پولیانوس
پولینوس یا پولیینوس (/ˌpɒliˈiːnəs/ POL-ee-EE-nəs؛ نگاه کنید به ae (æ) در برابر e؛ یونانی باستان: Πoλύαινoς Polyainos، «بسیار ستوده») نویسنده و خطیب رومی مقدونی سدهٔ دوم میلادی بود که بیشتر برای اثرش شگردهای جنگی (یونانی باستان: Στρατηγήματα Strategemata) شناخته میشود که باقی مانده است. او در بیتینی، آناتولی زاده شد. سودا[۱] او را خطیب مینامد و پولینوس خود مینویسد که عادت داشت در برابر امپراتور روم دادخواهی کند.[۲] پولینوس شگردهای جنگی را به دو امپراتور مارکوس آئورلیوس (حک. ۱۶۱–۱۸۰) و لوسیوس وروس (حک. ۱۶۱–۱۶۹) تقدیم کرد، در حالی که آنان درگیر جنگ ایران و روم (۱۶۶–۱۶۱) بودند، حدود سال ۱۶۳؛ در آن زمان او برای همراهی با لشکرکشیهایشان بیش از حد پیر بود.[۳]
شگردهای جنگی
[ویرایش | اشتراکگذاری]این اثر به هشت کتاب تقسیم میشود: شش کتاب نخست شامل گزارشهایی از شگردهای جنگی مشهورترین سرداران و فرمانروایان یونانی است، کتاب هفتم شامل شگردهای جنگی غیر یونانیان و رومیان، و کتاب هشتم شامل شگردهای جنگی رومیان و زنان نامدار. بخشهایی از کتابهای ششم و هفتم از دست رفته است، به طوری که از ۹۰۰ شگرد جنگی که پولینوس توصیف کرده، ۸۳۳ مورد باقی مانده است.[۴]
این کتاب در یک نسخهٔ واحد که در سدهٔ سیزدهم تهیه شده، باقی مانده است، هرچند پنج نسخهٔ خلاصهشده وجود دارد. نسخهٔ کامل زمانی به میشل آپوستولیوس تعلق داشت.[۵] این کتاب شامل تعداد زیادی حکایت دربارهٔ بسیاری از مشهورترین مردان دوران باستان است و بسیاری از حقایق تاریخی را بهطور منحصربهفرد حفظ کرده است.[۶]
پولینوس نخستین بار در ترجمهٔ لاتینی که یوستوس وولتیوس در بازل در ۱۵۴۹ انجام داد، چاپ شد. نخستین چاپ متن یونانی توسط ایساک کاسوبون در لیون در ۱۵۸۹ منتشر شد؛ چاپ بعدی توسط پانکراتیوس ماسویسیوس در لیدن در ۱۶۹۰؛ سومی توسط ساموئل مورسینا در برلین در ۱۷۵۶؛ چهارمی توسط آدامانتیوس کورائیس در پاریس در ۱۸۰۹.[۷] این اثر توسط آر. شپرد به انگلیسی در لندن در ۱۷۹۳ ترجمه شده است؛ به آلمانی توسط زایبولد در فرانکفورت در ۱۷۹۳–۹۴ و توسط بلومه در اشتوتگارت در ۱۸۳۴.
دیگر آثار
[ویرایش | اشتراکگذاری]پولینوس همچنین چندین اثر دیگر نوشت که همگی از بین رفتهاند. سودا عنوان دو اثر را حفظ کرده است: دربارهٔ تبس (Περὶ Θηβῶν) و تاکتیکها در سه کتاب (Τακτικά). استوبائوس از اثری از پولینوس با عنوان Ὑπὲρ τοῦ κοινοῦ τῶν Μακεδόνων[۸] (برای اتحادیه مقدونیان) نقل قول میکند و از اثر دیگری با عنوان Ὑπὲρ τοῦ Συνεδρίου[۹] (برای شورا). پولینوس همچنین نیت خود را برای نوشتن اثری دربارهٔ اقدامات بهیادماندنی مارکوس آئورلیوس و لوسیوس وروس ذکر میکند.[۱۰]
یادداشتها
[ویرایش | اشتراکگذاری]- ↑ Suda π 1955, Πολύαινος
- ↑ Polyaenus, praef. lib. ii, praef. lib. viii
- ↑ Polyaenus, praef. lib. i
- ↑ Smith, William (1876). "A Dictionary of Greek and Roman Biography and Mythology: Oarses-Zygia".
- ↑ Polyaenus (1994). Στρατηγήματα. ISBN 978-0-89005-503-8.
- ↑ Polyaenus (1793). "Polyænus's Stratagems of War".
- ↑ Polyaenus’ Stratagems, ELINEPA, 2019
- ↑ Stobaeus, xlviii. 43
- ↑ Stobaeus, xlviii. 53
- ↑ Polyaenus, praef. lib. vi
- Polyaenus, info
<ref> که با نام «pol» درون <references> تعریف شده، در متن قبل از آن استفاده نشده است.مطالعهٔ بیشتر
[ویرایش | اشتراکگذاری]- بایل، پیر. «پولینوس». فرهنگ تاریخی و انتقادی. آمستردام، ۱۷۴۰.
- Brodersen, Kai, ed. (2010). Polyainos. Neue Studien. Polyaenus. New Studies. Berlin: Verlag Antike. ISBN 978-3-938032-39-8.
- Brodersen, Kai (2017). Polyainos: Strategika (in Greek and German). Berlin & Boston: De Gruyter. ISBN 978-3-11-053664-5.
- Chisholm, Hugh, ed. (1911). . Encyclopædia Britannica (in English). Vol. 22 (11th ed.). Cambridge University Press. p. 17.
- Dain, A. "Les Cinq adaptations Byzantines de les Stratagèmes de Polyen". Revue des études anciennes: 321–346.
- "Polyen: Ruses de guerre". Site de Philippe Remacle (in French). Retrieved 9 October 2018. — گی-آلکسیس لوبینو (مترجم)، پاریس، (۱۸۴۰)
- Seyffert, Oskar (1894). "Polyænus". Dictionary of Classical Antiquities.
{{cite encyclopedia}}: نگهداری یادکرد:خدمت بایگانی منسوخ (رده) - This article incorporates text from the Public Domain Dictionary of Greek and Roman Biography and Mythology by William Smith (1870), vol. 3.
پیوند به بیرون
[ویرایش | اشتراکگذاری]- لیویوس, Polyaenus نوشتهٔ یونا لندِرینگ
- پولینوس، شگردهای جنگی، ترجمهٔ ای. شپرد، ۱۷۹۳ (بخشهایی دربارهٔ اسکندر و برخی از دیادوخوی)
- شگردهای جنگی (ترجمهٔ کامل)
- ویراست ۱۸۸۷ ادوارد فون ولفین در بایگانی اینترنت