Przejdź do zawartości

Marc Polmans

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Marc Polmans
Ilustracja
Państwo

 Australia

Data i miejsce urodzenia

2 maja 1997
Amanzimtoti

Wzrost

188 cm

Gra

praworęczny, oburęczny bekhend

Status profesjonalny

2015

Zakończenie kariery

aktywny

Trener

Greg Polmans

Gra pojedyncza
Wygrane turnieje

0

Najwyżej w rankingu

116 (12 października 2020)

Australian Open

2R (2020)

Roland Garros

2R (2020)

Wimbledon

2R (2021)

US Open

1R (2020)

Gra podwójna
Wygrane turnieje

3

Najwyżej w rankingu

26 (20 lipca 2026)

Australian Open

F (2026)

Wimbledon

2R (2026)

US Open

1R (2017, 2021)

Gra mieszana
Australian Open

SF (2021, 2023, 2024)

Wimbledon

F (2026)

Marc Polmans (ur. 2 maja 1997 w Amanzimtoti) – australijski tenisista.

Kariera tenisowa

[edytuj | edytuj kod]

Jako junior Polmans wygrał Australian Open 2015 w konkurencji gry podwójnej chłopców, w której jego partnerem był Jake Delaney. W meczu mistrzowskim pokonali Huberta Hurkacza i Alexa Molčana wynikiem 0:6, 6:2, 10–8.

Zawodowym tenisistą Polmans jest od 2015 roku.

W styczniu 2017 zagrał, dzięki otrzymaniu dzikiej karty, razem z Andrew Whittingtonem w turnieju deblowym Australian Open. Australijska para osiągnęła półfinał po wyeliminowaniu m.in. w ćwierćfinale Pierre’a-Hugues’a Herberta i Nicolasa Mahuta (nr 1. w rozstawieniu). Mecz o udział w finale przegrali z Henrim Kontinenem i Johnem Peersem.

W cyklu ATP Tour wygrał trzy turnieje w grze podwójnej z czterech rozegranych finałów. Ponadto zwyciężył w trzech singlowych oraz jedenastu deblowych turniejach rangi ATP Challenger Tour.

W 2026 roku, startując w parze z Jasonem Kublerem awansował do finału wielkoszlemowego Australian Open. Wówczas australijska para przegrała z Christianem Harrisonem i Nealem Skupskim 6:7(4), 4:6.

W tym samym sezonie wraz z Storm Hunter dotarł do finału Wimbledonu w grze mieszanej, w którym przegrali z Jeļeną Ostapenko i Marcelo Arévalo 6:4, 5:7, 2:6.

W rankingu gry pojedynczej najwyżej był na 116. miejscu (12 października 2020), a w klasyfikacji gry podwójnej na 26. pozycji (20 lipca 2026).

Historia występów wielkoszlemowych

[edytuj | edytuj kod]
Legenda

     W, wygrany turniej

     F, przegrana w finale

     SF, przegrana w półfinale

     QF, przegrana w ćwierćfinale

     xR, przegrana w x rundzie

     Qx, przegrana w x rundzie kwalifikacji

     A, brak startu

     NH, turniej nie odbył się

Występy w grze pojedynczej

[edytuj | edytuj kod]
Turniej2014201520162017201820192020202120222023202420252026TytułyZ–P
Australian Open Q1 Q2 Q1 Q1 Q1 1R 2R 1R Q2 Q2 1R Q2 Q1 0 / 4 1 – 4
French Open A A A Q2 Q1 Q2 2R Q3 A Q2 Q1 A A 0 / 1 1 – 1
Wimbledon A A A Q1 Q1 Q2 NH 2R A Q3 Q1 A A 0 / 1 1 – 1
US Open A A A Q1 Q3 Q1 1R Q1 Q1 Q3 Q2 A 0 / 1 0 – 1
Bilans spotkań 0–0 0–0 0–0 0–0 0–0 0–1 2–3 1–2 0–0 0–0 0–1 0–0 0–0 0 / 7 3 – 7

Występy w grze podwójnej

[edytuj | edytuj kod]
Turniej2014201520162017201820192020202120222023202420252026TytułyZ–P
Australian Open A A A SF 1R 1R QF 3R 1R 2R 1R 2R F 0 / 10 16 – 10
French Open A A A A A A A A A A A A A 0 / 0 0 – 0
Wimbledon A A A 1R A A NH A A A A A 2R 0 / 2 1 – 2
US Open A A A 1R A A A 1R A A A A 0 / 2 0 – 2
Bilans spotkań 0–0 0–0 0–0 4–3 0–1 0–1 3–1 2–2 0–1 1–1 0–1 1–1 6–2 0 / 14 17 – 14

Finały w turniejach ATP Tour

[edytuj | edytuj kod]
Legenda
Wielki Szlem
Igrzyska olimpijskie
Tennis Masters Cup /
ATP Finals
ATP Masters Series /
ATP Tour Masters 1000
ATP International Series Gold /
ATP Tour 500
ATP International Series /
ATP Tour 250

Gra podwójna (3–1)

[edytuj | edytuj kod]
Końcowy wynikNrDataTurniejNawierzchniaPartnerPrzeciwnicyWynik finału
Finalista 1. 31 stycznia 2026 Australian Open, Melbourne Twarda Australia Jason Kubler Stany Zjednoczone Christian Harrison
Wielka Brytania Neal Skupski
6:7(4), 4:6
Zwycięzca 1. 23 maja 2026 Genewa Ceglana Monako Romain Arneodo Indie Yuki Bhambri
Nowa Zelandia Michael Venus
3:6, 7:6(2), 10–7
Zwycięzca 2. 19 lipca 2026 Gstaad Ceglana Austria Lucas Miedler Brazylia Marcelo Demoliner
Stany Zjednoczone Robert Galloway
6:4, 6:3
Zwycięzca 3. 25 lipca 2026 Kitzbühel Ceglana Austria Lucas Miedler Niemcy Jakob Schnaitter
Niemcy Mark Wallner
6:2, 6:2

Gra mieszana (0–1)

[edytuj | edytuj kod]
Końcowy wynikNrDataTurniejNawierzchniaPartnerkaPrzeciwnicyWynik finału
Finalista 1. 9 lipca 2026 Wimbledon, Londyn Trawiasta Australia Storm Hunter Łotwa Jeļena Ostapenko
Salwador Marcelo Arévalo
6:4, 5:7, 2:6

Finały juniorskich turniejów wielkoszlemowych

[edytuj | edytuj kod]

Gra podwójna (1–0)

[edytuj | edytuj kod]
Końcowy wynikNrDataTurniejNawierzchniaPartnerPrzeciwnicyWynik finału
Zwycięzca 1. 30 stycznia 2015 Australian Open, Melbourne Ceglana Australia Jake Delaney Polska Hubert Hurkacz
Słowacja Alex Molčan
0:6, 6:2, 10–8

Zwycięstwa w turniejach ATP Challenger Tour w grze pojedynczej

[edytuj | edytuj kod]
Końcowy wynikNrDataTurniejNawierzchniaPrzeciwnikWynik finału
Zwycięzca 1. 11 lutego 2018 Launceston Twarda Australia Bradley Mousley 6:2, 6:2
Zwycięzca 2. 24 marca 2019 Zhangjiagang Twarda Włochy Lorenzo Giustino 6:4, 4:6, 7:6(4)
Zwycięzca 3. 27 października 2019 Traralgon Twarda Australia Andrew Harris 7:5, 6:3

Bibliografia

[edytuj | edytuj kod]
  • Profil na stronie ATP [online], Association of Tennis Professionals [dostęp 2026-07-26] (ang.).
  • Profil na stronie ITF [online], International Tennis Federation [dostęp 2026-07-26] (ang.).