Mont d’an endalc’had

koun

Ur pennad eus ar Wikeriadur, ar geriadur liesyezhek frank a wirioù.

Brezhoneg

Gerdarzh

Eus ar ger krennvrezhonek couff, kar d'ar gerioù cĆ“f e kerneveureg, cof e kembraeg, cuman en heniwerzhoneg (en deus roet cuimnech en iwerzhoneg ha cuimhne e skoseg), da geƱveriaƱ gant com-min-Ä«sco-r « ijinanĀ Ā» e latinĀ : stummet gant ar rakger *kom- hag ar wrizienn MEN « soƱjalĀ Ā» a gaver er gerioù ą¤®ą¤Øą¤øą„ (manas) « speredĀ Ā» ha ą¤®ą¤Øą„ą¤Æą„‡ (manye) « soƱjanĀ Ā» e saƱskriteg, μέν-ος ha μέ-μον-α en henc'hresianeg, men-s ha me-min-Ä« e latin, mun-an « soƱjalĀ Ā» e goteg, menu « delc'her a ran kounĀ Ā» ha -manaÅ© « soƱjanĀ Ā» e lituaneg, mÄ­nĆŖti « soƱjalĀ Ā» en henslaveg[1].

Anv-kadarn

koun /ˈkũːn/ gourel (liester kounioù)

  1. Santad dalc'het gant an eƱvor.
    • Heb koun ’bet mui d’an derc’hent kennebeut d’an ebat. — (Ened Rosporden, er Barzhaz Breizh.)
    • Bezet koun eus ar ganaouenn, bezet klemm ouzh ar c’hanerĀ ! — (Alan al Louarn, er Barzhaz Breizh.)
  2. kaout koun :
    • N’ ec’h eus ket soƱj, ’m eus aonĀ ?…
      — Eo, Dagorn, koun mat am eus ’vel pa vije an noz diwezhaƱ.
      — (Jakez Riou, Ar Morskouled, in Buhez Breiz, niv. 27, 1923, p. 482.)
  3. kaout koun mat eus ub pe udb
  4. dont koun da un den:

Gerioù heñvelster

Deveradoù


Troioù-lavar

Troidigezhioù

Daveoù