vallis

Latine

vallis

Appellatio pronuntiatusque

API: /ˈwal.lis/

(classice)

Syllabificatio phonetica: val·lis — morphologica: vall-is

Formae aliae

• vallēs

Nomen substantivum

vall|is, -is fem.

1. (Propriē) planities a duobus lateribus inclusa
2. (Poeticē) pars concava corporis

Declinatio

f.	sing.	plur.
nom.	vallis	vallēs	I
gen.	vallis	vallium	II
dat.	vallī	vallibus	III
acc.	vallem	vallēs vallīs	IV
abl.	valle	vallibus	VI
voc.	vallis	vallēs	V

Dictiones collatae

• vallum

Collocationes

1. vallis occulta
2. vallis ālārum, vallis femorum

Dictiones derivatae

• vallicula

Composita

• convallis

Translationes

Planities a duobus lateribus inclusa	dilatare ▼

Planities a duobus lateribus inclusa	collabi ▲

Anglice: valley (en) Dacoromane: vale (ro) f Germanice: Tal (de) n Italice: valle (it) f

Pars concava corporis	dilatare ▼

Pars concava corporis	collabi ▲

Anglice: cavity (en), hollow (en) Germanice: Höhlung (de) f

Loci

Apuleius ca. 125-170

antiq.

class.

I

II

III

IV

V

VI

VII

VIII

IX

X

XI

XII

XIII

XIV

XV

XVI

XVII

XVIII

XIX

XX

XXI

Latinitas postclassica

saec. II.  (ca. 170 p.C.n.)

• Psychen autem paventem ac trepidam et in ipso scopuli vertice deflentem mitis aura molliter spirantis Zephyri vibratis hinc inde laciniis et reflato sinu sensim levatam suo tranquillo spiritu vehens paulatim per devexa rupis excelsae  vallis  subditae florentis cespitis gremio leniter delapsam reclinat. —Metamorphoseon libri XI Apulei