewerken | brontekst bewerken]| Overwinningen | Renster | Jaren |
|---|---|---|
| 2 | Elisa Balsamo | 2022, 2024 |
| Lorena Wiebes | 2019, 2025 |
Overwinningen per land
[bewerken | brontekst bewerken]| Overwinningen | Land |
|---|---|
| 3 | Nederland |
| 2 | Italië, Verenigd Koninkrijk |
| 1 | Australië, België |
· 
· 
- ↑ D'hoore wijkt af tijdens sprint en wordt gedeclasseerd, Wiebes is winnares Sporza.be, 20 oktober 2020