Gottinga

Locus: 51°32′2″N 9°56′8″E
Numerus incolarum: 116 891, 121 961, 121 364, 121 060, 124 132, 121 831, 129 656, 109 892, 5 000, 132 866, 134 212, 132 873, 118 914, 10 396, 119 177, 119 529, 119 801, 116 557, 118 946, 120 261, 127 259, 130 521
Situs interretialis
Nomen officiale: Göttingen
Gestio
Procuratio superior: Circulus Gottingae
Geographia
Regiones urbanae: Innenstadt, Q2036110, Südstadt, Weststadt, Nord, Weende, Nikolausberg, Geismar, Grone, Herberhausen, Groß Ellershausen, Hetjershausen, Knutbühren, Elliehausen, Esebeck, Holtensen, Deppoldshausen, Roringen
Territoria finitima: Mulhusa Thuringorum
Coniunctiones urbium

Gottinga[1][2][3] seu Tuliphordium[4] seu Gotinga[4], Goettinga[4][2], Goddinga[4][2] (Theodisce et Sagterlandice Göttingen; Saxonice Chöttingen) est urbs circiter 117 000 incolarum in meridie Saxoniae Inferioris et in medio fere Germaniae sita. Est caput circuli Gottingae.
Districtus et vici
[recensere | fontem recensere]Urbs Gottinga in districtus (Theodisce Stadtbezirk) duodeviginti et pagos[5] (Theodisce Ortschaften) novem divisa est.
Districtus
[recensere | fontem recensere]
| Numerus districtus | Districtus (Latine) | Districtus (Theodisce) | Numerus incolarum[6] | Area (km²)[7] |
|---|---|---|---|---|
| 01 | Urbs Interior[8][9] | Innenstadt | 10 717 | 1,49 |
| 02 | Urbs Orientalis[8][10] | Oststadt | 16 621 | 7,05 |
| 03 | Urbs Meridionalis[8][11] | Südstadt | 18 631 | 3,77 |
| 04 | Urbs Occidentalis[8][12] | Weststadt | 13 182 | 5,75 |
| 05 | Urbs Septentrionalis[8][13] | Nordstadt | 11 144 | 1,85 |
| 06 | Weende | Weende | 18 968 | 9,85 |
| 07 | Mons Sancti Nicolai[14] | Nikolausberg | 3 675 | 7,45 |
| 08 | Geismare[2] | Geismar | 19 292 | 14,28 |
| 09 | Grona[2] | Grone | 11 881 | 7,68 |
| 10 | Herberhusa[15] | Herberhausen | 1 770 | 15,21 |
| 11 | Ellershusa Maior[15][16] | Groß Ellershausen | 1 347 | 3,90 |
| 12 | Hetiershusa[15] | Hetjershausen | 1 075 | 7,56 |
| 13 | Knutbuhra[17] | Knutbühren | 155 | 3,98 |
| 14 | Elliehusa[15] | Elliehausen | 3 025 | 6,32 |
| 15 | Esebeke[18] | Esebeck | 630 | 5,89 |
| 16 | Holtensa[17] | Holtensen | 1 861 | 3,07 |
| 17 | Deppoldshusa[15] | Deppoldshausen | 20 | 4,91 |
| 18 | Roringa[19] | Roringen | 998 | 7,08 |
| Totum | 134 632 | 117,08 | ||
Vici
[recensere | fontem recensere]Ad Gottingam hi vici etiam pertinent:
- Elliehusa/Esebeke[15][18] (Theodisce Elliehausen/Esebeck; Saxonice Eljehusen un Esebek);
- Geismare[2] (Theodisce Geismar; Saxonice Chaismer, ) antiquo cum loco Zietenkaserne (Theodisce Zietenkaserne), hodie Zietenterrassa[17] (Theodisce Zietenterrassen) vocato;
- Grona[2] (Theodisce Grone; Saxonice Chraune);
- Ellershusa Maior/Hetiershusa/Knutbuhra[15][16][17] (Theodisce Groß Ellershausen/Hetjershausen/Knutbühren; Saxonice Ellershusen un Hetjeshusen un Knutboiern);
- Herberhusa[15] (Theodisce Herberhausen; Saxonice Helpershusen)
- Holtensa[17] (Theodisce et Saxonice Holtensen)
- Mons Sancti Nicolai[14] (Theodisce Nikolausberg; Saxonice Klasberch)
- Roringa[19] (Theodisce Roringen; Saxonice Roaringen)
- Weende/Deppoldshusa[15] (Theodisce Weende/Deppoldshausen; Saxonice Wene un Deppelshusen)
Historia
[recensere | fontem recensere]Primordia vici, qui postea Gottinga factus est, in historiae obscuritate iacent. Mentio prima facta est in testamento quo Otto I imperator Germaniae monasterio Sancti Mauritii Magdeburgae agros donavit, qui ad vicum “Gutingi” appellatum pertinebant. Constat autem iam saeculo septimo homines illic habitavisse. E proximis saeculis, nulla monumenta ad nos pervenerunt, in quibus mentio facta est de vico Gutingi.
Quodam tempore saeculo duodecimo urbs condita est, fortasse Henrico Leone auctore, quod nomen a vico accepit. Nescimus, quando urbi iura urbis obtinuerit, sed ante annum 1229 factum esse debet. Medio aevo exeunte floruit urbs: merces Gottingenses usque ad Poloniam veniebant, anno 1351 membrum Hansae facta est haec urbs, exstructae sunt ecclesiae Sancti Iacobi, Sancti Ioannis, Sancti Albani, Sancti Pauli, et Sanctae Mariae, monasteria Franciscanorum ac Dominicanorum, curia et multae mercatorum domus.
Universitas
[recensere | fontem recensere]
Universitas Regia Georgia Augusta anno 1737 a Georgio Augusto Principe Electore Hannoverae et Rege Britanniae condita est.
Homines praeclari
[recensere | fontem recensere]Nati
[recensere | fontem recensere]- 1764 - Teresia Huber, diurnaria et scriptrix
- 1799 - Augustus de Ammon, ophthalmologus
- 1926 - Ioannes Iochen Vogel, vir publicus et sodalis SPD.
- 1932 - Bernhardus Vogel, vir publicus et sodalis CDU
Mortui
[recensere | fontem recensere]- 1777 - Ioannes Christianus Polycarpus Erxleben, zoologicus
- 1799 - Georgius Christophorus Lichtenberg, physicus
- 1834 - Carolus Ludovicus Harding, astronomus
- 1840 - Ioannes Fridericus Blumenbach, zoologicus
- 1855 - Carolus Fridericus Gauss, mathematicus
- 1859 - Iohannes Petrus Gustavus Lejeune Dirichlet, mathematicus
- 1882 - Fridericus Wöhler, chemicus
- 1891 - Gulielmus Eduardus Weber, physicus
- 1929 - Richardus Zsigmondy, chemicus
- 1931 - Otto Wallach, chemicus
- 1947 - Maximilianus Planck, physicus
- 1964 - Iacobus Franck, physicus
- 1968 - Otto Hahn, chemicus
- 1970 - Maximus Born, physicus
Nota
[recensere | fontem recensere]- ↑ Libri Googles
- 1 2 3 4 5 6 7 Orbis latinus: Lexikon lateinischer geographischer Namen des Mittelalters und der Neuzeit / 2. E-M.
- ↑ Iohannes Iacobus Hofmannus, Lexicon universale (1698) ~.
- 1 2 3 4 J. G. Th. Graesse, Orbis Latinus (Dresdae: Schönfeld, 1861; 1909. Brunsvici, 1972, 3 voll.) 1 (A–D), 2 (E–M), 3 (N–Z).
- ↑ Theodiscum vocabulum Ortschaft Latino "pagus-i" verti solet.
- ↑ Wohnberechtigte Bevölkerung in den Stadtbezirken und Statistischen Bezirken.
- ↑ Stadtgebietsfläche und Bevölkerungsdichte in den Stadtbezirken und Statistischen Bezirken 2019.
- 1 2 3 4 5 Theodiscum suffixum -stadt Latino vocabulo "urbs urbis" vertitur.
- ↑ Theodiscum praefixum Innen- Latino adiectivo "interior-ius" vertitur.
- ↑ Theodiscum praefixum Ost- Latino adiectivo "orientalis-e" vertitur.
- ↑ Theodiscum praefixum Süd- Latino adiectivo "meridionalis-e" vertitur.
- ↑ Theodiscum praefixum West- Latino adiectivo "occidentalis-e" vertitur.
- ↑ Theodiscum praefixum West- Latino adiectivo "Septentrionalis-e" vertitur.
- 1 2 Casemir, K., Ohainski, U., & Udolph, J. (2003). Die Ortsnamen des Landkreises Göttingen. Niedersächsisches Ortsnamenbuch, Band 4. Biliveldae: Verlag für Regionalgeschichte.
- 1 2 3 4 5 6 7 8 9 Germanica toponyma cum suffixis -haus(en) plerumque latinizari solent addito suffixo latinizato "-husa-ae", quamquam huius suffixi variantes inveniri possunt. Exempli gratiā: Petrishusa, Sachsenhusa, Sangerhusa, Sunthusa, Ahusa, Bebenhusa, Buozolteshusa, Chuzenhusa, Husa, Francohusa, Gisinhusa, Harthusa, Hilpertohusa apud J. G. Th. Graesse, Orbis Latinus (Dresdae: Schönfeld, 1861; 1909. Brunsvici, 1972, 3 voll.) 1 (A–D), 2 (E–M), 3 (N–Z).
- 1 2 De interpretatione toponymica adiectivorum Germanicorum "Klein" et "Gross" per Latina "Minor-us" et "Maior-ius", vide: Casemir, K., Ohainski, U., & Udolph, J. (2018). Die Ortsnamen des Landkreises Helmstedt und der Stadt Wolfsburg (Niedersächsisches Ortsnamenbuch, Teil VII). Verlag für Regionalgeschichte.
- 1 2 3 4 5 Germanica toponyma cum terminatione -en plerumque latinizari solent addita terminatione latinizata "-a-ae", quamquam huius terminationis variantes inveniri possunt. Exempli gratiā: Stolpa, Dresda apud articulum Vicipaedia de indice urbium et communium Saxoniae; et Ala, Amma, Brema, Salancema, Wisa, Groninga, Toringa apud J. G. Th. Graesse, Orbis Latinus (Dresdae: Schönfeld, 1861; 1909. Brunsvici, 1972, 3 voll.) 1 (A–D), 2 (E–M), 3 (N–Z).
- 1 2 Kirstin Casemir, Uwe Ohainski, Jürgen Udolph: Die Ortsnamen des Landkreises Göttingen. In: Jürgen Udolph (Hrsg.): Niedersächsisches Ortsnamenbuch (NOB). Teil IV. Verlag für Regionalgeschichte, Biliveldae 2003, ISBN 3-89534-494-X, S. 136 ff.
- 1 2 Germanica toponyma cum suffixis -ing et -ingen plerumque latinizari solent addito suffixo latinizato "-inga-ae", quamquam huius suffixi variantes inveniri possunt. Exempli gratiā: Huninga, Ihilinga, Incinga, Isininga, Lauginga, Leichlinga, Liuchinga, Liutmuntinga, Lollinga, Machtolvinga, Mecchinga, Memminga apud J. G. Th. Graesse, Orbis Latinus (Dresdae: Schönfeld, 1861; 1909. Brunsvici, 1972, 3 voll.) 1 (A–D), 2 (E–M), 3 (N–Z).
Nexus externus
[recensere | fontem recensere]| Vicimedia Communia plura habent quae ad Gottingam spectant. |
