Galego

Etimoloxía: do latín unīre.

Pronuncia: /uˈniɾ/ (AFI)

Verbo transitivo

unir

Poñer dúas ou máis cousas ou seres en contacto, comunicación ou continuidade, de maneira que formen un conxunto ou todo unitario.
- Sinónimos: xuntar, agrupar, reunir, ligar, conectar, enlazar, arrimar, apegar, pegar
- Antónimos: desunir, separar, afastar, desligar, dividir, dispersar
- Termos relacionados: unión, xuntanza, contacto, ligazón, conexión, continuidade
- Exemplo: Temos que unir dúas mesas para cabermos todos.
- Exemplo: Uniron as pezas do crebacabezas e enmarcárono.
Establecer unha relación, ligazón ou vínculo material, moral, afectivo, político, legal ou social entre dúas ou máis persoas, cousas, lugares ou entidades.
- Sinónimos: ligar, vincular, relacionar, asociar, conectar
- Antónimos: desvincular, desligar, separar, distanciar, desunir
- Termos relacionados: vínculo, relación, ligazón, asociación, comunicación
- Exemplo: A ponte une a illa ao continente.
- Exemplo: Está unido ao equipo por un contrato de tres anos.
Poñer de acordo dúas ou máis persoas, grupos, organismos ou entidades para actuaren xuntos por un interese, fin ou causa común.
- Sinónimos: agrupar, asociar, xuntar, reunir, coaligar, coordinar
- Antónimos: dividir, enfrontar, separar, desunir, disgregar, dispersar
- Termos relacionados: acordo, alianza, coalición, asociación, interese común, unidade
- Exemplo: O desexo de melloras uniu os traballadores.
- Exemplo: Goberno e sindicatos uniron as súas forzas ante a Unión Europea.
Combinar dúas ou máis calidades, capacidades, actividades ou elementos nunha mesma persoa, cousa ou acción.
- Sinónimos: xuntar, combinar, conxugar, reunir, integrar, harmonizar
- Antónimos: separar, disociar, desligar, incompatibilizar
- Termos relacionados: combinación, integración, conxunción, compatibilidade, harmonía
- Exemplo: Unindo traballo e intelixencia, conseguirás todo o que queiras.
- Exemplo: A proposta une tradición e modernidade.
Ligar dúas persoas por matrimonio ou por outro vínculo formal semellante.
- Sinónimos: casar, conxunguir, enlazar, xunguir
- Antónimos: separar, divorciar, descasar
- Termos relacionados: matrimonio, casamento, vínculo, parella, conxunción
- Exemplo: O alcalde uniu a parella en matrimonio.
- Exemplo: A cerimonia uniunos diante das familias.

Verbo pronominal

unirse

Chegar dúas ou máis cousas ao mesmo punto, entrar en contacto, formar un conxunto único ou poñerse en comunicación.
- Sinónimos: xuntarse, agruparse, reunirse, asociarse, fundirse, conectarse, confluír
- Antónimos: separarse, afastarse, desunirse, dividirse, dispersarse
- Termos relacionados: unión, confluencia, contacto, ligazón, punto de unión, conxunto
- Exemplo: As augas do Avia e as do Miño únense no Ribeiro.
- Exemplo: O Sil únese co Miño no concello da Peroxa.
Establecer unha persoa, grupo, organismo ou entidade unha relación económica, política, afectiva, legal ou social con outra.
- Sinónimos: asociarse, xuntarse, vincularse, aliarse, ligarse
- Antónimos: separarse, desvincularse, desligarse, afastarse
- Termos relacionados: relación, asociación, alianza, vínculo, ligazón
- Exemplo: Uníronse en matrimonio despois de catro anos de noivado.
- Exemplo: A empresa uniuse a outras entidades para impulsar o proxecto.
Poñerse de acordo varias persoas, grupos ou organismos para traballaren ou actuaren por un interese común.
- Sinónimos: asociarse, xuntarse, agruparse, coaligarse, reunirse
- Antónimos: dividirse, enfrontarse, separarse, desunirse, disgregarse, dispersarse
- Termos relacionados: acordo, alianza, coalición, unidade, interese común
- Exemplo: Dous rivais poden unirse para lle facer fronte a un inimigo común.
- Exemplo: Os empregados uníronse nas súas reivindicacións.
Incorporarse unha persoa ou entidade a un grupo, organización, movemento ou causa.
- Sinónimos: incorporarse, sumarse, agregarse, adherirse, asociarse
- Antónimos: separarse, retirarse, abandonar, desvincularse
- Termos relacionados: incorporación, adhesión, grupo, organización, causa
- Exemplo: Moitos estudantes uníronse á protesta.
- Exemplo: Decidiu unirse ao equipo de voluntariado.

Observacións

A definición antiga «reducir ao mínimo a distancia» queda integrada no sentido xeral de poñer en contacto ou achegar ata formar un conxunto.
Nos sentidos materiais, unir pode alternar con xuntar, ligar, conectar, arrimar ou apegar, segundo o contexto.
Nos sentidos sociais, políticos ou institucionais, pode alternar con asociar, agrupar, aliar ou coaligar.
Nos sentidos de combinar elementos ou facer compatibles calidades, pode alternar con combinar, conxugar, integrar, conciliar ou harmonizar.

Expresións relacionadas

Termos relacionados

Traducións

1. Poñer en contacto, comunicación ou continuidade

Catalán: unir ^(ca), ajuntar ^(ca), juntar ^(ca)
Alemán: verbinden ^(de), vereinigen ^(de), zusammenfügen ^(de)
Inglés: join ^(en), unite ^(en), connect ^(en), attach ^(en)
Castelán: unir ^(es), juntar ^(es), adosar ^(es), arrimar ^(es)
Francés: unir ^(fr), joindre ^(fr), relier ^(fr)

Italiano: unire ^(it), congiungere ^(it), collegare ^(it)
Portugués: unir ^(pt), juntar ^(pt), ligar ^(pt)
Ruso: соединять ^(ru), объединять ^(ru), связывать ^(ru)
Chinés: 连接 ^(zh), 联合 ^(zh), 合并 ^(zh)

2. Establecer unha relación ou vínculo

Catalán: unir ^(ca), vincular ^(ca), relacionar ^(ca)
Alemán: verbinden ^(de), binden ^(de), verknüpfen ^(de)
Inglés: bind ^(en), link ^(en), connect ^(en), unite ^(en)
Castelán: unir ^(es), vincular ^(es), relacionar ^(es)
Francés: unir ^(fr), lier ^(fr), relier ^(fr)

Italiano: unire ^(it), legare ^(it), collegare ^(it)
Portugués: unir ^(pt), vincular ^(pt), ligar ^(pt)
Ruso: связывать ^(ru), соединять ^(ru), объединять ^(ru)
Chinés: 联系 ^(zh), 联结 ^(zh), 使结合 ^(zh)

3. Poñer de acordo para un interese común

Catalán: unir ^(ca), agrupar ^(ca), associar ^(ca)
Alemán: vereinen ^(de), zusammenschließen ^(de), verbünden ^(de)
Inglés: unite ^(en), bring together ^(en), join forces ^(en), assemble ^(en), group ^(en)
Castelán: unir ^(es), agrupar ^(es), juntar ^(es), reunir ^(es), asociar ^(es)
Francés: unir ^(fr), rassembler ^(fr), fédérer ^(fr)

Italiano: unire ^(it), raggruppare ^(it), associare ^(it)
Portugués: unir ^(pt), agrupar ^(pt), associar ^(pt), juntar ^(pt)
Ruso: объединять ^(ru), сплачивать ^(ru), союзничать ^(ru)
Chinés: 团结 ^(zh), 联合 ^(zh), 凝聚 ^(zh)

4. Combinar calidades, actividades ou elementos

Catalán: unir ^(ca), combinar ^(ca), conjugar ^(ca)
Alemán: verbinden ^(de), vereinen ^(de), kombinieren ^(de)
Inglés: combine ^(en), unite ^(en), bring together ^(en)
Castelán: unir ^(es), combinar ^(es), conjugar ^(es)
Francés: unir ^(fr), combiner ^(fr), conjuguer ^(fr)

Italiano: unire ^(it), combinare ^(it), coniugare ^(it)
Portugués: unir ^(pt), combinar ^(pt), conjugar ^(pt)
Ruso: сочетать ^(ru), объединять ^(ru), совмещать ^(ru)
Chinés: 结合 ^(zh), 兼具 ^(zh), 综合 ^(zh)

5. Unir en matrimonio

Catalán: unir en matrimoni ^(ca), casar ^(ca)
Alemán: trauen ^(de), vermählen ^(de)
Inglés: join in marriage ^(en), marry ^(en)
Castelán: unir en matrimonio ^(es), casar ^(es)
Francés: unir par le mariage ^(fr), marier ^(fr)

Italiano: unire in matrimonio ^(it), sposare ^(it)
Portugués: unir em matrimónio ^(pt), unir em matrimônio ^(pt), casar ^(pt)
Ruso: соединять браком ^(ru), венчать ^(ru)
Chinés: 使结婚 ^(zh), 主持婚礼 ^(zh)

Pronominal. Unirse

Catalán: unir-se ^(ca), ajuntar-se ^(ca), associar-se ^(ca)
Alemán: sich verbinden ^(de), sich vereinigen ^(de), sich anschließen ^(de)
Inglés: join ^(en), unite ^(en), come together ^(en)
Castelán: unirse ^(es), agruparse ^(es), juntarse ^(es), reunirse ^(es), asociarse ^(es)
Francés: s'unir ^(fr), se joindre ^(fr), s'associer ^(fr)

Italiano: unirsi ^(it), congiungersi ^(it), associarsi ^(it)
Portugués: unir-se ^(pt), juntar-se ^(pt), associar-se ^(pt)
Ruso: объединяться ^(ru), соединяться ^(ru), присоединяться ^(ru)
Chinés: 联合 ^(zh), 加入 ^(zh), 结合 ^(zh)

Conxugación

Verbo regular da 3ª conxugación

**Formas impersoais**
Infinitivo	unir
Xerundio	unindo
Participio	unido, unida, unidos, unidas

**Formas persoais**
		singular			plural
		primeira	segunda	terceira	primeira	segunda	terceira
Modo Indicativo	Presente	uno	unes	une	unimos	unides	unen
	Copretérito	unía	unías	unía	uniamos	uniades	unían
	Pretérito	unín	uniches	uniu	unimos	unistes	uniron
	Antepretérito	unira	uniras	unira	uniramos	unirades	uniran
	Futuro	unirei	unirás	unirá	uniremos	uniredes	unirán
	Pospretérito	uniría	unirías	uniría	uniriamos	uniriades	unirían
Modo Subxuntivo	Presente	una	unas	una	unamos	unades	unan
	Pretérito	unise	unises	unise	unísemos	unísedes	unisen
	Futuro	unir	unires	unir	unirmos	unirdes	uniren
Modo Imperativo	Afirmativo		une	una¹		unide	unan¹
Modo Imperativo	Negativo		unas	una¹		unades	unan¹
Infinitivo conxugado		unir	unires	unir	unirmos	unirdes	uniren

¹ Vostede(s)

Referencias

Definicións no Dicionario da Real Academia Galega para unir.

«unir» no DIGALEGO, Ir Indo.