Saltu al enhavo

kutimi

El Vikivortaro
Tenso Estinteco Estanteco Estonteco
Indikativo kutimis kutimas kutimos
Adjektiva aktiva participo kutiminta kutimanta kutimonta
Adjektiva pasiva participo kutimita kutimata kutimota
Substantiva aktiva participo kutiminto kutimanto kutimonto
Substantiva pasiva participo kutimito kutimato kutimoto
Adverba aktiva participo kutiminte kutimante kutimonte
Adverba pasiva participo kutimite kutimate kutimote
Moduso
Infinitivo kutimi
Volativo kutimu
Kondicionalo kutimus
Vorterseparo
kutim + i

Signifoj

[redakti]
  1. akiri kutimon
    la ĉevalo jam preskaŭ kutimis ne manĝi, sed bedaŭrinde ĝi mortis [1]

Tradukoj

[redakti]
Fontoj kaj citaĵoj
  1. Kabe 1922, p.91
Referencoj kaj literaturo
Kabe. Vortaro de Esperanto. Parizo: Esperantista Centra Librejo, 1922 (2‑a eldono).