Ir al contenido

indarkeria

De Wikcionario, el diccionario libre
indarkeria
pronunciación (AFI) /inˌdar.ke.riˈa/

Etimología

[editar]

De indar ('fuerza') y el sufijo -keria.

Sustantivo inanimado

[editar]
1
Violencia.

Véase también

[editar]

Declinación

[editar]
Declinación de indarkeriatipo: sustantivo inanimado []
Indefinido Singular Plural Proximal
Absolutivo indef.indarkeria sg.indarkeria pl.indarkeriak prox.indarkeriok
Ergativo indef.indarkeriak sg.indarkeriak pl.indarkeriek prox.indarkeriok
Dativo indef.indarkeriari sg.indarkeriari pl.indarkeriei prox.indarkerioi
Gen. posesivo indef.indarkeriaren sg.indarkeriaren pl.indarkerien prox.indarkerion
Comitativo indef.indarkeriarekin sg.indarkeriarekin pl.indarkeriekin prox.indarkeriokin
Causativo indef.indarkeriarengatik sg.indarkeriarengatik pl.indarkeriengatik prox.indarkeriongatik
Benefactivo indef.indarkeriarentzat sg.indarkeriarentzat pl.indarkerientzat prox.indarkeriontzat
Instrumental indef.indarkeriaz sg.indarkeriaz pl.indarkeriez prox.indarkeriotaz
Gen. locativo indef.indarkeriatako sg.indarkeriako pl.indarkerietako prox.indarkeriotako
Inesivo indef.indarkeriatan sg.indarkerian pl.indarkerietan prox.indarkeriotan
Ablativo indef.indarkeriatatik sg.indarkeriatik pl.indarkerietatik prox.indarkeriotatik
Adlat. simple indef.indarkeriatara sg.indarkeriara pl.indarkerietara prox.indarkeriotara
Adlat. comp. indef.indarkeriatarako sg.indarkeriarako pl.indarkerietarako prox.indarkeriotarako
Adlat. final indef.indarkeriataraino sg.indarkeriaraino pl.indarkerietaraino prox.indarkeriotaraino
Adlat. direcc. indef.indarkeriatarantz sg.indarkeriarantz pl.indarkerietarantz prox.indarkeriotarantz
Partitivo indef.indarkeriarik
Prolativo indef.indarkeriatzat

Referencias y notas

[editar]