deue
Neuz
Brezhoneg
- Savet diwar deu-, pennrann ar verb dont, hag an dibenn-ger -e.
Furm verb
| Kemmadur | Furm |
|---|---|
| digemm | deue |
| blotaet | zeue |
| amreizh | teue |
deue /ĖdĆøĖ.e/
- Furm ar verb dont e trede gour unan an amdremened, en doare-disklêriañ.
-
- E leandi Sant-Albin, hennezh oa anv ar gouent savet gant an Aotrou Olier Lambal, hag a gomzan anezhi, e leandi Sant-Albin oa digor an nor d'an hollĀ ; kerkoulz d'ar pec'her paour a deue di d'en em zisammaƱ eus e bec'hedoù e-harz treid ur c'hofesour karantezus, evel d'ar paour ezhommek n'en doa tamm da zebriƱ e-unan, na griƱsenn da reiƱ d'e vugale. ā (Lan Inizan, Emgann Kergidu 1, Brest, 1877, eil emb. Al Liamm 1977, p. 33.)
- Unan a deue eus Kemper da vihana, [...]. ā (Ivon Krog, Klenved ar Medalennou, Ti-moulerez Sant-Gwilherm, Sant-Brieg, 1909, p. 21.)
- [...], hag an daou bĆ“tr a dride da bep mean a deue war var an douar, [...]. ā (Erwan ar Moal, Pipi Gonto, Kemper, 1925, p. 128.)
- Gant ur c'hemmadur dre vlotaat (war-lerc'h ar rannigoù-verb a ha nac'h ne, da skouer) :
- [...] ha ne zeue ket a-benn da dennaƱ ar boued diouzh meudoù ur c'hrank kousker [...]. ā (Ronan Huon, Ar Gwennili-mor, Al Liamm niv. 77, Du-Kerzu 1959, p. 407.)
- Ha hennez a hope ken a zeue moged euz e henou. ā (Jules Gros, Le trĆ©sor du breton parlĆ© PremiĆØre Partie, 1966, p. 31.)
- Gant ur c'hemmadur mesket (war-lerc'h ar rannig-verb e pe ar stagell isurzhiañ ma) :
- [...], met ken tano e oa e ziskouarn ma ouie pe da vare e teue eur vuzugenn eus an douar. ā (Yann ar Floc'h, KoƱchennou eus Bro ar StĆŖr Aon, Levrdi Le Dault, Kemper, 1950, p. 36.)
- Dre ma kroge an tan er wrizienn, e teue tommder en ezel an dud dastumet eno evel ur c'helc'h bras en-dro d' an oaled. ā (Troude ha Milin, Labous ar Wirionez ha Marvailhoù all, Skridoù Breizh, 1950, p. 7.)
- [...]Ā ; bep bloaz e teue an Itron-se da ziskuizhaƱ en he c'henkiz war enez Ilieg damdost d'ar Porzh Gwenn. ā (Jarl Priel, Va Zammig Buhez, Al Liamm, 1954, p. 70.)