koun
Neuz
Brezhoneg
- Eus ar ger krennvrezhonek couff, kar d'ar gerioù cĆ“f e kerneveureg, cof e kembraeg, cuman en heniwerzhoneg (en deus roet cuimnech en iwerzhoneg ha cuimhne e skoseg), da geƱveriaƱ gant com-min-Ä«sco-r « ijinanĀ Ā» e latinĀ : stummet gant ar rakger *kom- hag ar wrizienn MEN « soƱjalĀ Ā» a gaver er gerioù ą¤®ą¤Øą¤øą„ (manas) « speredĀ Ā» ha ą¤®ą¤Øą„ą¤Æą„ (manye) « soƱjanĀ Ā» e saƱskriteg, μĪν-ĪæĻ ha μĪ-μον-α en henc'hresianeg, men-s ha me-min-Ä« e latin, mun-an « soƱjalĀ Ā» e goteg, menu « delc'her a ran kounĀ Ā» ha -manaÅ© « soƱjanĀ Ā» e lituaneg, mÄnĆŖti « soƱjalĀ Ā» en henslaveg[1].
Anv-kadarn
koun /ĖkÅ©Ėn/ gourel (liester kounioù)
- Santad dalc'het gant an eƱvor.
- Heb koun ābet mui dāan dercāhent kennebeut dāan ebat. ā (Ened Rosporden, er Barzhaz Breizh.)
- Bezet koun eus ar ganaouenn, bezet klemm ouzh ar cāhanerĀ ! ā (Alan al Louarn, er Barzhaz Breizh.)
- kaout koun :
- Nā ecāh eus ket soƱj, ām eus aonĀ ?ā¦
ā Eo, Dagorn, koun mat am eus āvel pa vije an noz diwezhaƱ. ā (Jakez Riou, Ar Morskouled, in Buhez Breiz, niv. 27, 1923, p. 482.)
- Nā ecāh eus ket soƱj, ām eus aonĀ ?ā¦
- kaout koun mat eus ub pe udb
- dont koun da un den:
Gerioù heñvelster
Deveradoù
- aberzh-kounaƱ
- ankounac'h
- ankounac'haat
- ankounac'haenn
- ankounac'haus
- digoun
- digounerezh
- diskounadur
- hengoun
- hengounel
- hengouneler
- hengounelour
- hengounelouriezh
- kounaat
- kounadur
- kounadurezh
- kounadurezhel
- kounaenn
- kounaidigezh
- kounaƱ
- koundeiziadur
- kounerezh
- kounlec'h
- kounlevr
- kounskrid
- koun-trec'h
- lec'h-koun
- maen-koun
- prof-koun