hub

Kurmancî

Navdêr

hub m

1. evîn, eşq, hezkirin, hez, mihbet, mûsa
   • ~ 1640, Melayê Cizîrî, Dîwan:

     Riswayê 'işqê tenha ne ez bûm
     Kes dî zemanan hub bê melamet
     Du secde ferd in fi l-hal bibîn ber

Tewandin

Tewandina hub

Zayenda mê ya binavkirî
Rewş	Yekjimar	Pirjimar
Navkî	hub	hub
Îzafe	huba	hubên
Çemandî	hubê	huban
Nîşandera çem.	wê hubê	wan huban
Bangkirin	hubê	hubino
Zayenda mê ya nebinavkirî
Rewş	Yekjimar	Pirjimar
Navkî	hubek	hubin
Îzafe	hubeke	hubine
Çemandî	hubekê	hubinan

Formên alternatîv

• hib
• hibb
• hubb

Etîmolojî

Ji erebî حبtêkildarî hebîb, mihbet.

Werger

• Tirkî: sevim → tr, kara baş → tr

Hmongî

Rengdêr

hub

1. (rengdêr) kevn
   • Nimûneyekê lê zêde bike [ biguhêre ]

Îngilîzî

Bilêvkirin

• Deng (DYA):

  guhdar bikeⓘ

  (file)

• Deng (London, QY):

  guhdar bikeⓘ

  (file)

Navdêr

hub

1. nîva çerxî
   • Nimûneyekê lê zêde bike [ biguhêre ]