azeno

Esperanto

 Substantivo

Kazo	Singularo	Pluralo
Nominativo	azeno	azenoj
Akuzativo	azenon	azenojn

azeno

Elparolo

Sono :

(

lingvo -eo-

)

(dosiero)

Sono :

(

lingvo -eo-

)

(dosiero)

Signifoj

1. (bestoscienco) longorela kvarpiedulo el la gento de la ĉevaloj (Asinus)

   malsaĝa kaj obstina kiel azeno

Hiperonimoj

1. besto

Hiponimoj

1. hemiono, sovaĝazeno

Derivaĵoj

Parencaj vortoj
substantivoj: azeno, azenido, azenino, azenoĉapo adjektivoj: azena

Idiomaĵoj kaj stabilaj koneksoj

• Forveturis azenido kaj revenis azeno.
• Azen' al azeno riproĉas malsaĝon.
• Ne volis rajdi sur ĉevalo, ekrajdis sur azeno.

Tradukoj

   

angla: donkey → en, ass → en bretona: azen → br bulgara: магаре ĉeĥa: osel finna: aasi → fi germana: Esel (de) greka: γάιδαρος EL hispana: asno → es franca: âne → fr vira hungara: szamár (hu) Ido: asno → io itala: asino

mongola: илжиг → mn ukraina: віслюк nederlanda: ezel (nl) norvega: esel portugala: asno → pt pola: osioł rumana: asin rusa: осёл → ru vira slovaka: osol → sk turka: eşek → tr sveda: åsna → sv komuna Volapuko: cuk → vo

Fontoj kaj citaĵoj

Referencoj kaj literaturo

Kabe. Vortaro de Esperanto. Parizo: Esperantista Centra Librejo, 1922 (2‑a eldono).