Erich Haenisch
| Erich Haenisch | ||
|---|---|---|
| Persoonlijke gegevens | ||
| Geboortedatum | 27 augustus 1880[1] | |
| Geboorteplaats | Berlijn | |
| Overlijdensdatum | 21 december 1966[1] | |
| Overlijdensplaats | Stuttgart | |
| Academische achtergrond | ||
| Archieflocatie(s) | Staatsbibliothek zu Berlin[2] | |
| Erkenning en lidmaatschap | ||
| Lid van | Duitse Academie van Wetenschappen in Berlijn, Pruisische Academie van Wetenschappen, Saksische Academie van Wetenschappen (5 mei 1930 – 1 december 1932), Saksische Academie van Wetenschappen (1 december 1932), Beierse Academie van Wetenschappen en Geesteswetenschappen | |
Erich Haenisch (Berlijn, 27 augustus 1880 - Stuttgart, 21 december 1966) was een Duits sinoloog en mongoloog.
Haenisch studeerde bij Wilhelm Grube en gaf later zelf les aan de Humboldt Universiteit Berlijn, eerst sinds 1913 als privé-docent en vanaf 1920 als buitengewoon professor. Vanaf 1925 gaf hij kortstondig les aan de Georg-August-Universität Göttingen, maar hij wisselde nog hetzelfde jaar naar de Universiteit van Leipzig. In 1932 keerde hij terug als professor in de sinologie aan de Universiteit van Berlijn. Parallel daaraan was bij professor in de Oost-Aziatische cultuur en Taalwetenschappen aan de Ludwig-Maximilians-Universiteit München
Zijn leergang Klassieke Chinese Schrifttaal was gedurende lange tijd het maatgevende leerwerk in het Duitstalige gebied.
Externe link
[bewerken | brontekst bewerken]- (en) Biografie
- 1 2 Nationaal Normbestand van Duitsland; geraadpleegd op: 9 april 2014.
- ↑ https://kalliope-verbund.info/DE-611-BF-1144.
