پرش به محتوا

فرانتس دوم

از ویکی‌پدیا، دانشنامهٔ آزاد
فرانتس دوم
پرتره اثر فریدریش فون آمرلینگ، ح. ۱۸۳۲
امپراتور مقدس روم
سلطنت۵ ژوئیه ۱۷۹۲ – ۶ اوت ۱۸۰۶
تاج‌گذاری۱۴ ژوئیه ۱۷۹۲
کلیسای جامع فرانکفورت
پیشینلئوپولد دوم، امپراتور مقدس روم
جانشینانحلال امپراتوری
(ناپلئون به عنوان محافظ کنفدراسیون راین)
آرشیدوک/امپراتور اتریش
سلطنت۱ مارس ۱۷۹۲ /۱۱ اوت ۱۸۰۴ –
۲ مارس ۱۸۳۵
پیشینلئوپولد دوم
جانشینفردیناند یکم
صدراعظمکلمنس فون مترنیخ
پادشاه مجارستان، کرواسی و بوهم
سلطنت۱ مارس ۱۷۹۲ – ۲ مارس ۱۸۳۵
تاج‌گذاری
پیشینلئوپولد دوم
جانشینفردیناند یکم
پادشاه لمباردی-ونیز
سلطنت۹ ژوئن ۱۸۱۵ – ۲ مارس ۱۸۳۵
پیشینتشکیل پادشاهی
جانشینفردیناند یکم
رئیس کنفدراسیون آلمان
سلطنت۲۰ ژوئن ۱۸۱۵ – ۲ مارس ۱۸۳۵
پیشینتشکیل کنفدراسیون
جانشینفردیناند یکم
زاده۱۲ فوریهٔ ۱۷۶۸
فلورانس، دوک‌نشین بزرگ توسکانی
درگذشته۲ مارس ۱۸۳۵ (۶۷ سال)
وین، امپراتوری اتریش
آرامگاه
همسر(ان)
فرزند(ان)
نام کامل
فرانتس یوزف کارل
دودمانهابسبورگ-لورن
پدرلئوپولد دوم، امپراتور مقدس روم
مادرماریا لوئیسا اسپانیا
امضاءامضاء فرانتس دوم

فرانتسِ دوم (آلمانی: Franz II؛ زادهٔ ۱۲ فوریهٔ ۱۷۶۸ – ۲ مارسِ ۱۸۳۵) واپسین امپراتور مقدس روم بود که از ۱۷۹۲ تا ششم اوت ۱۸۰۶ حکم‌فرمایی کرد. او همچنین به‌نام فرانتس یکم، به نخستین امپراتور اتریش نیز مشهور است، و در سال ۱۸۱۵ با تشکیل کنفدراسیون آلمان در کنگره وین به عنوان نخستین رئیس آن انتخاب شد. او نخستین امپراتوری بود که بر دو کشور متفاوت حکمرانی کرده است.

فرانتس یوزف کارل در فلورانس دیده به جهان گشود. او فرزند امپراتور مقدس روم، لئوپولد دوم (۱۷۹۲–۱۷۴۷) و ماریا لوئیسا، دختر پادشاه اسپانیا، کارلوس سوم بود. در زمان او، پادشاهی هابسبورگ، در جنگ‌های ناپلئونی متحمل شکست‌هایی سخت شد. فرانتس در ۱۸۰۹، هنگامی که ناپلئون درگیر جنگ با اسپانیا بود به فرانسه حمله کرد و دوباره متحمل شکست شد، این‌بار مجبور شد هم‌پیمان با فرانسه شود. او در ۲ مارس ۱۸۳۵ در سن ۶۷ سالگی درگذشت.

وی با فرزند نادرشاه، یوهان یوزف فون زملین (مصطفی علی میرزا خان) ارتباط نزدیکی داشت.