อย่างไรก็ตาม การนำเข้าสินค้าขยายตัวสูงถึง 27.2% จากการนำเข้าน้ำมันดิบ ชิ้นส่วนแผงวงจรรวม และชิ้นส่วนคอมพิวเตอร์ เพื่อรองรับการผลิตและส่งออก รวมถึงการเร่งนำเข้าพลังงานจากสถานการณ์ความขัดแย้งในตะวันออกกลาง ส่งผลให้ไทยขาดดุลบัญชีเดินสะพัดในไตรมาส 2 ราว 12% ของ GDP แต่หากหักผลจากน้ำมันและทองคำ ไทยยังเกินดุลการค้าประมาณ 9,000 ล้านดอลลาร์สหรัฐ ส่วนการบริโภคภาคเอกชนขยายตัว 1.9% ชะลอจาก 3.3% ในไตรมาสแรก ขณะที่การบริโภคภาครัฐขยายตัวเพียง 0.2% จาก 3.4% สอดคล้องกับดัชนีความเชื่อมั่นผู้บริโภคที่ลดลงเหลือ 50.3 จาก 52.8 อย่างไรก็ตาม ครึ่งปีแรกการบริโภคภาคเอกชนยังขยายตัว 2.6%

ด้านภาคการผลิต ภาคเกษตรขยายตัว 1.5% ขณะที่ราคาสินค้าเกษตรเพิ่มขึ้น 6.1% เป็นการขยายตัวครั้งแรกในรอบ 6 ไตรมาส ส่งผลให้รายได้เกษตรกรเพิ่มขึ้น 6.6% ส่วนภาคอุตสาหกรรมขยายตัวเพียง 0.1% และอัตราการใช้กำลังการผลิตลดลงเหลือ 57.47% ขณะที่สาขาที่พักแรมและบริการอาหารขยายตัว 1.5% ตามจำนวนนักท่องเที่ยวต่างชาติที่ลดลง 3.8% แม้รายได้ต่อทริปปรับเพิ่มขึ้น สำหรับเสถียรภาพเศรษฐกิจ อัตราว่างงานอยู่ที่ 0.96% เงินเฟ้อทั่วไป 2.7% เงินทุนสำรองระหว่างประเทศ 279.2 พันล้านดอลลาร์สหรัฐ และหนี้สาธารณะ 12.9 ล้านล้านบาท หรือ 66.9% ของ GDP

นายดนุชา กล่าวว่า เศรษฐกิจโลกยังได้แรงหนุนจากวัฏจักรสินค้าเทคโนโลยี แต่ไทยยังมีข้อจำกัดด้าน Supply Chain ต้องนำเข้าสินค้าขั้นกลางและวัตถุดิบจำนวนมาก ขณะที่ความขัดแย้งในตะวันออกกลางยังเป็นความเสี่ยง แม้แนวโน้มสถานการณ์เริ่มดีขึ้น โดยต้องจับตาการส่งผ่านต้นทุนจากราคาผู้ผลิต (PPI) ที่เพิ่มขึ้นเกือบ 8% ไปยังราคาผู้บริโภค จากสถานการณ์ดังกล่าว สศช.ปรับสมมติฐานเศรษฐกิจโลกปี 2569 จาก 2.9% เป็น 3.3% และการค้าโลกจาก 3.6% เป็น 4.3% ขณะที่ราคาน้ำมันดิบดูไบคาดเฉลี่ย 80-90 ดอลลาร์ต่อบาร์เรล และเงินบาทอยู่ที่ 32.5-33.5 บาทต่อดอลลาร์

นอจากนี้ สศช.ปรับประมาณการส่งออกปี 2569 เป็นขยายตัว 2.5-3.5% จากเดิม 1.8-2.8% และนำเข้าเป็น 7-8% จากเดิม 5.3-6.3% โดยยังคงคาดนักท่องเที่ยวต่างชาติ 32 ล้านคน รายได้ 1.65 ล้านล้านบาท ส่งผลให้ปรับเพิ่มประมาณการ GDP ปี 2569 จากค่ากลาง 2% เป็น 2.2% หรืออยู่ในช่วง 2-2.5% คาดการบริโภคเอกชนโต 2.6% ลงทุนเอกชน 9.6% ลงทุนภาครัฐ 3.1% ส่งออก 15.1% และนำเข้า 25.5% เงินเฟ้ออยู่ที่ 1.5-2% และขาดดุลบัญชีเดินสะพัด 1.2% ของ GDP โดยปัจจัยสนับสนุนเศรษฐกิจปีนี้ ได้แก่ การลงทุนภาคเอกชนที่ยังมีแนวโน้มขยายตัว การส่งออกสินค้าเทคโนโลยีและอิเล็กทรอนิกส์ ตลาดแรงงานที่ยังแข็งแกร่ง และการเร่งเบิกจ่ายภาครัฐ ขณะที่ต้องติดตามมาตรการภาษีและการค้าของสหรัฐฯ อย่างใกล้ชิด แม้ไทยยังมีความสามารถแข่งขันเมื่อเทียบกับคู่แข่งสำคัญ

ส่วนความเสี่ยงสำคัญ ได้แก่ ความขัดแย้งในตะวันออกกลาง ความไม่แน่นอนของการค้าโลก เงินเฟ้อและภาวะการเงินโลก ปัญหาน้ำแล้งและน้ำท่วม ภาระหนี้ครัวเรือน รวมถึงคุณภาพสินเชื่อ SME โดยสินเชื่อที่มีความเสี่ยงผิดนัดชำระอยู่ที่ 15.91% และ NPL ของ SME ราว 9% ของสินเชื่อรวม สำหรับแนวทางบริหารเศรษฐกิจช่วงที่เหลือของปี สศช.จะเร่งดูแลภาคเกษตรและบริหารจัดการน้ำ รักษาแรงส่งการส่งออกและกระจายตลาด เร่งอำนวยความสะดวกการลงทุนและพัฒนาระบบนิเวศ Data Center เร่งเบิกจ่ายและลงทุนโครงสร้างพื้นฐาน รวมถึงส่งเสริม PPP และ Thailand Future Fund พร้อมเร่ง Energy Transition และลดการพึ่งพาแหล่งนำเข้าที่มีความเสี่ยง ขณะที่เศรษฐกิจไตรมาส 3 มีแนวโน้มฟื้นตัวจากไตรมาส 2 หลังผลกระทบจากความขัดแย้งในตะวันออกกลางมีแนวโน้มลดลง โดยยังคงประมาณการ GDP ทั้งปีที่ 2.2%

นายดนุชา กล่าวว่า ส่วนกรณีอินโดนีเซียพยายามดึงผู้ผลิตรถยนต์ญี่ปุ่นไปลงทุน ไทยยังมีข้อได้เปรียบจากฐานการผลิตและ Supply Chain อุตสาหกรรมยานยนต์ที่สะสมมากว่า 30 ปี จึงเชื่อว่าผู้ผลิตรถยนต์ญี่ปุ่นยังมองไทยเป็นฐานการผลิตสำคัญ ขณะที่มาตรการอำนวยความสะดวกนำเข้าชิ้นส่วนมีเป้าหมายเพื่อรักษาการจ้างงาน การส่งออก และสร้างมูลค่าเพิ่มในประเทศ มากกว่าการเพิ่มรายได้จากภาษีนำเข้า