âdem

Ayrıca bakınız: ADEM, Âdem, adem

Türkçe

Söyleniş

• IPA^(anahtar): /ɑːˈdem/, /ɑːdemˈleɾ/
• Heceleme: â‧dem

Köken

Arapça آدم‎ (ʔa:dem)

Ad

âdem (belirtme hâli âdemi, çoğulu âdemler)

Âdem

1. (insan) insan.

Türetilmiş kavramlar

1. âdembaba, âdemelması, âdem evladı, âdemoğlu, beniâdem

Çekimleme

âdemin çekimlemesi

hâl	tekil	çoğul
yalın	âdem	âdemler
belirtme	âdemi	âdemleri
yönelme	âdeme	âdemlere
bulunma	âdemde	âdemlerde
ayrılma	âdemden	âdemlerden
tamlayan	âdemin	âdemlerin

iyelik ekleriyle

kişi	tekil	çoğul
1. tekil (benim)
yalın	âdemim	âdemlerim
belirtme	âdemimi	âdemlerimi
yönelme	âdemime	âdemlerime
bulunma	âdemimde	âdemlerimde
ayrılma	âdemimden	âdemlerimden
tamlayan	âdemimin	âdemlerimin
2. tekil (senin)
yalın	âdemin	âdemlerin
belirtme	âdemini	âdemlerini
yönelme	âdemine	âdemlerine
bulunma	âdeminde	âdemlerinde
ayrılma	âdeminden	âdemlerinden
tamlayan	âdeminin	âdemlerinin
3. tekil (onun)
yalın	âdemi	âdemleri
belirtme	âdemini	âdemlerini
yönelme	âdemine	âdemlerine
bulunma	âdeminde	âdemlerinde
ayrılma	âdeminden	âdemlerinden
tamlayan	âdeminin	âdemlerinin
1. çoğul (bizim)
yalın	âdemimiz	âdemlerimiz
belirtme	âdemimizi	âdemlerimizi
yönelme	âdemimize	âdemlerimize
bulunma	âdemimizde	âdemlerimizde
ayrılma	âdemimizden	âdemlerimizden
tamlayan	âdemimizin	âdemlerimizin
2. çoğul (sizin)
yalın	âdeminiz	âdemleriniz
belirtme	âdeminizi	âdemlerinizi
yönelme	âdeminize	âdemlerinize
bulunma	âdeminizde	âdemlerinizde
ayrılma	âdeminizden	âdemlerinizden
tamlayan	âdeminizin	âdemlerinizin
3. çoğul (onların)
yalın	âdemi	âdemleri
belirtme	âdemini	âdemlerini
yönelme	âdemine	âdemlerine
bulunma	âdeminde	âdemlerinde
ayrılma	âdeminden	âdemlerinden
tamlayan	âdeminin	âdemlerinin

Kaynakça

• TDK Türkçe Sözlük'te: "âdem".
  TDK Özel Sözlük'te: âdem"