VĂŠs al contingut

bellugar

De Viccionari

CatalĂ 

[modifica]
  • PronĂşncia(i):
Oriental: /bə.ʎuˈɣa/
Occidental: nord-occidental /be.ʎuˈɣa/
valencià /be.ʎuˈɣaɾ/, /be.ʎuˈɣa/
  • Rimes: -a(Éž)
  • Homòfon: bellugĂ 
  • Etimologia: D’un antic *bullegar per metĂ tesi, del llatĂ­ vulgar *bullicāre ‎(‘bullir, borbollejar’), de bullÄŤre, segle XV.

Verb

[modifica]

bellugar trans., pron., intr. ‎(pronominal bellugar-se)

  1. Fer moure lleugerament una part del cos.

ConjugaciĂł

[modifica]

Paradigmes de flexiĂł: bellugo, belluga, belluguem

Sinònims

[modifica]

Derivats

[modifica]

Traduccions

[modifica]

Miscel¡lània

[modifica]
  • SĂ­l¡labes: be¡llu¡gar (3)
  • Anagrama: gallerbu

Vegeu tambĂŠ

[modifica]