Naar inhoud springen

Edwin Landseer

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
Edwin Landseer
Portret van Edwin Landseer door Watkins, 1870, Royal Collection
Portret van Edwin Landseer door Watkins, 1870, Royal Collection
Persoonsgegevens
Geboren Londen, 7 maart 1802Bewerken op Wikidata
Overleden Londen, 1 oktober 1873Bewerken op Wikidata
Begraafplaats St Paul's CathedralBewerken op Wikidata
Opleiding en beroep
Opleiding gevolgd aan Royal Academy of ArtsBewerken op Wikidata
Beroep kunstschilder,[1][2] beeldhouwer,[1][2] architectonisch tekenaar,[1] etser,[1][2] kunstenaar[3]Bewerken op Wikidata
Werkveld jeugdliteratuurBewerken op Wikidata
Oriënterende gegevens
Stroming romantiek[4]Bewerken op Wikidata
Stijl landschapschilderkunst, dierkunst, dierenschilderkunst,[5] portret[5]Bewerken op Wikidata
Bekende werken Monarch of the Glen, A Distinguished Member of the Humane Society, Laying Down the LawBewerken op Wikidata
Werklocatie Londen[5]Bewerken op Wikidata
Erkenning en lidmaatschap
Lid van Royal Academy of ArtsBewerken op Wikidata
Kunstenaars­map­locatie Smithsonian American Art and Portrait Gallery-bibliotheek,[6] Frick-kunstreferentiebibliotheekBewerken op Wikidata
Prijzen en erkenningen Orde van Verdienste voor Kunst en WetenschapBewerken op Wikidata
Links
RKD-profiel
Dbnl-profiel
Portaal  Portaalicoon   Kunst & Cultuur
Een van de leeuwen op Trafalgar Square, 1867, Londen

Sir Edwin Henry Landseer (Londen, 7 maart 1802 - aldaar, 1 oktober 1873) was een Engels kunstschilder, etser en beeldhouwer. Hij was gespecialiseerd in het schilderen van dieren, met name paarden, honden en herten, maar vervaardigde ook portretten, onder andere van Sir Walter Scott, en historiestukken. Als beeldhouwer is hij vooral bekend van de befaamde leeuwen aan de voet van Nelson's Column op het Londense Trafalgar Square, die in 1867 werden onthuld.

Leven en werk

[bewerken | brontekst bewerken]

Landseer was een zoon van de graveur en schrijver John Landseer (1769-1852) en werd in zijn jeugd beschouwd als een wonderkind. Hij studeerde bij zijn vader en bij de historieschilder Benjamin Haydon. Op 13-jarige leeftijd exposeerde hij zijn eerste werken bij de Royal Academy of Arts.

Hij bezocht Schotland op 20-jarige leeftijd en raakte begeesterd door het landschap, dat hij herhaaldelijk weergaf in zijn dierenportretten. Zeer befaamd werd zijn schilderij Monarch of the Glen (1851).

Toen hij 24 was, werd Landseer gekozen tot geassocieerd lid van de academie en in 1831 tot volledig lid. Hij was een favoriet van koningin Victoria, die hem in 1850 tot ridder verhief; sindsdien mocht hij de titel sir voeren. In 1866 werd hij verkozen tot voorzitter van de academie, maar hij bedankte voor de eer.

Landseers werk bereikte een grote populariteit in brede kring en veel van zijn werken vonden in de vorm van etsen en lithografieën hun weg naar de muren van talloze huishoudens.

De kunstenaar kreeg al op vrij jonge leeftijd te kampen met psychische problemen, waar hij de rest van zijn leven mee zou worstelen. Hij leed aan zware depressies, op latere leeftijd verhevigd door alcohol- en drugsgebruik. Hij bleef echter steeds doorwerken. Kort voor zijn dood, in 1872, liet zijn familie hem krankzinnig verklaren.[7]

Landseer overleed in St John's Wood in Londen en werd met grote eer bijgezet in St Paul's Cathedral.

De Landseer ECT, ook wel Landseer E.C.T., is een wit-zwart hondenras dat naar Edwin Landseer werd genoemd.

[bewerken | brontekst bewerken]
Zie de categorie Edwin Landseer van Wikimedia Commons voor mediabestanden over dit onderwerp.