Hugo Simberg

Hugo Simberg
	; Irudi gehiago
Bizitza
Jaiotzako izen-deiturak	Hugo Gerhard Simberg
Jaiotza	Hamina, 1873ko ekainaren 24a
Herrialdea	Finlandiako Dukerri Handia
Lehen hizkuntza	suediera
Heriotza	Ähtäri, 1917ko uztailaren 12a (44 urte)
Hobiratze lekua	Hietaniemi hilerria
Familia
Aita	Tom Simberg
Hezkuntza
Hizkuntzak	finlandiera; suediera
Irakaslea(k)	Helene Schjerfbeck; Elin Danielson-Gambogi
Ikaslea(k)	ikusi Sulho Sipilä; Rudolf Koivu (en) ;
Jarduerak
Jarduerak	margolaria, eskultorea, arkitektoa, artista grafikoa, exlibrisgilea eta akuafortista
Lantokia(k)	Helsinki; Ruovesi eta Tampere
Lan nabarmenak	ikusi Heriotzaren lorategia; The Wonderful Flower (en) ; Aingeru zauritua;
Mugimendua	sinbolismoa
Genero artistikoa	sinbolismoa

Hugo Gerhard Simberg (Hamina, 1873ko ekainaren 24a - Ähtäri, 1917ko uztailaren 12a) Finlandiako margolari eta artista grafiko simbolista izan zen, bere herrialdeko artista nagusietarikoa izanik.^[1]

Biografia

Nicolai Simberg koronelaren eta Ebba Matilda Simbergen semea izan zen. 1891n, 18 urte zituela, Viipuriko Artearen Lagunen Pintura Eskolan sartu zen eta 1893tik 1895era Finlandiako Arte Elkarteko Pintura Eskolan ere ikasi zuen. 1895ean Akseli Gallen-Kallelaren ikasle partikular bihurtzea erabaki zuen Ruovesiko Kalela estudioan. Gallen-Kallelarekin ikasi zuen hiru alditan 1895-1897 bitartean.^[2]

1896an Londresera joan zen eta 1897an Parisera eta Italiara. Urte horietan hainbat lan erakutsi zituen artista finlandiarren udazkeneko erakustaldietan, besteak beste, Udazkena, Izotz zuri, Deabrua musika jotzen eta Izeba Alexandra.

Bere bizitzako une garrantzitsu bat, Finlandiako Arteen Elkarteko kide eta Viipuriko Artearen Lagunen Pintura Eskolako irakasle hautatu zutenean izan zen.

1904an, Tampereko San Joan elizaren, gaur egun Tampereko katedrala, barnealdea apaintzeko izendatu zuten. 1904tik 1906ra bitartean Magnus Enckellekin batera burutu zuen proiektua.

1907tik 1917ra Finlandiako Arteen Elkarteko Pintura Eskolan irakatsi zuen. 1910ean Anni Bremerrekin ezkondu zen. Bi seme-alaba izan zituzten, Tom eta Uhra Beata. Simberg Ähtärin hil zen 1917an, 44 urte zituelarik. Bere biografoak, Helena Ruuskak, margolariak luzaroan gaixotasun ezezagun batekin borrokatu zuela susmatzen du, sifilia seguru asko.^[3]

Estiloa

Bere estiloa sinbolismoan egokitzen da. Bere pinturek, sarritan, naturaz gaindiko gaiak eta heritozarekin lotutakoak zein gai makabroak azpimarratzen dituzte.^[4] Adibide on bat Koulema kuuntele lana da, non heriotza hezurdura batez pertsonifikatuta dagoen. Heriotza biolina jotzen duen mutil gazte bati entzuten ari zaio, burua makurtuta; emakume zahar bat dago atzean, ohe batean etzanda, gaixo itxurarekin. Irudi horiekin iradokitzen da heriotza hor dagoela emakume zaharra eramateko, baina itxaron egiten du gazteak, agian andre zaharraren semeak, biolin-pieza amaitu arte.