pluñv

Brezhoneg

Gerdarzh

Eus ar c'hrennvrezhoneg pluff ha pluvenn, amprestet digant al latin plūma « pluñvenn » gant kemmadur an m berr e v.^[1]

Da dostaat ouzh ar gerioù plu e kembraeg, pluv e kerneveureg ha clúmh « marbluñv, dum » en iwerzhoneg.

Anv-kadarn

pluñv /ˈplỹː/ strollder (unanderenn : pluñvenn)

Ur bluñvenn

1. Garennoù karnek ha barvek a gresk war groc'hen an evned.
   • War an nij e tiskennont eus kastell o zad, rak dilhad o deus gant divaskell ha pluñv gwenn, hag e nijont gante evel sined.^[2]
   • Charlez a goanias mat, ha goude-se ec'h eas da gousket en ur gwele pluñv, [...]. — (Fañch an Uhel, Kontadennoù ar Bobl/1, Al Liamm, 1984, p. 72.)

Gerioù kevrennek

• pluñv-erc'h

Krennlavarioù

• Ar pluñv a ra an evn hag an dilhad a ra ar manac'h.

Troioù-lavar

• Bezañ c'hwezet e bluñv : bezañ lorc'h ennañ.
• kouezhañ e bluñv war e votoù

Troiennoù keñveriañ

• Bezañ du evel pluñv ur vran.

Deveradoù

• dibluañ
• dibluñv
• dibluñvañ

• dibluñvet
• displuñvañ
• displuñvet
• marbluñv

• marbluñvek
• plueg
• pluegad
• pluenn

• pluñvaat
• pluñvek
• pluñvenn
• treuzplueg

Gerioù kevrennek

• barr-pluñv
• pluñv-erc'h

Troidigezhioù

• alamaneg : Feder ^(de)
• daneg : fjer ^(da)
• esperanteg : plumo ^(eo)
• galleg : plume ^(fr)
• kembraeg : plu ^(cy)  benel l.
• kerneveureg : pluv ^(kw) str.

• nederlandeg : veer ^(nl) , veder ^(nl) , pluim ^(nl)
• rusianeg : перо ^(ru) (peró)
• saozneg : feather ^(en)
• spagnoleg : pluma ^(es)
• svedeg : fjäder ^(sv)

Daveoù

• ^[1] : Lexique Étymologique des termes les plus usuels du Breton Moderne
• ^[2] : Ar barbaover ar priñs a gollas e benn o c'hoari, hag a c'honezas anezhañ adarre, dastumet e 1871 e Pederneg, in Kontadennoù ar Bobl/1, Fañch an Uhel (1984) → mont da welet an oberenn-se, p. 69.