Siem Vroom
| Siem Vroom | ||||
|---|---|---|---|---|
 | ||||
Siem Vroom (1980) | ||||
| Algemene informatie | ||||
| Volledige naam | Simon Vroom | |||
| Geboortedatum | Beemster, 22 april 1931 | |||
| Geboorteplaats | Beemster[1][2] | |||
| Overlijdensdatum | Amsterdam, 6 juni 1985 | |||
| Overlijdensplaats | Amsterdam[1][2] | |||
| Land |  Â Nederland | |||
| Werk | ||||
| Jaren actief | 1956-1985 | |||
| Beroep(en) | acteur | |||
| ||||
Simon (Siem) Vroom (Beemster, 22 april 1931 â Amsterdam, 6 juni 1985) was een Nederlands acteur.[3]
Loopbaan
[bewerken | brontekst bewerken]Siem Vroom behaalde in 1956 zijn diploma aan de Toneelacademie Maastricht. Hij debuteerde bij Theater als Gus Ski Jablonski in In de laatste minuut. Van 1959 tot 1961 speelde hij bij het Rotterdams Toneel, waarna hij terugkeerde naar Theater in Arnhem. Vanaf 1971 was hij verbonden aan Globe. Dit gezelschap leende hem voor de titelrol in Harry Mulischâ Oidipous, Oidipous uit aan het Amsterdams Toneel.[4] Later speelde hij bij het Publiekstheater. In 1974 gaf Siem Vroom bij het Zuidelijk Toneel Globe in Equus gestalte aan de psychiater Martin Dysart.[3]
Op televisie was hij te zien in een groot aantal producties, waaronder De Kris Pusaka en Erik of het klein insectenboek, naar het boek van Godfried Bomans. In 1984 speelde hij op televisie kardinaal Granvelle in Willem van Oranje. Het overlijdensbericht uit juni 1985 vermeldt daarnaast een recente rol in Het bloed kruipt.[5]
In de bioscoop was hij onder andere te zien in de speelfilms Brandende liefde en De lift, beide uit 1983. In 1977 vertolkte hij de rol van Nederlandse verzetsleider in de Brits-Amerikaanse film A Bridge Too Far.
Persoonlijk leven
[bewerken | brontekst bewerken]Ziekte en overlijden
[bewerken | brontekst bewerken]In januari 1981 kreeg Vroom last van spieren die hij niet goed onder controle kon houden. Volgens een overlijdensbericht in het Algemeen Dagblad gebruikte hij tijdens zijn laatste twee levensjaren een rolstoel. Hij bleef aanvankelijk optreden en speelde onder meer Socrates in Symposium bij Toneelgroep Baal, maar moest het toneelwerk uiteindelijk opgeven.[5]
Vroom leed aan een ernstige spierziekte en overleed op 6 juni 1985 in Amsterdam, op 54-jarige leeftijd.[3][6]
Onderscheidingen
[bewerken | brontekst bewerken]| Jaar | Prijs | Voorstelling |
|---|---|---|
| 1972 | Albert van Dalsumprijs | Oidipous, Oidipous; Amsterdams Toneel[4][8] |
| 1974 | Louis d'Or | Ik, Claudius; Zuidelijk Toneel Globe |
| 1980 | Arlecchino | Lucifer; Publiekstheater |
| 1985 | Louis d'Or | Symposium; Toneelgroep Baal |
Film en televisie (selectie)
[bewerken | brontekst bewerken]| Jaar | Productie | Rol of toelichting |
|---|---|---|
| 1977 | A Bridge Too Far | Nederlandse verzetsleider |
| 1977 | De Kris Pusaka | Televisieserie[9] |
| 1980 | Mensch durf te leven | Televisiespel[10] |
| 1983 | De lift | Film |
| 1983 | Brandende liefde | Film |
| 1984 | Willem van Oranje | Kardinaal Granvelle |
- 1 2 Freebase Data Dumps.
- 1 2 https://theaterencyclopedie.nl/wiki/Siem_Vroom; TheaterEncyclopedie; geraadpleegd op: 2 april 2026; genoemd als: Siem Vroom; Theaterencyclopedie-identificatiecode: 01944072-b000-7302-b914-ff92e28470d0.
- 1 2 3 Siem Vroom. TheaterEncyclopedie. Geraadpleegd op 4 oktober 2026.
- 1 2 "Van Dalsum-prijs voor Siem Vroom", Tubantia, 9 september 1972.
- 1 2 Ton Olde Monnikhof, "[Overlijdensbericht over Siem Vroom]", Algemeen Dagblad, 8 juni 1985.
- â ANP, "Acteur Siem Vroom in Amsterdam overleden", Leeuwarder Courant, 8 juni 1985.
- â Historisch overzicht toneelprijzen tot en met 2025. Vereniging van Schouwburg- en Concertgebouwdirecties. Geraadpleegd op 4 oktober 2026.
- â "Siem Vroom krijgt Van Dalsum-prijs", Trouw, 9 september 1972.
- â Siem Vroom: De Kris Pusaka. De Schatkamer, Nederlands Instituut voor Beeld en Geluid. Geraadpleegd op 4 oktober 2026.
- â Mensch durf te leven. De Schatkamer, Nederlands Instituut voor Beeld en Geluid. Geraadpleegd op 4 oktober 2026.
