Jump to content

Gottinga

E Vicipaedia
Wikidata Gottinga
Res apud Vicidata repertae:
Gottinga: insigne
Gottinga: insigne
Civitas: Germania
Locus: 51°32′2″N 9°56′8″E
Numerus incolarum: 116 891, 121 961, 121 364, 121 060, 124 132, 121 831, 129 656, 109 892, 5 000, 132 866, 134 212, 132 873, 118 914, 10 396, 119 177, 119 529, 119 801, 116 557, 118 946, 120 261, 127 259, 130 521
Situs interretialis
Nomen officiale: Göttingen

Gestio

Praefectus: Rolf-Georg Köhler, Wolfgang Meyer, Jürgen Danielowski, Rainer Kallmann, Artur Levi, Gerd Rinck, Joachim Kummer, Artur Levi, Walter Leßner, Gottfried Jungmichel, Petra Broistedt
Procuratio superior: Circulus Gottingae

Geographia

Superficies: 116.93 chiliometrum quadratum
Regiones urbanae: Innenstadt, Q2036110, Südstadt, Weststadt, Nord, Weende, Nikolausberg, Geismar, Grone, Herberhausen, Groß Ellershausen, Hetjershausen, Knutbühren, Elliehausen, Esebeck, Holtensen, Deppoldshausen, Roringen
Territoria finitima: Mulhusa Thuringorum

Coniunctiones urbium

Urbes gemellae: Wittenberga, Cheltenhamia, Thorunium, Departamento de León, Palum, Surisna, Hakeneia

Tabula aut despectus

Gottinga: situs
Gottinga: situs
Forum mercati et vetus curia.

Gottinga[1][2][3] seu Tuliphordium[4] seu Gotinga[4], Goettinga[4][2], Goddinga[4][2] (Theodisce et Sagterlandice Göttingen; Saxonice Chöttingen) est urbs circiter 117 000 incolarum in meridie Saxoniae Inferioris et in medio fere Germaniae sita. Est caput circuli Gottingae.

Districtus et vici

[recensere | fontem recensere]

Urbs Gottinga in districtus (Theodisce Stadtbezirk) duodeviginti et pagos[5] (Theodisce Ortschaften) novem divisa est.

Districtus Gottingenses (tabula Theodisce).
Numerus districtus Districtus (Latine) Districtus (Theodisce) Numerus incolarum[6] Area (km²)[7]
01 Urbs Interior[8][9]Innenstadt10 7171,49
02 Urbs Orientalis[8][10]Oststadt16 6217,05
03 Urbs Meridionalis[8][11]Südstadt18 6313,77
04 Urbs Occidentalis[8][12]Weststadt13 1825,75
05 Urbs Septentrionalis[8][13]Nordstadt11 1441,85
06 WeendeWeende18 9689,85
07 Mons Sancti Nicolai[14]Nikolausberg3 6757,45
08 Geismare[2]Geismar19 29214,28
09 Grona[2]Grone11 8817,68
10 Herberhusa[15]Herberhausen1 77015,21
11 Ellershusa Maior[15][16]Groß Ellershausen1 3473,90
12 Hetiershusa[15]Hetjershausen1 0757,56
13 Knutbuhra[17]Knutbühren1553,98
14 Elliehusa[15]Elliehausen3 0256,32
15 Esebeke[18]Esebeck6305,89
16 Holtensa[17]Holtensen1 8613,07
17 Deppoldshusa[15]Deppoldshausen204,91
18 Roringa[19]Roringen9987,08
Totum134 632117,08

Ad Gottingam hi vici etiam pertinent:

Primordia vici, qui postea Gottinga factus est, in historiae obscuritate iacent. Mentio prima facta est in testamento quo Otto I imperator Germaniae monasterio Sancti Mauritii Magdeburgae agros donavit, qui ad vicum “Gutingi” appellatum pertinebant. Constat autem iam saeculo septimo homines illic habitavisse. E proximis saeculis, nulla monumenta ad nos pervenerunt, in quibus mentio facta est de vico Gutingi.

Quodam tempore saeculo duodecimo urbs condita est, fortasse Henrico Leone auctore, quod nomen a vico accepit. Nescimus, quando urbi iura urbis obtinuerit, sed ante annum 1229 factum esse debet. Medio aevo exeunte floruit urbs: merces Gottingenses usque ad Poloniam veniebant, anno 1351 membrum Hansae facta est haec urbs, exstructae sunt ecclesiae Sancti Iacobi, Sancti Ioannis, Sancti Albani, Sancti Pauli, et Sanctae Mariae, monasteria Franciscanorum ac Dominicanorum, curia et multae mercatorum domus.

Sigillum universitatis regiae Georgiae Augustae.

Universitas Regia Georgia Augusta anno 1737 a Georgio Augusto Principe Electore Hannoverae et Rege Britanniae condita est.

Homines praeclari

[recensere | fontem recensere]
  1. Libri Googles
  2. 1 2 3 4 5 6 7 Orbis latinus: Lexikon lateinischer geographischer Namen des Mittelalters und der Neuzeit / 2. E-M.
  3. Iohannes Iacobus Hofmannus, Lexicon universale (1698) ~.
  4. 1 2 3 4 J. G. Th. Graesse, Orbis Latinus (Dresdae: Schönfeld, 1861; 1909. Brunsvici, 1972, 3 voll.) 1 (A–D), 2 (E–M), 3 (N–Z).
  5. Theodiscum vocabulum Ortschaft Latino "pagus-i" verti solet.
  6. Wohnberechtigte Bevölkerung in den Stadtbezirken und Statistischen Bezirken.
  7. Stadtgebietsfläche und Bevölkerungsdichte in den Stadtbezirken und Statistischen Bezirken 2019.
  8. 1 2 3 4 5 Theodiscum suffixum -stadt Latino vocabulo "urbs urbis" vertitur.
  9. Theodiscum praefixum Innen- Latino adiectivo "interior-ius" vertitur.
  10. Theodiscum praefixum Ost- Latino adiectivo "orientalis-e" vertitur.
  11. Theodiscum praefixum Süd- Latino adiectivo "meridionalis-e" vertitur.
  12. Theodiscum praefixum West- Latino adiectivo "occidentalis-e" vertitur.
  13. Theodiscum praefixum West- Latino adiectivo "Septentrionalis-e" vertitur.
  14. 1 2 Casemir, K., Ohainski, U., & Udolph, J. (2003). Die Ortsnamen des Landkreises Göttingen. Niedersächsisches Ortsnamenbuch, Band 4. Biliveldae: Verlag für Regionalgeschichte.
  15. 1 2 3 4 5 6 7 8 9 Germanica toponyma cum suffixis -haus(en) plerumque latinizari solent addito suffixo latinizato "-husa-ae", quamquam huius suffixi variantes inveniri possunt. Exempli gratiā: Petrishusa, Sachsenhusa, Sangerhusa, Sunthusa, Ahusa, Bebenhusa, Buozolteshusa, Chuzenhusa, Husa, Francohusa, Gisinhusa, Harthusa, Hilpertohusa apud J. G. Th. Graesse, Orbis Latinus (Dresdae: Schönfeld, 1861; 1909. Brunsvici, 1972, 3 voll.) 1 (A–D), 2 (E–M), 3 (N–Z).
  16. 1 2 De interpretatione toponymica adiectivorum Germanicorum "Klein" et "Gross" per Latina "Minor-us" et "Maior-ius", vide: Casemir, K., Ohainski, U., & Udolph, J. (2018). Die Ortsnamen des Landkreises Helmstedt und der Stadt Wolfsburg (Niedersächsisches Ortsnamenbuch, Teil VII). Verlag für Regionalgeschichte.
  17. 1 2 3 4 5 Germanica toponyma cum terminatione -en plerumque latinizari solent addita terminatione latinizata "-a-ae", quamquam huius terminationis variantes inveniri possunt. Exempli gratiā: Stolpa, Dresda apud articulum Vicipaedia de indice urbium et communium Saxoniae; et Ala, Amma, Brema, Salancema, Wisa, Groninga, Toringa apud J. G. Th. Graesse, Orbis Latinus (Dresdae: Schönfeld, 1861; 1909. Brunsvici, 1972, 3 voll.) 1 (A–D), 2 (E–M), 3 (N–Z).
  18. 1 2 Kirstin Casemir, Uwe Ohainski, Jürgen Udolph: Die Ortsnamen des Landkreises Göttingen. In: Jürgen Udolph (Hrsg.): Niedersächsisches Ortsnamenbuch (NOB). Teil IV. Verlag für Regionalgeschichte, Biliveldae 2003, ISBN 3-89534-494-X, S. 136 ff.
  19. 1 2 Germanica toponyma cum suffixis -ing et -ingen plerumque latinizari solent addito suffixo latinizato "-inga-ae", quamquam huius suffixi variantes inveniri possunt. Exempli gratiā: Huninga, Ihilinga, Incinga, Isininga, Lauginga, Leichlinga, Liuchinga, Liutmuntinga, Lollinga, Machtolvinga, Mecchinga, Memminga apud J. G. Th. Graesse, Orbis Latinus (Dresdae: Schönfeld, 1861; 1909. Brunsvici, 1972, 3 voll.) 1 (A–D), 2 (E–M), 3 (N–Z).

Nexus externus

[recensere | fontem recensere]
Vicimedia Communia plura habent quae ad Gottingam spectant.