Anima Christi
Het Anima Christi is een laat-middeleeuwse smeekbede tot Jezus, teruggaand tot de 14e eeuw. Het behoort tot de traditie van de Katholieke Kerk, maar heeft ook een plaats in de Anglicaanse en Lutheraanse eredienst.
Het Anima Christi heeft betrekking op het verlossende lijden van Jezus, waarmee de gelovige zich innerlijk wil verenigen. Het sluit nauw aan bij het centrale Rooms-Katholieke ritueel van het Misoffer (de Heilige Eucharistie) waarin Christus zijn lichaam en bloed, in de vorm van brood en wijn, aan de gelovigen aanbiedt. Daarom werd het Anima lange tijd, als privé-gebed, gebeden tijdens Consecratie, Elevatie en Communie, de bepalende momenten van het Eucharistisch ritueel.
In het verleden werd het gebed wel toegeschreven aan St. Ignatius van Loyola, die het had opgenomen in zijn "Geestelijke Oefeningen", reden waarom het gebed ook wel de "Verzuchtingen van Sint Ignatius" (Aspiraciones de San Ignacio) genoemd wordt. Vroege Nederlandse vertalingen worden aangetroffen in 15e-eeuwse Brabantse en Vlaamse handschriften en getijdenboeken: "O siele xpi [Christi] heilige mi, O lichaem xpi maect mi behouden". De heilige John Henry Newman heeft in het midden van de 19e eeuw een bekende Engelse vertaling van het Anima Christi gemaakt. De tekst heeft ook tal van componisten geïnspireerd, zoals Jean-Baptiste Lully, Giovanni Valentini, Heinrich Schütz en Franz Liszt. De meest gezongen eigentijdse melodie stamt van de Italiaanse priester Marco Frisina.
Gebed
[bewerken | brontekst bewerken]| Latijn | Nederlandse vertaling |
|---|---|
|
|
Verder lezen
[bewerken | brontekst bewerken]- https://praywithjesus.ai/anima-christi
- https://www.ourcatholicprayers.com/anima-christi.html. Gearchiveerd op 16 december 2021.
