Zum Inhalt springen

Pfäfers

Us der alemannische Wikipedia, der freie Dialäkt-Enzyklopedy
Pfäfers
Wappe vo Pfäfers
Wappe vo Pfäfers
Basisdate
Staat:Schwiiz
Kanton:St. Galle (SG)
Wahlchrais:Sargaaserlandw
BFS-Nr.:3294i1f3f4
Poschtleitzahl:7312
Koordinate:756863 / 206293Koordinate: 46° 59′ 21″ N, 9° 30′ 3″ O; CH1903: 756863 / 206293
HÜchi:820 m ß. M.
Flächi:128.53 km²
Iiwohner:1647 (31. Dezämber 2025)
Website:www.pfaefers.ch
Pfääfers
Pfääfers

Pfääfers

Charte
Charte vo PfäfersGräppelenseeSchwendiseenVoralpseeSchwarzsee SGSchottenseeWildsee SGTalsee GLSpaneggseeOber MurgseeUnter MurgseeChammseeliHeuseeGrossseeStausee GarichtiGigerwaldseeMapraggseeChapfenseeLac da PigniuWaleseeLiechtestaiÖschtrychKanton Appezäll UsseroodeKanton Appezöll InneroodeKanton GlarusKanton GraubündeWaalchrais See-GasterWaahchrais ToggeborgWaalkrais WärdabärgBad RagazFlumsMelsPfäfersQuartenSargaasVilters-WangsWalestadt
Charte vo Pfäfers
w

Pfäfers (oschtschwiizerisch Pfääfers, uf Rätoromanisch Faverasⓘ/?) isch e politeschi Gmeind im Schwiizer Kanton Sanggalle.

S Taminataal isch hßt en Deil vom dßtschsproochige Gebiet im Sargaaserland. Im Middelalter het s zum nÜrdleche Berych vo Chuurräzie und zum rätoromanische Sproochgebiet ghÜrt. Under dr Verwaltig vom Chloschter Pfäfers und de dßtschsproochige ChloschervÜgt het sech di alemannischi Sprooch im Taal immer wie mee duregsetzt, und vo de Walser, wo e Zyt lang im obere Deil vom Taminataal, im Kalfeis, gwoont hend, isch mit yrem Walsertßtsch no en hÜchschtalemannischi Sproochform is Taal cho.

Uf der Bärgchetti im Sßde vom Gmeindgebiet vo Pfäfers isch d Sproochgränze vom Alemannische zum Rätoromanische Sproochruum, und do dervo grad zu zwo romanische Sproochgruppe: d Gmeind Trin ghÜrt zum Piet vom middelbßndnerische Sutselvisch und Flims isch di nÜrdlechschti Gmeind vom Surselvisch, also vom Oberländer Romanische.

Im ganze Gmeindbann vo Pfäfers sind no hüt vil Ortsnäme – Pfäfers sälber und den au Vättis, Vasön, Vadura – und Fluer- und Bärgnäme us der rätoromanische Zyt bekannt.[1] Di dütsche Fluernäme vom Taal vo Pfäfers chöme meischtens vo de Walser här.

Fßr d Geografii isch z sääge, ass dr Gmeindbann vo Pfääfers us acht verschidene Landschaftsdeil zämegsetzt isch: das sind s Taminataal, d Gländterrasse vom Dorf Pfäfers mit em Chloschter, s hÜche Platoo vo Sankt Margreetebärg, s Piet vo Valens, dr Taalbode vo Vättis, s undere GÜrbsbachtaal, s Kalfeisetaal und dr hinderscht Deil vo Kalfeis mit der Sardonaalp.

Zu der hßtige Gmeind Pfäfers ghÜre siben Ortschafte: s Doorff Pfäfers, Sankt Margretebärg, Vadura, Vättis, Gassaura, Valens und Vason.

Der Gmeindbann foot chly ßber dr Rhyebeni aa und goot bis hÜch ufe zum Ringelspitz, wo der Gipfel uf der HÜchi vo 3200 Meter ßber Meer lyt und wo der hÜchscht Bärggipfel vom ganze Kanton Sanggallen isch. Uf der Oschtsyte vo der Gmeind stoot s Bärgmassiv vom Galanda. Im Nordweschte isch d Kreete vo de Graue HÜrner und em Pizol.

Vo Vättis us goot d Stroos ßbere Gunggelspass uf Tamins im Bezirk Imbode vom Bßndnerland ßbere. Im Weschte chunt d Gmeind Pfäfers bim Sardonamassiiv, wo zum Berych vo der geologisch ganz inträssante Glarner Houptßberschiebig ghÜrt, bis an Kanton Glarus.

s Chloschter Fabaria

[ändere | Quälltäxt bearbeite]
→ Hauptartikel: Kloster Pfäfers

S Chloschter am Bärg obe isch im früene 8. Joorhundert gründet worde. S erschte Mol chunts ane 762 in ere gschichtleche Kwelle vor mit em Name Fabarias. 877 het em dr dütsch Chönig en Schirmbrief ggä. Es isch am Afang – näben em Bischofssitz z Chur – s wichtigschte chirchleche Zäntrum vo Churräzie gsi. Mit sym strategisch guete Platz über em Rhytaal und am Gunggelswäg isch s Chloschter für Chönige und regionaali Landesherre wichtig gsi. Im 13. Joorhundert het der Apt vo Pfäfers am Wäg uf s Platoo vo Pfäfers d Burg Warteschtei als Chloschterfeschtig lo boue.

Ane 1483 hend d Äidgenosse d Herrschaft Sargans übernoo und wäg däm au d Schirmherrschaft über s Chloschter Pfäfers usgüebt. Am 19. Oktober 1665 isch s Chloschter ganz abebrönnt, und mit iim di alti Chloscherbiblioteek. S Archiiv mit wichtige Dokumänt sid em früene Middelalter isch erhalte blibe, wils s Chloschter das immene guet gschützte gmuurete Ruum im Chilledurm ypschlosse gha het. Im 18. Joorhundert isch s Chloschter so, wie me s hüt no gseet, im barocke Stiil wider ufbout worde.

Am 9. Jänner 1838 het s Chloschterkapitel entschide, äs well dr Papscht z Rom afrooge, Üb er nid s Chloschter, wo wirtschaftlech schlächt gstanden isch, chÜnt uufhebe. Do het dr Gross Root vom Kanton Sanggalle nit lang gwartet und vo sich uus scho am 20. Februar 1838 pschlosse, s Chloschter ufzlÜse.[2] Dr Kantoon het do dermit d Chloschtergßeter ßbernoo, und im ehemolige Konväntgebäud 1847 d Heil- und Pflägastalt Sankt Pirminsbärg ygrichtet.[3] S ehemolige Chloschterachiv mit de bedßtende historische Manuskript, wo einzigartigi Kwelle fßr d Region Raezie sind, und de grosse Urbaarbßecher vo de DÜrfer im Taminataal[4] sind is Staatsarchiv vo Sanggalle cho, die alti Chloschterchile het d Pfarrei vo Pfääfers als Dorfchile ßbercho.[5]

s Wildbad Pfäfers

[ändere | Quälltäxt bearbeite]

I dr Taminaschlucht inne stoot s alte Bad vo Pfääfers, es Heilbad, wo scho im Middelalter bekannt und beliebt gsi isch; der Chorherr Felix Hämmerli vo Zßri het ane 1424 gschribe, das Bad sig uralt. Me weiss, ass under am Pfäferser Apt Hugo ane 1242 s Bade a der Tamina bi dene warme Quelle, wo dÜrt us em Bode chÜme, ufcho isch. D Psuecher händ dozmol nume mit Seili oder länge Leitere i s änge, teufe Tobel abe chÜnne go. Oben am Rand vo der Felswnd hets es Trätrad gha, zum mid emene Seili Waare und au d Lßßt is Taal abe z loo. Der Apt Johann hed denn um 1380 s erschte chlyne Badhuus i der Schlucht lo mache. Aber erscht im Johr 1543 het der Apt Johann Jakob em Zimmerman Valentin Schmid der Uftrag ggä, e Holzstäge ßber die hÜche Felse abe lo baue, ass me en eifachere Wäg i d Schlucht zum Bad gha het. Die spektakuläre Stäge gseht me uf de alte Bilder vom Bad Pfääfers.

Fßre Apt Johann Jakob isch ane 1535 der berßemt Dokter Paracelsus uf Pfäfers cho en Brischßßre vo däm Heilbad cho schrybe, wo derno bi dere prominänte Wärbig guet psuecht worden isch. Bis is frßene 20. Joorhundert isch s Pfäferser Kuurbad beliebt gsi. 1631 het en grosse Fels, wo i d Schlucht abegheit isch, d Hßser vom Bad schwär beschädiget. Zerscht het me s nume bhälfsmässig gflickt, und im frßene 18. Johhundert isch s Bad denn ganz neu und vil grÜsser baut worde. 1840 hed der Kanton Sanggalle chly usserhalb vo der Taminaschlucht i dr Ebeni vom Rhy derzue die neui Badastalt vo Ragaz ygrichtet, wo fßr d Kurgescht eifacher zum anegoo gsi isch. Mid hÜlzige Leitige hed me s Thermalwasser us der Schlucht dÜrthi gfßert. S Bad Pfäfers im Tal inne het der Betrib no wytergfßert, es isch aber als wie meh im Schatte vom grÜssere Bad Ragaz gstande, wo im 20. Johrhundert nodisno zum ene modärne Kur- und Erläbnisbad mid emene schÜne Kurpark erwyteret worden isch.

s Dorf Pfääfers

[ändere | Quälltäxt bearbeite]

S Dorf Pfääfers isch als chlyni Sidlig vo Chloschterlßßt noch bim Chloschter entstande. Di hßtig politeschi Gmeind het sech ane 1803 bildet, wo di alte Gmeinde Pfäfers, Vättis und Valens zämeggange sind. Zu dr Frakzioon Pfääfers ghÜre s Dorf mid däm Name und di beide Wiiler Sankt Margretebärg und Vadura. Zwßsched Pfääfers und Valens isch vom Frßelig 2013 bis in Winter 2016/17 d Taminabrugg baut worde. Si isch aini vo de grÜschte Bogebrugge vo de Schwiz und Endi Juni 2017 fiirlich erÜffnet worde.

S Dorf Vättis liit wyt im Taminatal hine, dÜrt, wo uf der Weschtsyte s Kalfeistaal mit de Tamina abechunt und de GÜrbsbach ufninnt. Der Name vo der Ortschaft isch im Johr 1220 s erschte Mol i der Form Vetins dokumäntiert. S Tal het em Chloschter Pfääfers ghÜrt und isch i däm sym Name vom ene Amme verwaltet worde.

Höch oben am Vättnerbärg isch e natürleche Höhli, s Dracheloch, wo me drin Spure vo Lüüt gfunde het, wo dört drin vor öppe 50'000 Joor, i der Altsteizyt, gläbt hend. Dozmol het d Umgäbig no ganz anderscht usgseh. Das isch jo lang vor em Ändi vo der Yschzyt gsi, und i de Täler hets denn no vil Ysch gha, wo mid de Bärggletscher obenabe cho isch, grad öppe eso, wie me s hüt no cha im Piet vom Grosse Aletschgletscher im Wallis gseh.

D Vättner Pfarrchille vom Sankt Anian isch scho ane 1274 s erscht Mol in ere Urkund erwäänt. Ires Patrozinium, wo uf e Heilig Anian, der Bischof vo der franzÜsische Stadt OrlÊans im vierte Johrhundert, zrugggoot, isch sid em 15. Johrhundert bekannt. Im Chloschter Pfääfers sind scho im 9. Johrhundert Reliquie vom Heilige Anian gsi. D Anians-Chille z Vättis isch ane 1695 neu baut worde.[6]

d Walser im Kalfeis

[ändere | Quälltäxt bearbeite]

Oben a Vättis liit im Bärgtal die alti Walsersidlig Sankt Martin. S Chloschter Pfääfers het die Alplandschaft im Bärg ine im Johr 1282 de Freiherre vo Rhäzßns verchauft, und vo dene isch das Tal spÜter in Psitz vo der Herrschaft Freudebärg bi Ragaz cho. Die Herre vo Freudebärg hend im 14. Joorhundert Lßßt us em Wallis is Kalfeis lo cho, wo den dÜrt Üpe zwÜlf chlyni BärgdÜrfli bout hend. Der Apt Hermann vo Pfäfers het de Walser derzue d Sardonaalp ane 1346 z Läche ggä.[7] D Chille vom chlyne Walserdorf Sankt Martin isch im Johr 1432 erwähnt. Im 16. Johrhundert sind d Walser denn wider us em Kalfeisetal wäggzoge. Ane 1859 het me d Kapälle, wo hßt no stoot, der Pfarrei z Vättis zuedeilt.

S Dorf Valens liit im vordere Taminataal, zwßsche Vättis und Ragaz, gad gegenßber vom Dorf Pfäfers. D Pfarrchile vo de Patron Sankt Philipp und Sankt Jakob het em Chloschter Pfäfers ghÜrt. 1704 isch si nÜi bout worde. Z Valens stoot sit 1970 en grossi Kurklinik, s Rehazäntrum Valens mit em ene eigete Thermaalbad, wo s Wasser us dr Taminaschlucht ufepumpt.[8]

VasÜn, uf de gliiche Site wie Valens, aber chli witer hine im Taminataal, isch en eigeti Ortsgmeind und ghÜrt hßt au zu dr politische Gmeind Pfääfers. Frßener het s zur Gmeind Valens ghÜrt. 1385 hed der Apt vo Pfääfers s Hofguet vo Fusuns, wie der Name vom Dorf denn gheisse het, de Walser, wo dobe im Kalfeis gwoont händ, als Läche ggä. Z VasÜn stoot d Chappele vom Heilige Johannes em Täufer, wo ane 1711 gweit worden isch.

  • Franz Xaver Bischof: Pfäfers (Gemeinde).. In: Historisches Lexikon vo dr Schwiiz.
  • Sylvia Kniebs-BrĂźhwiler: Vättnr-TĂźtsch. Vättnr-Tialäggt wie frĂźandr ana 40gi-50gi. 2 Teile. Eigenverlag, Vättis 2023.
  • Erwin Rothenhäusler, Dora Fanny Rittmeyer, Benedikt Frei: Die Kunstdenkmäler des Kantons St. Gallen, Band I: Bezirk Sargans. Kunstdenkmäler der Schweiz, Band 25. Bärn 1951.
  • R. Simon: Rechtsgeschichte der Benediktinerabtei Pfäfers und ihres Gebietes. Bärn 1918.
 Commons: Pfääfers – Sammlig vo Multimediadateie
  1. ↑ W. Goetzinger: Die romanischen Ortsnamen des Kantons St. Gallen. St. Gallen 1891.
  2. ↑ Revolution und Untergang (Memento vom 21. Novämber 2017 im Internet Archive) d Gschicht vo de Abtei Pfäfers uf sg.ch
  3. ↑ Geschichte des Taminatals uf pfaefers.ch
  4. ↑ M. Gmür: Urbare und Rödel des Klosters Pfäfers. Bern 1910.
  5. ↑ Klosterkirche Pfäfers (Site cha nüme abgrüeft wärde; Suche im Webarchiv) uf se-tamina.ch (Seelsorgeverband Tamina)
  6. ↑ Pfarrkirche St. Anian (Site cha nüme abgrüeft wärde; Suche im Webarchiv) uf se-tamina.ch (Seelsorgeverband Tamina)
  7. ↑ O. Winkler: Über Lebensraum und Wirtschaft der freien Walser im sankt-gallischen Calfeisental. In: E. Egli: Corona amicorum. 1948, Syte 135–149.
  8. ↑ Quellwasser aus der Taminaschlucht (Memento vom 30. Mai 2017 im Internet Archive) uf kliniken-valens.ch