Asparagus

Asparagus
	Tangkal Asparagus officinalis anu parantos sawawa sarta manjangan di alam bebas.
Klasifikasi ilmiah
Karajaan:	Plantae
Ordo:	Asparagales
Kulawarga:	Asparagaceae
Génus:	Asparagus; L. (1753)
Spésiés
	Asparagus officinalis; Asparagus setaceus; Asparagus racemosus; (sarta leuwih ti 200 spésiés sanésna);

Asparagus nyaéta salasahiji genus tutuwuhan kembangan dina kulawarga Asparagaceae anu ngawengku leuwih ti 200 spésiés ^[1]. Ieu genus téh asalna tina wilayah Éropa, Afrika, sarta Asia, nanging ayeuna parantos sumebar sarta dipelak di sakuliah dunya ^[2]. Sababaraha jinisna dimangpaatkeun salaku sayuran, sedengkeun jinis sanésna dipaké pikeun tutuwuhan hias ^[2].

Étimologi

Ngaran Asparagus asalna tina basa Yunani aspharagos (ἀσφáραγos) atanapi asparagos anu hartina "sirung" atanapi "kuncup anu anyar tumuwuh" ^[3]. Istilah ieu sacara resmi ditetepkeun dina sistem taksonomi ku Carl Linnaeus dina taun 1753 ^[4].

Ciri Has

Tutuwuhan Asparagus miboga ciri-ciri anu mandiri dibandingkeun sareng monokotil sanésna:

Daun: Daun sajatina kacida leutikna sarta mirip saperti sisit, sedengkeun anu katingal saperti daun sabenerna nyaéta dahan anu robah wangunna (disebut cladode) ^[3].
Sirung: Miboga sirung (shoot) anu tumuwuh tina rimpang di jero taneuh, anu biasa disebut "rebung" asparagus ^[2].
Kembang: Kembangna leutik sarta biasana miboga wangun saperti loncéng ^[4].

Mangpaat

Dina kahirupan manusa, genus Asparagus miboga dua kagunaan utama:

Sayuran: Spésiés Asparagus officinalis dipanén nalika sirungna masih ngora kénéh pikeun dijantenkeun sayuran anu loba kandungan vitaminna ^[2].
Hiasan: Sababaraha jinis saperti Asparagus setaceus (sering disebut "paku hias") dipaké pikeun ngapaésan karangan kembang atanapi taman buruan ^[2].
Ubar: Dina sababaraha budaya, akarna dimangpaatkeun pikeun ubar tradisional anu boga sipat diurétik (ngalancarkeun kahampangan) ^[2].

Rujukan

↑ Chase, M. W. (2009). "A phylogenetic classification of the land plants". Botanical Journal of the Linnean Society. 161 (2): 122–127.
1 2 3 4 5 6 Heyne, K. (1913). De Nuttige Planten van Nederlandsch-Indië. Batavia: Ruygrok & Co. hlm. 430.
1 2 Wittstein, G.C. (1852). Etymologisch-botanisches Handwörterbuch. Ansbach. hlm. 79.
1 2 Linnaeus, C. (1753). Species Plantarum. Stockholm: Laurentius Salvius. hlm. 313.

[Chase2009-1] Chase, M. W. (2009). "A phylogenetic classification of the land plants". Botanical Journal of the Linnean Society. 161 (2): 122–127.

[Heyne430-2] 1 2 3 4 5 6 Heyne, K. (1913). De Nuttige Planten van Nederlandsch-Indië. Batavia: Ruygrok & Co. hlm. 430.

[Wittstein1852-3] 1 2 Wittstein, G.C. (1852). Etymologisch-botanisches Handwörterbuch. Ansbach. hlm. 79.

[Linnaeus1753-4] 1 2 Linnaeus, C. (1753). Species Plantarum. Stockholm: Laurentius Salvius. hlm. 313.

[1]

[2]

[3]

[4]